Oké, laten we meteen ter zake komen: zowel België als Nederland zitten niet bepaald stil als het op crypto aankomt. Maar wie van de twee is nou écht beter bezig? Niet in de zin van “wie heeft de meeste coins”, maar eerder: wie snapt het, gebruikt het, regelt het? Het antwoord is niet zwart-wit, en dat maakt het juist interessant.
Nederlanders zijn er vroeg bij
Nederlanders zijn van nature vrij nuchter, maar als het om nieuwe technologieën gaat, willen ze er graag vroeg bij zijn. Dat geldt ook voor crypto. Enkele van de beste crypto exchanges zijn zelfs van Nederlandse bodem – betrouwbare bedrijven met een vergunning en Nederlandstalige platforms.
Bitcoin werd hier al relatief vroeg opgepikt, en in steden als Amsterdam, Utrecht en Rotterdam ontstonden al jaren geleden communities en meetups rond blockchain en crypto, zowel door techneuten als door ondernemers en beleggers.
Tegenwoordig zie je in Nederland een redelijk actieve adoptie van crypto, vooral onder jongvolwassenen. Uit onderzoeken van het Nibud en Rabobank blijkt dat een significant deel van de Nederlanders tussen de 18 en 35 jaar investeert in crypto, en dan hebben we het niet alleen over Bitcoin. Ethereum, Solana en zelfs wat meer nicheprojecten zijn daar inmiddels geen vreemde vogels meer.
België is wat voorzichtiger
In België ligt het tempo iets lager. Dat betekent niet dat we achterlopen, maar de adoptie gaat er wat behoedzamer aan toe. Belgen zijn van oudsher wat conservatiever als het om geldzaken gaat, en dat merk je ook bij crypto. De interesse groeit wel degelijk, vooral onder jongeren en freelancers, maar de massa is nog wat terughoudend.
Toch zijn er ook hier duidelijke tekenen van beweging. Verschillende Belgische banken hebben bijvoorbeeld stappen gezet richting blockchain-experimenten, en fintechbedrijven in steden als Brussel en Gent kijken steeds meer naar hoe crypto en DeFi (Decentralized Finance) hun diensten kunnen aanvullen.
Regulering: beide worden strenger
Wat je ook niet kunt negeren: regelgeving. België heeft de laatste jaren de teugels behoorlijk aangetrokken. De FSMA (de Belgische toezichthouder) heeft duidelijke regels opgesteld voor aanbieders van virtuele valuta. Wie in België crypto-diensten wil aanbieden, moet zich officieel registreren. Dat zorgt voor meer duidelijkheid, maar het maakt het ook minder laagdrempelig voor start-ups.
In Nederland is de situatie vrijwel identiek, met De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten die de plak zwaaien. Bedrijven moeten zich registreren voordat ze hun pijlen op Nederlandse cryptobeleggers mogen richten.
Beide landen zijn tegenwoordig wel bezig met het uitrollen van overkoepelende Europese wetgeving, waardoor zowel Belgen als Nederlanders dezelfde wetgeving mogen verwachten in de nabije toekomst.
Gebruik in het dagelijks leven? Nederland loopt voor
Als je kijkt naar hoe vaak mensen in de supermarkt of het café met crypto proberen te betalen… dan zijn we er nog lang niet. Maar áls het al gebeurt, zie je dat eerder in Nederland dan in België. In meerdere steden accepteren een aantal winkels al jaren crypto.
In België zijn die initiatieven zeldzamer. Er zijn wel enkele pioniers in Antwerpen en Brussel, maar de infrastructuur is daar gewoon minder aanwezig. Het blijft meestal hangen in experimenten of PR-stunts.
Onderwijs en kennis: Nederland biedt meer toegang
Een ander punt waar Nederland wat voorsprong heeft: educatie. Er zijn steeds meer hogescholen en universiteiten die colleges of zelfs hele modules over blockchain en crypto aanbieden.
België doet dit ook, maar het aanbod is beperkter. Vaak beperkt het zich tot gastcolleges of korte workshops. Daardoor blijft de instapdrempel iets hoger voor wie écht de cryptowereld wil induiken.
Publieke opinie: België blijft sceptischer
Tot slot: de publieke houding. Uit verschillende enquêtes blijkt dat Nederlanders iets meer openstaan voor crypto dan Belgen. Dat komt deels door de mediaberichtgeving, die in België nog vaak sterk de nadruk legt op risico’s, fraude en speculatie.
In Nederland is de toon net iets neutraler. Niet dat iedereen er ineens fan van is, maar je ziet wel vaker nieuws over toepassingen buiten de speculatie om, zoals blockchain in de logistiek, energiebeheer of zelfs in de kunstsector.
