Home Blog Pagina 1878

LIFEHACK. Zo maak je zelf het cookie dough van Ben & Jerry’s

-
0
LIFEHACK. Zo maak je zelf het cookie dough van Ben & Jerry’s

Het cookie dough-ijs van Ben & Jerry’s heeft sinds de lancering een haast mythische status verworven. Iedereen die weleens stiekem van rauw koekjesdeeg snoept, is verzot op de (veilige) ijsvariant. Helaas is een potje Ben & Jerry’s niet goedkoop en zien velen het dus als een beloning of troost bij bijzondere gelegenheden. 

Daar zou weleens snel verandering in kunnen komen. Het bedrijf heeft namelijk het recept gedeeld van de cookie dough chunks die in het ijs verwerkt zitten. In de Verenigde Staten kan je dit bevroren deeg al een tijdje in de supermarkt kopen, maar bij ons nog niet en dus komt het recept als een geschenk uit de hemel. Voor de duidelijkheid: het gaat om de stukjes cookie dough die in het ijs verwerkt zitten. Wil je zelf cookie dough-ijs maken, dan moet je deze dus door je (zelfgemaakte) roomijs roeren.

Ingrediënten

  • 128 gram bruine suiker
  • 2 eetlepels volle room
  • 110 gram ongezouten boter
  • 1 theelepel vanille-extract
  • 1/2 theelepel zout
  • 128 gram bloem
  • 64 gram chocoladestukjes

Recept

  1. Begin door de bloem in de (microgolf)oven te verwarmen tot 74°C. Op die manier worden de eventuele bacteriën gedood, wat belangrijk is omdat je het cookie dough rauw gaat eten.
  2. Meng de boter en de suiker met een handmixer tot er een luchtig mengsel ontstaat.
  3. Voeg de room, het vanille-extract en het zout toe aan het suiker-boter mengsel. Mix opnieuw.
  4. Voeg de bloem toe aan de mengeling en mix een laatste maal.
  5. Meng met een pannenlikker de chocoladestukjes door het deeg.
  6. Bewaar je deeg in de koelkast en eet smakelijk!

Het bericht LIFEHACK. Zo maak je zelf het cookie dough van Ben & Jerry’s verscheen eerst op Metro.

Zo beleven achttienjarigen de coronacrisis: “België is een klas die moet nablijven omdat één kind niet braaf kon zijn”

-
0
Zo beleven achttienjarigen de coronacrisis: “België is een klas die moet nablijven omdat één kind niet braaf kon zijn”

De jeugd is de toekomst, maar wat als die toekomst heel onzeker is? Online lessen zijn het nieuwe normaal en tieners moeten zich hier noodgedwongen aan aanpassen. Maar wat met diploma-uitreikingen en het langverwachte galabal voor de zesdejaars? Laatstejaars uit het secundair onderwijs zien belangrijke mijlpalen in duigen vallen. Wij vragen enkelen onder hen hoe zij naar de coronacrisis kijken.

Deze week is het de beurt aan Nell (18). Ze woont in Vilvoorde en zit in het laatste jaar Grieks-Latijn. Daarnaast is ze schrijver. Haar tweede boek, ‘De Vijfpuntige Ster’, is in maart verschenen.

Hoe heb je de lockdown doorgebracht?

«Aanvankelijk waande ik mij in de film ‘Home Alone’: ‘Joepie, ik moet niet meer naar school, ik mag doen wat ik wil!’ Die euforie ebde al snel weg door de maatregelen. Verder ben ik mijn geloof in de Belgen kwijt: elke dag zie je wel berichten van ‘lockdown-parties’. Egoïstische mensen zijn natuurlijk geen nieuws, maar toch voelt het alsof ons land een klas van twintig man is die moet nablijven omdat één kind niet braaf kon zijn.»

Moet je veel missen door de lockdown?

