”Er zijn woorden die je tijdens een vrijpartij best vermijdt om het moment niet compleet te ruïneren”, aldus auteur en seksperte Nadia Bokody. De vrouw refereert daarmee naar de zogenaamde ‘dirty talk’ die koppels hanteren om hun seksleven wat te kruiden.
Bokody spreekt uit ervaring, zo geeft ze mee. De Australische auteur herinnert zich nog een one-night stand die ze had en waarna ze teleurgesteld achterbleef toen de man in kwestie ‘dirty talk’ probeerde. “De seks was onverwacht goed, we kenden mekaar nog maar een paar uur en waren nog niet verder gekomen dan wat heen-en-weer gegrap. Het was zo goed, dat ik uitschreeuwde dat ik ging komen… Tot hij de volgende vijf woorden zei: “Ik wil dat je komt”. En dan was het moment voorbij.”
Opgeschrikt hert
Bokody voelde zich op dat moment naar eigen zeggen een opgeschrikt hert en elke kans op een orgasme was als sneeuw voor de zon verdwenen. In een onderzoek kwam naar voor dat 60% van de ondervraagden toegaven dat ze na het bewuste zinnetje een orgasme faken. “Ik pleit ervoor om de focus op het orgasme te minderen. Tijdens het vrijen zou je vooral aandacht moeten schenken aan het knuffelen, kussen en strelen”, aldus Bokody.
Van ‘Turist’ tot ‘The Square’, de Zweedse filmmaker Ruben Östlund doet niets liever dan de kleine kantjes van de menselijke soort doorprikken. En dat levert geregeld toestanden op die even gênant als hilarisch zijn. Het is niet anders in ‘Triangle of Sadness’, die begint bij de modewereld en eindigt bij een brutale blik op onze klassenmaatschappij. En een tweede Gouden Palm voor Östlund.
Sorry voor de banale vraag, maar waar haal je de inspiratie voor al die beschamende situaties?
Ruben Östlund: «Ik ben een grote bewonderaar van sociologie, en sommige ideeën komen uit sociologische experimenten. Andere zijn anekdotes die ik opgevangen heb. En heel veel heb ik zelf meegemaakt. Voor deze film ging het vaak om dingen die ik vaststel bij mezelf omdat ik sinds mijn Gouden Palm voor ‘The Square’ behandeld word als een persoon met een bepaalde status. Om één voorbeeld te geven: als ik in een chic hotel mag logeren en ’s morgens wakker gemaakt word door de poetsvrouw die haar werk wil doen, merk ik dat ik veel meer geïrriteerd ben dan ik zou willen. Daar ben ik niet trots op.»
Kun je nog een voorbeeld geven?
(denkt na) «De scène waar de jonge kerel een verlovingsring wil kopen. Je gaat naar een juwelier en die legt je een aantal ringen voor. Je vraagt hoeveel die kosten, en dat blijkt een derde van je inkomen te zijn. En dan moet je doen alsof die prijs je niet ongelooflijk choqueert. (lacht) Of de scène waar die kerel zijn jaloersheid niet in bedwang kan houden! Ik denk dat ik alles in ‘Triangle of Sadness’ op een of andere manier wel zelf beleefd heb.»
‘Triangle of Sadness’ begint in de modewereld. Je hebt zelf ooit een lijn met mannenkledij opgezet. Wat gaf je het idee om dat te doen?
«Een vriend van mij had een modelijn, ‘Velours’. Ik had een gesprek met hem over de hypocriete manier waarop de modewereld zijn collecties aan de man brengt. En ik had het idee om iets te ontwerpen en in alle eerlijkheid te verkopen, zonder enige ‘woke’ bullshit. Mijn concept heette ‘Discreet Bourgeoisie’, en waren kleren die je kocht om bij de academische bovenklasse te horen. Een soort camouflage eigenlijk. Mode dient in wezen om deel uit te maken van een bepaalde sociale groep, en ik wou de eerste zijn die daar eerlijk voor uitkomt.»
Heb je veel verkocht?
«Het probleem was dat het bedrijfje van mijn vriend niet lang daarna opgekocht is door een grotere firma, en die vonden mijn idee maar niks. (lacht) Maar ik heb toch een paar ski-jassen kunnen verkopen. Ik heb er zelf ook ergens één hangen. Ik heb er niets aan verdiend maar het was een plezant experiment.»
‘Triangle of Sadness’ is zeker je meest expliciet politieke film. Kom je uit een politiek nest?
«O ja, bij ons thuis werd de hele tijd gediscussieerd over politieke en maatschappelijke thema’s. Mijn moeder is nog steeds een overtuigde communiste, mijn vader is intussen al meer naar het centrum opgeschoven, en mijn broer is een rechtse liberaal. Dat gaf regelmatig vonken aan tafel.»
