De bedrijven BioNTech en Pfizer leveren dit jaar nog 12,5 miljoen doses van hun coronavaccin aan de Europese Unie. Lidstaten ontvangen het middel binnen vijf dagen, zei BioNTech-manager Sean Marett.
De EU ontvangt daarmee naar verwachting minder doses dan de Verenigde Staten. Daar zouden voor het eind van het jaar 20 miljoen doses beschikbaar moeten zijn. Veel EU-lidstaten willen nog dit jaar beginnen met het inenten van burgers tegen het virus. In België start de vaccinatie op maandag 28 december.
5 miljoen voor België
De Europese Commissie sloot in november een akkoord met Pfizer en BioNTech over de aankoop van 200 miljoen doses, met optie op nog eens 100 miljoen doses. Eenmaal beschikbaar worden de vaccins verdeeld onder de lidstaten in functie van de omvang van hun bevolkingsaantal. Voor België zijn er 5 miljoen doses vastgelegd.
Twee doses per persoon
Met de 12,5 miljoen vaccins die op korte termijn binnenkomen, kan dus maar een fractie worden gevaccineerd van de honderden miljoenen inwoners van de EU. Dat dwingt landen tot moeilijke keuzes over wie eerst aan de beurt komt. De keuze valt vaak op zorgverleners of ouderen. Mensen moeten bovendien twee keer worden ingeënt, dus per persoon zijn twee doses nodig.
In welk ziekenhuis heeft een patiënt – om welke reden ook – de grootste of kleinste kans om COVID-19 te overleven? Die informatie verzamelt de federale overheid al maanden, maar ze houdt die geheim. “De cijfers publiek maken zou schadelijk zijn voor de volksgezondheid”, aldus Sciensano. Dat schrijft Het Laatste Nieuws.
Sciensano vreest dat mensen de ziekenhuizen met hogere sterftecijfers zouden mijden, waardoor de ’betere’ zouden volstromen. Kamerlid Frieda Gijbels (N-VA) trok met die argumenten naar de Commissie voor Toegang tot Bestuursdocumenten. In een uitgebreid advies dat begin oktober gepubliceerd werd, veegt die onafhankelijke commissie alle argumenten van Sciensano van tafel. “Dat er een risico bestaat op het trekken van foute conclusies uit de informatie kan niet automatisch betekenen dat de volksgezondheid in gevaar zou gebracht worden”, klinkt het. “Het volstaat niet dat er een denkbeeldig risico bestaat.”
Advies genegeerd
Sciensano heeft dat advies gelezen en in de prullenmand gegooid. Tot op vandaag weigert het de cijfers vrij te geven. En het blijft daar dezelfde argumenten voor gebruiken. “Ik vind dat schokkend”, zegt Gijbels. “Is dit die fameuze, nieuwe politieke cultuur in België? De federale overheid weigert vlakaf informatie te delen met haar burgers, terwijl een onafhankelijke commissie duidelijk stelt dat die info van algemeen belang is. Het is niet de bedoeling om artsen of ziekenhuizen met de vinger te wijzen. Integendeel, de cijfers kunnen ons veel leren. Waar heeft men eigenlijk schrik van?”
We moeten het je niet vertellen: 2020 was een annus horribilis om snel te vergeten. Vooral de culturele sector kreeg het ongemeen hard te verduren. Edoch, ontsproten aan die mesthoop van ellende konden de culturele meesterbreinen van deze wereld toch enkele memorabele creaties tot bloei brengen. Dit is een bloemlezing van wat de popcultuur ons te bieden had in 2020 – op vele vlakken een jaar zoals geen ander.
⊗ 7 januari: Bad Boys For Life
Het jaar begon goed voor onze Belgische eer: onze landgenoten Adil El Arbi en Bilall Fallah spreidden in Hollywood hun onvolprezen regisseurstalent tentoon, en deden dat met verve. Acht maanden lang was het derde ‘Bad Boys’-hoofdstuk, de buddy cop-franchise met Will Smith en Martin Lawrence in de hoofdrollen, de best verdienende film van 2020. Het Amerikaanse debuut van onze landgenoten was de grootste nieuwe film die ooit in januari werd uitgebracht en was de meest succesvolle film in de ‘Bad Boys’-franchise tot dusver.
⊗ 14 februari: ‘The Slow Rush’ – Tame Impala
De langverwachte vierde van Kevin Parker en co bevatte geen übercatchy endorfineshots à la ‘The Less I Know The Better’ – ‘catchy’er dan corona’, zoals dé mop van het jaar luidde – maar werd desalniettemin op veel lof onthaald. Een gladdere, psychedelische sound zonder de adrenalinepieken, maar rijk en doordacht zoals altijd. Het album luidde een bijzonder vruchtbaar jaar voor het popgenre in.
⊗ 20 maart: ‘After Hours’ – The Weeknd
Foto AFP
Net toen bij ons de coronacrisis in alle hevigheid losbarstte, kwam het album van het jaar aanwaaien: The Weeknd dropte met oorwurm ‘Blinding Lights’ een bom – en een nieuw TikTok-dansje was geboren. In de popwereld werd het succes van zijn vierde studioalbum dit jaar enkel geëvenaard door Taylor Swift. ‘After Hours’ werd beschreven als een existentieel dilemma en het meest verfijnde werk van de Canadees tot dusver, overgoten met onweerstaanbare eightiesvibes.