«Best veel, ja. Sinds het begin van de lockdown tot 19 juni heb ik online les via videogesprekken en opdrachten via platformen als classroom en smartschool. Vrijdag 15 mei mocht ik een halve dag fysiek naar school, maar dat was meer een sociaal gebeuren dan een echte lesdag. Ik zal dus nooit meer een normale middelbareschooldag meemaken. Verder is mijn eindejaarsreis naar Sicilië weggevallen, alsook een galabal, een prijsuitreiking van een olympiade, en naar een traditionele proclamatie kunnen we ook wel fluiten. Mijn tweede roman, ‘De Vijfpuntige Ster’, is in maart verschenen, en vanwege de lockdown ben ik mijn boek nog niet in levende lijven gaan bewonderen in een boekenwinkel. Ik vind het allemaal erg jammer.»

Vind je de coronamaatregelen dan te streng?

«Ik ben natuurlijk geen expert, maar ik ben blij met de maatregelen van de regering. Het is lastig dat mijn gewone leven opeens stopt, maar ik hou me liever aan de maatregelen om de verspreiding van de ziekte in te perken, dan alles maar de vrije loop te laten met alle gevolgen vandien.»

Heeft de lockdown ook een positief effect op jou gehad?

«Ik ben begonnen met hardlopen, terwijl ik helemaal niet graag sport. Eigenlijk deed ik het vooral om nog eens buiten te komen. Het meest positieve is vooral hoeveel tijd ik nu heb. Ik kan elke dag een uur op mijn instrument spelen, in de zon gaan liggen als ik daar zin in heb, leren koken… In het begin van de lockdown had ik ook veel inspiratie om te schrijven. Ondertussen is die gedachtestroom geminderd, maar ik maak me er niet echt zorgen om. Samen met de maatregelen zal mijn fantasie wel versoepelen.»

Wat zijn je plannen na het middelbaar onderwijs?

«Ik wil graag Taal- en Letterkunde gaan studeren. De fysieke infosessies voor nieuwe studenten werden vervangen door online momenten, maar ik denk niet dat ik te weinig uitleg heb gekregen, want eerder dit jaar was ik al naar een studiebeurs en de openlesdagen geweest. De online zoektocht naar een kot was wel lastig. Maar nu bezoeken weer toegestaan zijn, verloopt alles veel vlotter. Nu maar hopen dat we effectief aan de universiteit mogen starten, en niet opnieuw les moeten volgen vanuit onze woonkamer.»

Denk je dat de coronacrisis nog lang invloed zal hebben?

«Ik vrees best wel voor de toekomst. We weten helemaal nog niet hoe lang deze crisis zal aanslepen, of er een tweede of derde golf zal komen… Ik denk in elk geval niet dat deze crisis voor een betere samenleving heeft gezorgd. Mensen zijn niet plots meer solidair geworden door deze beproeving. Voor mij persoonlijk vrees ik wel dat de verkoop van mijn nieuw boek er onder zal lijden. Daarnaast is het erg moeilijk om een vakantiejob te vinden, omdat bedrijven amper aanwerven door de crisis.»

Janne Vandevelde

Het bericht Zo beleven achttienjarigen de coronacrisis: “België is een klas die moet nablijven omdat één kind niet braaf kon zijn” verscheen eerst op Metro.

Jef Vermassen over zijn dochter Jasmine: “Het scheelde weinig of ze was hier niet geweest”

-
0
Jef Vermassen over zijn dochter Jasmine: “Het scheelde weinig of ze was hier niet geweest”

Strafpleiter Jef Vermassen heeft de gruwelijkste dingen gezien in rechtszaken, maar heeft zelf ook vier dochters. Of dat hem overbezorgd maakte? “Ik heb me nooit overbeschermd gevoeld, maar we mochten na een fuif niet alleen naar huis”, aldus zijn dochter Jasmine.

Jasmine Vermassen (29) is een van de vier dochters van de bekende strafpleiter Jef Vermassen (73). Ze ambieert een carrière als zangeres en volgt daarmee dus een compleet andere weg dan haar vader. “Jasmine is een specialleke. Al van bij haar geboorte: de navelstreng zat twee keer rond haar nekje gedraaid. Het scheelde weinig of ze was hier niet geweest”, vertelt Jef in een dubbelinterview met Humo.

