Netflix heeft er sinds kort een nieuwe hype bij: een kleinschalige Poolse film, die eigenlijk niemand echt goed vindt. Waarom kijken er dan zoveel mensen naar ‘365 Days’? ‘Softcore porno’ lijkt het antwoord op die vraag te zijn.
Een nieuwe week, een nieuwe lading films op Netflix waar er af en toe eens eentje van pardoes in de top 10 van trending films duikt. Dit keer is dat het geval met ‘365 Days’, een film van Poolse makelij die gebaseerd is op een trilogie. De schrijfster van die trilogie heeft zich laten ontvallen dat ze zich gebaseerd heeft op die andere ‘softcore pornofilm’ met een cijfer in de titel: ‘Fifty Shades of Grey’. En daar lijken kijkers als bosjes voor te vallen.
De kritieken zijn nochtans vernietigend. De film krijgt momenteel een verpletterend score van 0% op de recensiesite ‘Rotten Tomatoes’, en het is struikelen over de opiniestukken die alle om ter meest hun best doen om de prent de grond in te boren. Maar waarom?
Stockholmsyndroom
Eerst en vooral lijkt de verschrikkelijke plot vele kijkers te doen kokhalzen. Spoilers zijn voor één keer geen ramp, aldus critici, want elke seconde dat je naar ‘365 Days’ is een verspilling van je tijd. Je kan dan maar beter ineens weten hoe het afloopt. Massimo, zoon uit een Siciliaanse maffiafamilie, ziet op een dag een mooie vrouw op het strand, Laura. Hij kan haar niet vergeten en wanneer hij haar vijf jaar later opnieuw tegenkomt, vindt hij er niks beter op dan haar te ontvoeren.
Wat volgt, is een spiraal van emotioneel en fysiek misbruik. En waar worden vrouwen helemaal wild van, moeten de makers van de film gedacht hebben? Juist: al dat misbruik leidt er uiteindelijk toe dat Laura op Massimo verliefd wordt – Stockholmsyndroom (wanneer iemand verliefd wordt op zijn of haar gijzelnemer), heet dat in vakjargon. Maar, niet alvorens Laura tijdens een ruzie door Massimo van een jacht wordt geduwd, die haar vervolgens redt. Prachtig, toch? De plot wordt verder “opgesmukt” door een maffiaoorlog en exen uit het verleden die plots opduiken – met de nodige bedriegerij -, maar het gaat verder eigenlijk helemaal nergens over. De ontwikkeling van de personages in onbestaande, en de dialogen bevatten minder inhoud dan het gemiddelde zatte gesprek.
“Film hoort op Pornhub”
Als iedereen het er zo over eens is dat de film absolute bagger is, hoe komt het dan dat de film nog steeds massaal bekeken wordt op Netflix? Simpelweg omdat het porno is, zo stellen velen. ‘365 Days’ wordt de extremere versie van ‘Fifty Shades of Grey’ genoemd: de seksscènes zijn explicieter, maar volgens sommigen ook gewoon slechter. Lege dialogen, onbestaande karakterontwikkelingen en veel (slechte) seks: dat klinkt inderdaad als porno.
Anderen geven toe dat hoewel ze erkennen dat de film erg problematisch is, ze toch een beetje verliefd zijn geworden op Massimo. Vooral de bootscène valt daarbij in de smaak. De vraag waarom zoveel vrouwen toch op dit extreem stereotiep geschetste en toxisch bad boy-karakter vallen, is dan ook één die blijft nazinderen. De controverse is hoe dan ook nog niet verdwenen, want – jawel – er komt een sequel.
Het bericht Hype en controverse rond “softcore pornofilm” ‘365 Days’ verscheen eerst op Metro.
(@devanshiii_) 