Wat vindt je moeder van ‘Triangle of Sadness’?
«Ze vindt alles wat ik doe geweldig. Ik zou naturalistische extreemrechts propaganda mogen maken, en ze zou nog zeggen dat het fantastisch is. Ze is mijn grootste fan.» (lacht)
Is het toeval dat je net Woody Harrelson hebt gekozen voor de rol van de marxistische cruisekapitein? Hij staat bekend om zijn socialistische sympathieën.
«Dat heb ik pas ontdekt toen ik Woody leerde kennen. Maar wil je iets interessants weten? In het script heb je dat zinnetje ‘Stop met zeveren en betaal je belastingen!’ Oorspronkelijk moest de kapitein dat zeggen, maar Woody weigerde pertinent om die woorden uit te spreken. Dat verbaasde me enorm, want als linkse Scandinaviër heb ik een gezond vertrouwen in de staat. Voor mij vertegenwoordigt de staat ons allen. Maar hij ziet de staat als een corrupte instelling die gemanipuleerd wordt door lobbyisten. Dus heb ik dat zinnetje maar aan de Russische oligarch gegeven.»
Triangle of Sadness ***
Een koppel jonge fotomodellen reist mee met een exclusieve cruise voor steenrijke mensen, en daar loopt vanalles mis. De Zweedse regisseur Ruben Östlund heeft tot nu toe zijn reputatie gebouwd met fijn geobserveerde tragikomedies die de westerse mens in zijn hemd zetten. Ook ‘Triangle of Sadness’ heeft de ambitie om te tonen hoe kleingeestig, hypocriet en zelfzuchtig we vaak zijn. Deze keer ruilt Östlund zijn scalpel en naalden echter geregeld in voor een onvervalste voorhamer. Misschien heeft hij die ook nodig omdat hij een massief doelwit voor ogen heeft: de machtsverhoudingen tussen arm en rijk. Alleen lijkt het soms alsof hij op goed geluk om zich heen zwaait, wat een heel ongelijke zak vol gênante situaties oplevert. Het goeie nieuws is dat ‘Triangle of Sadness’ wel vaak genoeg raak treft en op zijn minst een handvol scènes bevat die je niet licht zult vergeten. Eén waarschuwing: neem een kotszakje mee, want de zee wordt bij momenten heel woelig
‘Triangle of Sadness’ speelt vanaf woensdag in de zalen.
Maisie Williams, die Arya Stark speelde in Game of Thrones, heeft het openlijk gehad over haar traumatische relatie met haar vader. Dat deed ze in de podcast ‘The Diary of A CEO’. Haar kindertijd werd getekend door «pijn, vrees en angst», getuigde ze met tranen in de ogen.
Voor dat ze op haar 12 jaar een van de sterren van Game of Thrones werd, ging Maisie Williams naar school in Somerset, Engeland. Daar werd ze opgevoed door haar moeder, samen met haar broers Ted en James, en haar zus Beth. Al van kleins af aan worstelt de actrice met haar mentale gezondheid. De reden daarvoor, beseft ze nu, was haar vader. Haar moeder kon «ontsnappen» aan haar vader toen Maisie slechts vier maanden oud was. Toch drukte hij een stempel op haar leven.
Juiste vragen
«Ik had een best traumatische relatie met mijn vader», legt ze uit. «Al van kleins af aan had ik moeite met slapen.» Toen ze acht jaar oud was, merkte ze ook zelf dat ze bleef worstelen. «Het had toen echt tot een climax gekomen. Toen ik op school was, moest ik naar de lerarenkamer. Ze vroeg me wat er gebeurd was», ging ze verder.
«Ze vroeg me of ik had ontbeten. Ik zei nee. En dan vroeg ze of ik ’s ochtends meestal ontbeet. Ik zei nee. Ze stelden de juiste vragen», getuigt ze, terwijl ze haar tranen verbijt. «Mijn moeder kwam me toen halen. Het was de eerste keer dat alles zo op tafel lag.»
Eigen schuld
«Ik wou nog steeds vechten toen, en alles ontkennen, en zeggen dat er niets mis was en dat ze gewoon mij weg wilden halen van mijn vader. Ik werd zo geïndoctrineerd», gaat ze emotioneel verder. «Van veel van de traumatische dingen die gebeurden, besefte ik niet dat ze verkeerd waren. Ik keek rond naar andere kinderen en keek naar hoe blij ze waren. Ik vroeg me af: wanneer zal dat voor mij gebeuren? Ik had als kind voortdurend het gevoel dat het onheil naderde. Ik wist niet hoe dat gevoel kon weggaan.»