Bezorgde vader

Als strafpleiter komt Jef heel wat vreselijke zaken tegen. Maakte dat van hem een strenge vader? “Echt wel, hoor. Op vlak van jongens, bijvoorbeeld. Dan was het altijd van: ‘Begin er maar niet te vroeg aan.’ Of als we uitgingen: ‘Tegen dat uur thuis, hè! Het is belangrijk om genoeg te slapen.’ Misschien is streng niet het juiste woord, maar hij was wel… correct”, vertelt Jasmine.

Jef noemt het evenmin ‘streng’. “Vooral bezorgd, denk ik. Vorige week was Eefje, onze op één na oudste dochter, met de fiets naar hier gekomen. Het was al donker toen ze weer naar huis ging, en ik vroeg mijn vrouw: ‘Zou je niet naast haar rijden met de auto?’ Ze moeten daar dan om lachen, want Eefje woont maar twee straten verder. Maar als strafpleiter zie ik erge zaken passeren, hoor. Ik weet wat er kan gebeuren. Zoiets vormt je, als vader”, klinkt het.

Te veel dingen gezien

Die ongerustheid straalde zich toch voor een stuk af op de kinderen, zo blijkt. “Wij hebben dat meegekregen: op den duur begon ik ook op verdachte dingen te letten. En er is weleens iets vervelends gebeurd: iemand heeft me gevolgd op de fiets. Ik moet wel zeggen: ik heb me nooit overbeschermd gevoeld. Papa was wel voorzichtig – hij wilde bijvoorbeeld niet dat we na een fuif alleen naar huis gingen – maar het was niet zo dat we niet mochten uitgaan”, legt Jasmine uit.

“Je wilt niet weten wat er allemaal gebeurt. Mijn dochters mogen nooit ’s morgens vroeg gaan joggen op een verlaten plek. Dan lopen er soms foute kerels rond: gefrustreerde mannen, nog dronken van het uitgaan. Wat ik al gezien heb… Meisjes die verkracht zijn, soms zwaar toegetakeld. Afschuwelijk. Als ik een zaak had waarbij een kind was vermoord, moest ik nadien ook altijd even mijn kinderen dicht bij me hebben, op mijn schoot. Het schiet dan toch door je hoofd: wat als het mij overkomt?”, besluit Jef.

View this post on Instagram

There’s a story in her eyes.

A post shared by Jasmine Vermassen – Jazzy (@jasvermassen) on

Het bericht Jef Vermassen over zijn dochter Jasmine: “Het scheelde weinig of ze was hier niet geweest” verscheen eerst op Metro.

BIZAR. Boek na 39 jaar terug ingeleverd, boete: 5 euro

-
0
BIZAR. Boek na 39 jaar terug ingeleverd, boete: 5 euro

Een Nederlander mag van geluk spreken dat hij in een bibliotheek een boete heeft gekregen van amper vijf euro. De man bracht namelijk een boek pas terug binnen na 39 jaar, 13 weken en 5 dagen.

Bibliothecaresse Antonin van Bergen kan er wel om lachen. Ze werkt al veertien jaar in de bibliotheek in het Gelderse Groesbeek en heeft dit nog nooit meegemaakt. “Hooguit is iemand eens een paar weken te laat.” Maar in dit geval was de verstreken uitleentermijn op 5 maart 1981.

Het ging om het boek Terug Naar Oegstgeest van Jan Wolkers. Of dat zó’n bittere pil is? “Ja, misschien kon hij er niet zo goed doorkomen”, grapt van Bergen.

Selfservice

Van Bergen weet nog exact hoe het gesprek met de man ging: “Hij zei tegen mij: ‘Ik kom een boek inleveren’. Ik zei: ‘Dat mag u bij de selfservice doen’. Hij zei: ‘Ja, maar het boek is dertig jaar oud’. Ik dacht dat hij een grapje maakte, dus vervolgde: ‘Maar dan mag u het nog steeds bij de selfservice inleveren’.”

Tegen een van de vrijwilligster zei de vijftiger nog dat hij het boek had gevonden tijdens het opruimen van de zolder, maar voor ze het wisten was hij weer weg. “Al snel zagen we dat het geen grapje was, want op het ouderwetse kaartje stond 5 maart 1981.”

1530,75 euro

Omdat de bibliotheek werkt met een maximumboete per boek, was die nog behoorlijk betaalbaar: vijf euro. “Als er geen maximumbedrag was, zou het bedrag opgelopen zijn tot 1530,75 euro, heeft onze directeur uitgerekend.”

Van Bergen hoopt dat de man zich komt melden, “want we zijn benieuwd naar het verhaal erachter”. Maar zelfs die vijf euro hoeft hij niet te betalen. “Daar is het verhaal te leuk voor.” En bovendien kan het niet eens, want in 1981 werden uitgeleende boeken nog niet digitaal geregistreerd.

Van Bergen heeft het boek nog niet gelezen, maar is dat nu wel van plan. “Alleen hoop ik het wel wat sneller uit te hebben”, grapt ze.

Het bericht BIZAR. Boek na 39 jaar terug ingeleverd, boete: 5 euro verscheen eerst op Metro.

Niets is zoals het was voor postbode Ahmed: “Ons beroep is op alle vlakken veranderd”

-
0
Niets is zoals het was voor postbode Ahmed: “Ons beroep is op alle vlakken veranderd”

Ook al woedde het coronavirus in alle hevigheid, de postbodes bleven de voorbije maanden onvermoeibaar onze brieven en pakjes bezorgen. Net zoals vele andere beroepen hebben ze zich wel moeten aanpassen. Ahmed Sall, een postbode uit Schaarbeek, legt het ons haarfijn uit.

Ahmed werkt al zes jaar als postbode. Zoals talloze andere beroepslui heeft hij zich moeten aanpassen aan nieuwe werkomstandigheden die het gevolg zijn van het coronavirus. Als we hem vragen of zijn werk vandaag lastiger is dan vijf maanden geleden is zijn antwoord klaar en duidelijk: nee. «Het werk is niet zwaarder geworden», legt hij uit. «Al doen we sommige dingen die we vroeger deden nu niet meer, en omgekeerd.» De vele menselijke contacten, een fundamenteel aspect van zijn beroep, behoren voortaan tot het verleden. «Maar dat begrijpen we. We hebben zelf ook gezinnen.»

Ook de procedure om pakjes te leveren is helemaal veranderd. «Vroeger gaven we de klant een hand. Vandaag moeten we een mondmasker opzetten en handschoenen aantrekken. Elke dag krijgen we verse exemplaren. Meestal bellen we aan en wachten tot de klant de deur opent. Dan zetten we het pak achter de deur en maken dat we zeker weten dat de klant het pak wel degelijk genomen heeft. Soms zien we de klant niet eens. We vragen ook niet meer om een handtekening te plaatsen.»

«Het zijn goeie maatregelen»

Ook met de collega’s is het contact niet meer hetzelfde. Het is bijvoorbeeld niet langer mogelijk om een collega mee te nemen in de bestelwagen. «We hebben bestelwagens gekregen met nog slechts één zitplaats», aldus de postbode.

Ahmed kan zeker begrip opbrengen voor al de maatregelen, ook al hebben die zijn beroep sterk veranderd. «Ze zijn doorgevoerd om ons en de klant te beschermen. Ik vind ze allemaal goed. Als die maatregelen niet bestonden, zou ik de moed niet hebben om aan het werk te gaan. Ik heb zelf ook een gezin, en ik moet rekening houden met de impact van zijn job op hen.»

Operatie verzorgingstehuis

De moed om aan het werk te gaan put Ahmed nog steeds uit de dienstverlening die hij zijn klanten aanbiedt. En die wordt ook in dank aanvaard. Menselijk contact is dan wel zeldzaam geworden, de klanten vinden nieuwe manieren om hun sympathie uit te drukken. «De mensen zijn altijd blij als ze ons zien. Dat houdt ons ook overeind. In het begin was iedereen ons een beetje vergeten. De mensen dachten in de eerste plaats aan de verplegers en de politie. Na verloop van tijd merkten ze echter dat wij ook aan de slag bleven. Toen zagen we hartverwarmende boodschapjes verschijnen op de brievenbus, of klanten die ons vanop een afstand steun gaven.»