Zelfs jaren erna blijft haar kindertijd haar achtervolgen. Voor een lange tijd gaf ze zichzelf de schuld van de manier waarop ze behandeld werd als kind. Nu kijk ze daar anders naar: «Het is niet omdat die slechte dingen met mij gebeurden toen ik een kind was, dat het mijn schuld was. Ik dacht dat dat zo was. Dat er iets inherent verkeerd was met mij.»
Acteren
Haar wereld keerde helemaal om wanneer ze de rol van Arya Stark kreeg in Game of Thrones. «Ik herkende haar gevoelens. Ik kreeg toegang tot al die verwarring en pijn in mijn werk, en voel het echt in elke vezel van mijn lijf… Het is allemaal alsof, maar de emotie is echt… het kwam allemaal naar boven.»
Een vrouw heeft een discussie in gang gezet door toe te geven dat ze vaak plast onder de douche. Sommige mensen vinden de gedachte alleen al erg vies, anderen zien er dan weer helemaal geen graten in.
De vrouw deed haar onthulling gisteren op Mumsnet, een van de grootste Britse websites voor ouders. Ze vraagt zich openlijk af of het oké is om in de douche te plassen, «op voorwaarde dat je alles wel netjes wegspoelt», schrijft ze.
Voor- en tegenstanders
Haar vraag lokte een storm aan (gemengde) reacties uit. De ene vindt het ronduit ongepast, de andere heeft er geen enkel probleem mee. «Dat is absurd. Alsof je geen twee seconden overhebt om naar het toilet te gaan. Lui én vies», en «Ik ben niet zo erg op hygiëne gesteld, maar plassen in de douche is gewoonweg walgelijk, net als het delen van een washandje», klinkt het onder meer. Maar ook: «Uiteraard is dat oké, het is maar urine. En je spaart er water mee uit», en «Moet kunnen. Je wast vuil en dode huidcellen weg, dus wat is het verschil met urine?», lezen we ook.
Associatie met stromend water
Het gebeurt dus vaker dan je zou denken, maar volgens bekkenbodemfysiotherapeut Dr. Alicia Jeffrey-Thomas is het niet zo slim om te doen. «Je moet oppassen dat je je blaas niet ‘leert’ om bepaalde signalen te associëren met de drang om te plassen. In dit geval associeert plassen in de douche het geluid van stromend water met urineren. Dat kan ertoe leiden dat je lichaam denkt dat je moet plassen als je ergens nog maar water hoort stromen, bijvoorbeeld als je je handen wast», klinkt het in Daily Mirror.
De VRT heeft haar publicatiebeleid aangepast in antwoord op de vele vragen die deze zomer zijn gesteld bij het schrappen van enkele afleveringen van ’F.C. De Kampioenen’. Uitzendingen met achterhaalde beeldvorming krijgen voortaan een disclaimer om de kijker erop te wijzen dat ze mogelijk niet langer passen bij de normen en waarden van de Vlaamse samenleving vandaag. Zo kan de kijker zelf beslissen wat hij wel of niet wil bekijken, meldt de openbare omroep maandag.
De voorbije zomer besloot de VRT afleveringen van ’F.C. De Kampioenen’ niet te herhalen op Eén. Ze werden gelabeld als «ongepast» en werden ook van VRT NU gehaald. Het ging onder meer om afleveringen waarin gelachen wordt met zwarte mensen en homo’s.
Niet meer schrappen
Bij programma’s waar het taalgebruik, situaties en handelingen in ouder aanbod niet meer voldoen aan de normen en waarden van vandaag, zal de omroep in de toekomst een disclaimer plaatsen in plaats van over te gaan tot een publicatiestop. De VRT zal dus wel blijven waarschuwen dat de content haaks staat op de tijdsgeest, maar schrapt de bewuste programma’s niet meer volledig uit het aanbod. De publieke omroep vindt dit beleid naar eigen zeggen beter passen bij zijn rol, zonder zelf te moeten beslissen wat elke Vlaming nog wel of niet mag bekijken.
Een programma dat afwijkt van het normenkader van vandaag wordt niet meer actief gepromoot en wordt niet opgenomen in het lineaire uitzendschema. Het is wel nog terug te vinden op VRT MAX.
Disclaimer
De programma’s krijgen deze disclaimer: «Dit programma kan achterhaalde stereotypes of taal bevatten. Het wordt aangeboden zoals het destijds is gemaakt en voldoet mogelijk niet meer aan de huidige normen en waarden van de Vlaamse samenleving. Door hierop te wijzen, willen we bijdragen aan een open debat en een inclusieve samenleving.»
‘Boer zkt Vrouw’-presentatrice Dina Tersago heeft een foto gedeeld waarop ze samen met Bart en Céline poseert. Het koppel is immers getrouwd. “Fantastisch, hoe mooi en fijn!”, klinkt het in de reacties.