De postbode heeft op zijn beurt geprobeerd om de mensen een hart onder de riem te steken, met name tijdens een tocht langs de verschillende verzorgingstehuizen in Schaarbeek. «Samen met een paar collega’s hebben een karavaan gevormd om langs de tehuizen te rijden en te toeteren. De bewoners zijn aan het raam komen zitten. Het deed echt deugd om hen te zien.»

«Hier loopt veel volk rond»

Ahmed is positief over de verschillende maatregelen die genomen werden om zijn veiligheid te verzekeren. «We voelen dat er mensen achter ons staan. Onze chefs komen regelmatig langs om ons moed in te spreken. Je moet weten dat hier veel volk rondloopt. Er zijn niet zoveel afwezigen. Zodra je symptomen vertoont, moet je wel verplicht thuisblijven. En je hebt een doktersattest nodig voor je mag terugkeren.»

(cd)

Het bericht Niets is zoals het was voor postbode Ahmed: “Ons beroep is op alle vlakken veranderd” verscheen eerst op Metro.

BIZAR. “Niet gillen aub”: Japanse pretparken heropenen met strikte veiligheidsregels

-
0
BIZAR. “Niet gillen aub”: Japanse pretparken heropenen met strikte veiligheidsregels

Grote pretparken in Japan, zoals Disneyland, doen dezer dagen hun deuren weer open na een lange coronapauze. Om ‘coronaproof’ te zijn hanteren de parken strenge veiligheidsregels. Zo is schreeuwen niet toegestaan en moet er zo weinig mogelijk gepraat worden binnen het pretpark. 

Van de rollercoaster glijden of een adrenalinerush voelen op de wildwaterbaan: het hoort bij een typisch pretparkbezoek, maar Japanners zullen dat voorlopig in stilte moeten doen. Het lijkt onrealistisch, maar dat zijn nu eenmaal de richtlijnen die de grote pretparken in Japan hebben uitgevaardigd.

Gesprekken binnen het domein moeten zo kort mogelijk gehouden worden. Het personeel wordt aangewezen om met bezoekers te communiceren via handgebaren. Ook wordt de temperatuur van bezoekers gemeten aan de ingang en moet iedereen mondmaskers dragen. Bezoekers worden verzocht om elkaar niet aan te raken of te omhelzen.

Geen geschreeuw

Maar de moeilijkste richtlijn om volgen is wellicht die om geschreeuw of gegil op achtbanen achterwege te laten – zeker aangezien in Japan enkele van de meest spectaculaire en wildste rollercoasters ter wereld staan. Tijdens het schreeuwen in een bewegend karretje kunnen immers druppeltjes vanuit de mond door de lucht vliegen en in andermans gezicht terechtkomen. Indien de schreeuwer besmet zou zijn met het coronavirus, is de kans op besmetting van een medepassagier in dit scenario zeer reëel.

De richtlijnen werden uitgevaardigd door pretparkorganisaties die meer dan 30 attractieparken over het hele land vertegenwoordigen. De parken waren sinds februari gesloten voor het publiek wegens de coronapandemie.

Het bericht BIZAR. “Niet gillen aub”: Japanse pretparken heropenen met strikte veiligheidsregels verscheen eerst op Metro.

Schandalig: dieven stelen onderdeel rolstoel William Boeva: “Ik zit weer opgesloten”

-
0
Schandalig: dieven stelen onderdeel rolstoel William Boeva: “Ik zit weer opgesloten”

Komiek William Boeva is het slachtoffer geworden van een laffe diefstal. Onbekenden braken in in de kelder van zijn appartementsgebouw en namen daar onder andere de spiksplinternieuwe aandrijving van zijn rolstoel mee. In een aangrijpend bericht op Facebook laat de stand-upcomedian weten dat een nieuwe hem enkele duizenden euro’s zal kosten.

“Eindelijk kon ik mij zelf wat vrijer rondbewegen, eindelijk kon ik ‘gaan wandelen’ met vrienden zonder dat er iemand mij moest voortduwen. Ik heb het gevoel dat ik terug opgesloten zit en terug afhankelijk ben van iemand anders om buiten te kunnen.” Met die woorden heeft William Boeva op Facebook laten weten dat dieven gisterennacht de elektrische aandrijving van zijn rolstoel hebben gestolen. De komiek had het essentiële onderdeel na jarenlang twijfelen pas vorige week gekocht.

Kostprijs: 5.000 euro

De dieven braken in in de kelder van het appartementsgebouw waar de stand-upcomedian woont. Ze openden alle kelders en namen dus ook de Streetjet van Boeva mee. Dat toestel heeft een eigen elektromotor en kan vooraan aan een rolstoel bevestigd worden. Het is essentieel voor mensen die over onvoldoende kracht beschikken of over moeilijk terrein moeten rijden, zoals kasseien of scheve voetpaden.

Boeva legt in een aangrijpend bericht op Facebook uit dat hij jarenlang twijfelde over de aankoop van het toestel, omdat hij niet extra wou opvallen in het straatbeeld. De Streetjet is ook duur. Het toestel kost 5.000 euro, waarvan 2.000 euro terugbetaald wordt door het Vlaams Agentschap Voor Personen Met Een Handicap. Helaas kan de komiek na de diefstal niet rekenen op een nieuwe tussenkomst, omdat die te snel na de vorige komt. Het zou hem dus opnieuw 5.000 euro kosten. Hij vraagt iedereen dan ook om de ogen open te houden voor de gestolen Streetjet.

Het bericht Schandalig: dieven stelen onderdeel rolstoel William Boeva: “Ik zit weer opgesloten” verscheen eerst op Metro.

Camper van hoofdverdachte gespot via Google Earth vlak na verdwijning Maddie McCann (foto)

-
0
Camper van hoofdverdachte gespot via Google Earth vlak na verdwijning Maddie McCann (foto)

De politie onderzoekt een foto van Google Earth waarop vermoedelijk de camper van Christian Brückner te zien is vlak bij het huis waar hij een aantal jaar verbleven had, maar al een lange tijd niet meer woonde.

Een Spaanse onderzoeker heeft een satellietfoto ontdekt en aan de politie bezorgd die cruciaal kan zijn in het onderzoek rond Christian Brückner, de 43-jarige hoofdverdachte in de verdwijningszaak van Maddie McCann. Op de foto is vermoedelijk de geelwitte VW Westfalia T3 camper van Brückner te zien aan een huis in Praia da Luz waarin hij van 1999 tot 2006 woonde.

Plots weer naar zijn voormalige huis

De foto dateert van enkele dagen na Maddie’s verdwijning in mei 2007, dus doet vermoeden dat Brückner plots weer naar zijn voormalige huis trok. Het zou kunnen dat Brückner het meisje naar daar nam omdat hij de omgeving goed kende. Bovendien bevindt het huis zich op slechts een goede kilometer afstand van de Ocean Club, de plek waar Maddie verdween.

Belangrijk bewijs

Een Portugese bron binnen het onderzoek vindt de foto erg verdacht. “Als dat de bewuste camper is zo snel na de verdwijning, dan kan de foto extreem belangrijk zijn. Brückner kende die omgeving uit zijn broekzak, want hij had er zes jaar gewoond, maar hij had het huis al maanden daarvoor verlaten. Waarom ging hij er dan terug naartoe terwijl iedereen naar de vermiste Maddie zocht?”, lezen we in The Sun.

Lichaam van Maddie

De Spaanse onderzoeker die de foto aan de politie gaf en op Twitter deelde, vraagt zich af of Maddie daar begraven ligt. “Misschien nam Brückner haar naar daar en zijn er aanwijzingen of haar resten te vinden”, klinkt het in dezelfde krant.