In 2020 zagen we hoe varkensboer Bart Beyaert (30) in ‘Boer zkt Vrouw’ de liefde zocht en vond bij Céline Dewitte (30). Het klikte meteen zo goed dat ze niet veel later al gingen samenwonen. En nog geen jaar na hun eerste kennismaking vroeg Bart haar ten huwelijk. Dat voltrok zich officieel in de zomer van 2021, maar nu heeft ook het huwelijksfeest eindelijk plaatsgevonden.
Felicitaties
Niemand minder dan Dina Tersago was van de partij op het feest en ze deelde een kiekje met hun drietjes. «Remember these two lovebirds? Bart en Céline uit Boer zkt Vrouw 2 jaar geleden trouwden dit weekend. En ik mocht erbij zijn!», klinkt het op Instagram. Fans van het eerste uur zijn uiteraard erg enthousiast. « Prachtig! Proficiat, en maak er een mooi leven samen van!», «Fantastisch, hoe mooi en fijn. Mooi koppel ook», «Oh, zo leuk!», en «Wauw zeg! Proficiat aan het trouwkoppel», lezen we onder meer in de reacties.
Kinderwens
Eerder kregen Bart en Céline regelmatig de vraag of het niet allemaal wat snel ging, maar dat gevoel hadden zij absoluut niet. «Eerlijk, ik zou mij geen leven zonder Bart meer kunnen voorstellen. Wij kennen elkaar door en door, zijn allebei heel ambitieus en zitten op dezelfde golflengte», reageerde Céline vorig jaar in Dag Allemaal. En nu ze getrouwd zijn, zouden er weleens snel kinderen aan te pas kunnen komen. «De natuur moet meewillen, natuurlijk. Maar we willen zeker twee of drie kindjes», zei Céline daar toen over.
‘Baywatch’-actrice Carmen Electra weet haar fans weer te verbazen.
Op Instagram pakt de 50-jarige dame uit met een wel erg flashy bikini. “Saturday vibesss 💗💚 Catch me by the poolside 💋”, plaatst ze bij het prentje. En velen van haar meer dan 1.4 miljoen volgers zijn er wel erg snel bij om te reageren.
“Sexy!”
Hoewel Carmen wel vaker bikinifoto’s op het sociale netwerk deelt, zijn ook nu haar fans weer danig onder de indruk. “Sexy”, klinkt het. “Absoluut mooi”, gaat het verder. “Adembenemend”, besluit een laatste volger nog. Hoog tijd, denken we dan, om eens zelf een kijkje te nemen!
Op beelden is te zien hoe een vallende tak maar héél nipt naast een voorbijrijdende auto terechtkomt. «Zoveel geluk zeg!», klinkt het in de reacties.
Het opvallende tafereel speelde zich vorige week af in Prairie Village, een plaats in de Amerikaanse staat Kansas. Een beveiligingscamera aan een huis filmde daar hoe een enorme tak afbreekt van een hoge boom langs de kant van de weg. Op dat moment passeert er een auto, die op een haar na niet geraakt wordt door de tak.
Geluk
In de comments wordt met verbazing gereageerd. «Als hij maar één seconde iets trager gereden had…», «Oh mijn God, hoe konden ze dat nu niet zien?!», en «Zoveel geluk zeg!», klinkt het onder meer.
Opmerkelijke beelden uit Zjytomyr, een stad in Oekraïne.
Op onderstaande beelden zien we vrijwel meteen hoe een motard aan relatief hoge snelheid aan het rijden is. Een botsing met een afdraaiende bus lijkt haast onvermijdelijk, tot de motard beslist om zich te laten vallen. Achteraf gezien was dat waarschijnlijk nog de enige juiste keuze.
Pijnlijk!
De motard schuift echter stevig door en lijkt daarbij een naburige wagen én nadien ook de stoeprand te raken. Niet veel later vat zijn voertuig ook vlam. Omstaanders grijpen snel in en brengen de gevallen motard in veiligheid. De automobilist wiens auto geraakt werd, haalt meteen zijn brandblusser boven en probeert het vuur snel te doven. Dat lukt deels… Uiteindelijk moest de brandweer het bluswerk overnemen. De motard? Die mag van véél geluk spreken dat hij dit voorval nog kan navertellen. Kijk maar:
’t Is weer tijd voor een gloednieuwe lading BV-prentjes!
Want ook de voorbije dagen hebben bekende gezichten uit binnen- én buitenland weer meer dan aardig hun best gedaan op Instagram. Zo passeren uit eigen land, onder anderen, Jamie-Lee Six, Jitske Van de Veire en Femke Herygers de revue. Buiten onze landsgrenzen wisten Nicolette Kluijver, Shakira, Carmen Electra en nog vele anderen hun respectievelijke fans te verbazen met gloednieuwe foto’s. Hoog tijd dus om eens een kijkje te nemen!