Het huis waarin Christian Brückner van 1999 tot 2006 woonde en waar de camper gespot werd vlak na Maddie’s verdwijning:

AFP / Metropolitan Police

De geelwitte camper waarmee Christian Brückner in de Algarve rondtrok:

AFP / Metropolitan Police

Het bericht Camper van hoofdverdachte gespot via Google Earth vlak na verdwijning Maddie McCann (foto) verscheen eerst op Metro.

Daniel Radcliffe reageert op transfobe uitspraken J.K. Rowling

-
0
Daniel Radcliffe reageert op transfobe uitspraken J.K. Rowling

De uitspraken van J.K. Rowling over transgenders vallen ook niet in goede aarde bij Daniel Radcliffe, de acteur die jarenlang de rol van Harry Potter voor zijn rekening nam. “We moeten transgenders steunen en niet nog meer beschadigen”, aldus de Brit.

J.K. Rowling moet de laatste dagen heel wat kritiek slikken na een transfobe tweet waarin ze commentaar had op een artikel dat schreef dat “mensen menstrueren”. De Britse auteur maakte meteen op sarcastische wijze duidelijk dat die “mensen” alleen maar vrouwen waren. Maar dat klopt niet: transgendermannen krijgen soms ook nog hun maandstonden en er zijn vrouwen die gewoon niet ongesteld worden, denk bijvoorbeeld aan vrouwen in de menopauze of aan transgendervrouwen. Door enkel de term ‘vrouwen’ te gebruiken, sluit Rowling dus heel wat mensen uit.

In een statement via The Trevor Project, een organisatie die zich inzet voor LHBTQ-leden in nood, reageert Daniel Radcliffe op de tweets van Rowling. “Transgendervrouwen zijn vrouwen. Elk ander statement dat het tegendeel beweert, wist de identiteit en waardigheid van transgenders uit en gaat in tegen alle advies dat al werd gegeven door professionele gezondheidsorganisaties die veel meer kennis hebben over dit onderwerp dan Jo (Rowling, red.) of ik.”

“Aan iedereen die nu het gevoel heeft dat hun ervaringen met de boeken van Harry Potter aangetast zijn: Het spijt me dat deze opmerkingen jullie gekwetst hebben.”

Het bericht Daniel Radcliffe reageert op transfobe uitspraken J.K. Rowling verscheen eerst op Metro.

Samenwonen tijdens de coronacrisis: “Plots heb je tijd om samen te mijmeren op het balkon”

-
0
Samenwonen tijdens de coronacrisis: “Plots heb je tijd om samen te mijmeren op het balkon”

Dat de coronacrisis de geschiedenisboeken zal ingaan als één van de meest impactvolle pandemieën die de mens ooit heeft gekend, kent geen twijfel. Geen enkel onderdeel van ons bestaan blijft gespaard. Onze persoonlijke vrijheid botst op haar grenzen, het kapitalistische systeem geeft zijn zwakheden prijs en de mentale impact valt niet te onderschatten.

Toch creeërt het gevreesde COVID-19 ook ruimte voor schoonheid. Nu onze leefwereld aan het wankelen wordt gebracht, gaan we massaal op zoek naar nieuwe zekerheden. Want ja, de coronacrisis zou zomaar eens de ideale gelegenheid kunnen zijn om de dingen beter aan te pakken dan voordien. Elke week zetten we daarom iemand in de kijker die van deze pandemie gebruik heeft gemaakt om zijn of haar leven te veranderen. Vandaag is het de beurt aan grafisch vormgeefster Inne Goossens. Zij ging tijdens de coronacrisis samenwonen met haar vriend.

Inne, jij ging samenwonen met je vriend tijdens de coronacrisis. Hoelang waren jullie toen samen? En bestonden er al plannen om bij elkaar in te trekken?

“We zijn nu bijna twee jaar samen en waren van plan om begin juli bij elkaar in te trekken. Mijn vriend Torben woonde in een co-housing in Antwerpen en ik heb enkele jaren geleden een appartement in Mechelen gekocht. Na een tijdje werd het vermoeiend om niet in dezelfde stad te wonen, het is dan toch meer gedoe om af te spreken.”

Samenwonen tijdens de coronacrisis: "Plots heb je tijd om samen te mijmeren op het balkon"
Inne en Torben

Waarom besloten jullie om die plannen te versnellen?

“Door de lockdown werd het plots bijna onmogelijk om elkaar nog te zien en toen hebben we de knoop snel doorgehakt. Mijn vriend heeft een paar van zijn spullen bij elkaar geraapt en is bij mij ingetrokken.”

Verhuizen tijdens corona: hoe moet ik mij dat voorstellen?

“Aanvankelijk was het vrij makkelijk. Mijn vriend nam alleen de essentials mee (waaronder uiteraard zijn planten) en meer niet. In mei was zijn huurcontract echter afgelopen en moest hij eruit, waardoor een verhuis onvermijdelijk was. Door de social distancing en het hele bubbel-principe was dat niet bepaald vanzelfsprekend. Uiteindelijk zijn er twee vrienden komen helpen. Afstand houden terwijl je een zetel verhuist, makkelijk is het niet. Verhuizen tijdens de lockdown heeft voor- en nadelen. Enerzijds ben je thuis en heb je tijd om ‘Marie Kondo’-gewijs alles te organiseren. Anderzijds kan je niet snel even langs het containerpark om spullen weg te doen en ook nieuwe meubels kopen is moeilijk. Zeker als je drukke winkels liever vermijdt.”

Hoe valt het mee om net samen te wonen en al meteen constant samen te zijn? Zijn er dingen die jullie missen aan alleen wonen?

“Ik keek er al lang naar uit om samen te wonen en vind het dan ook vooral erg tof dat we elkaar nu meer zien. Uiteraard is het wel wat puzzelen om op elkaar afgestemd te geraken, zeker omdat we op een gegeven moment beiden thuiswerkten en dat in een duplex zonder afscheidingen. Wanneer de één dan een telefoontje moet plegen, vergt dat wat extra inspanning van de ander. Tegenwoordig werkt hij op sommige dagen vanop zijn bureau en dat loopt eerlijk gezegd toch wat vlotter. Ik heb altijd op mezelf gewoond, wat betekent dat ik gewend ben om heel wat me-time te hebben. Tegenwoordig is die tijd voor mezelf erg beperkt en koester ik elk moment. Wat wel geweldig is aan samenwonen in lockdown is dat we nu veel tijd hebben voor gezamenlijke interesses zoals tekenen, lezen, plantjes onderhouden, oude films kijken of gewoon een beetje mijmeren op het balkon. Je kan meer in het moment leven.”

Heb je tips voor anderen?

“Volgens mij is het vooral belangrijk om te blijven praten en om te beseffen dat je dingen nu eenmaal anders aanpakt. En dat dat helemaal oké is. Mijn vriend en ik hebben bijvoorbeeld een heel andere manier van koken, waardoor we nu met een soort beurtrol werken. Blijven bijleren van elkaar en verwonderd zijn, dat is volgens mij de sleutel tot succes.”

Hoe denk je dat we met z’n allen verder moeten na corona?

“Er zijn zoveel dingen die we in vraag zouden kunnen stellen, maar ik weet niet of dat ook gaat gebeuren. Denk bijvoorbeeld aan het hele luchtvaartgegeven of de manier waarop en hoeveel we werken. Ik hoop gewoon dat we niet in een soort van kramp gaan schieten en ons zullen blindstaren op de economie, want dit is de kans bij uitstek om beter te doen dan hiervoor.”

Tekst Camille Van Puymbroeck

Het bericht Samenwonen tijdens de coronacrisis: “Plots heb je tijd om samen te mijmeren op het balkon” verscheen eerst op Metro.

1...1.8771.8781.879...3.648Pagina 1.878 van 3.648

Entertainment, fun & zoveel méér!

NUTTIGE LINKS

WAAR VIND JE ONS

www.facebook.com/zita.be

www.x.com/zita_be

[email protected]

Koningsstraat 100, 1000 Brussel