Ondanks alle lof kreeg The Weeknd exact nul – nùl! – Grammy-nominaties. Schandalig volgens Elton John, Drake en niet het minst Abel Makkonen Tesfaye – alias zijn hoogheid The Weeknd hemzelve. Een troost voor de man: ‘Blinding Lights’ is met 1,7 miljard luisterbeurten het meest gestreamde nummer op Spotify in 2020 en The Weeknd is het voorbije jaar de meest gedraaide artiest van de Belg op het streamingplatform. Graag gedaan, Abel!
⊗ 20 maart: Tiger King
Foto AFP / Netflix
De bijna surreële realityshow ‘Tiger King’, over de excentrieke uitbater van een dierenpark in de VS, was dé tv-hype van het voorjaar. De zevendelige realityreeks op Netflix groeide met zijn vele onvoorspelbare en vaak absurde wendingen in een mum van tijd uit tot een waar fenomeen. De serie hield tientallen miljoenen kijkers aan het scherm gekluisterd. Ook het internet raakte maar niet uitgepraat over uitbater Joe Exotic en diens rivaliteit met aartsvijand Carole Baskin. Er verschenen talloze filmpjes en memes over de show.
⊗ 22 maart: ‘3.15.20’ – Childish Gambino
Amper twee dagen na ‘After Hours’ volgde nog een uitstekende langspeler, ditmaal van de hand van Donald Glover AKA Childish Gambino. ‘3.15.20’ is genoemd naar de dag waarop de plaat af was, en de meeste van de tracks naar hun time stamp. Het album bevat minder hiphop en meer soul, en de teneur in de reacties was duidelijk: materiaal voor in de eindejaarslijstjes. 2020 is overigens het jaar waarin Glover zich tot profeet ontpopte. Want zoals we ergens lazen: “’3.15.20’ is profetisch in zijn kritiek op de steeds vervagende grens tussen het menselijke en het digitale, net nu corona de wereld spoorslags mijlen verder in de digital age katapulteerde.”
⊗ 27 maart: ‘Future Nostalgia’ – Dua Lipa
AFP / V. Macon
Maart was een vette maand op muziekvlak. Terwijl het coronavirus zich als een olievlek over de aardbol verspreidde, kon de wereld zich optrekken aan enkele van de beste platen die 2020 zou voortbrengen. Op 27 maart kwam de grootste release niet van Pearl Jam of Vanessa ‘A Thousand Miles’ Carlton, maar van een Britse popster met Kosovaarse roots. Popsensatie Dua Lipa verdreef de grauwe eentonigheid in lockdowntijden met de opvolger van haar gevierde debuutalbum.
Enkele maanden later zou Dua Lipa met de single ‘Fever’ de Vlaamse Ultratop veroveren aan de zijde van onze eigenste Angèle. Naar verluidt schreef Dua Lipa de basistekst en stuurde die op naar Angèle, die op haar beurt Franstalige tekst aanleverde, ‘dansbaar en melancholisch tegelijk’. Het succes van de single en haar samenwerking met Grammy-winnares Dua Lipa bracht Angèle op de rand van de wereldwijde doorbraak. Eind november lokte Dua Lipa liefst vijf miljoen kijkers met haar livestreamconcert, waarin ook Angèle een gastoptreden maakte: een record voor een betaald livestreamconcert.
⊗ 19 april: The Last Dance
Een van de beste, zoniet de beste sportdocu ooit: de tiendelige documentairereeks over basketballegende Michael Jordan geldt als een tijdsdocument voor de eeuwigheid, en traceert de opgang, bloei en het ongeëvenaard talent van ‘Air Jordan’ bij NBA-club Chicago Bulls. Jordan groeide in de jaren 80 en 90 uit tot een icoon van zijn sport en de popcultuur. ‘The Last Dance’ bewees hoe ver de populariteit van Jordan nog reikt, 17 jaar na diens laatste NBA-wedstrijd. De reeks domineerde de debatten op internet, zo werd de titel een trending topic op Twitter, en droeg bij tot de mythevorming van één van de grootste sporters die onze planeet ooit gekend heeft.
⊗ 29 mei: ‘Chromatica’ – Lady Gaga
“Lady Gaga is terug en kroont zich tot onbetwiste popkoningin”, schreef een Vlaamse krant over het zesde album van voorgenoemde. ‘Chromatica’ klom meteen na zijn release in meer dan 73 landen naar de eerste plaats. Gaga’s zesde was een onvervalste discopopknaller waar we sinds haar debuut in 2008 op wachtten.
⊗ 14 juli: ‘Folklore’ – Taylor Swift
AFP / V. Macon
Het ‘surprise album’ van het popidool van de millennial viel uit de lucht en de gemoedstrelende indiefolk was meteen een overrompelend succes. Swifts achtste album reeg gezwind de records aaneen: meest gestreamde album van een vrouwelijke artiest op één dag op Spotify, eerste artiest die erin slaagt om van zeven verschillende albums een half miljoen exemplaren te verkopen in één week tijd, meteen de koppositie in de albumlijst van Billboard en dat met de beste cijfers ooit voor een album in Verenigde Staten, enzovoort. De sky was the limit voor Taylor Swift in 2020, want enkele maanden en tig records later slaakten de fans van de popprinses unisono een nieuwe vreugdekreet…
⊗ 7 augustus: ‘WAP’ – Cardi B ft. Megan Thee Stallion
Instagram / @iamcardib
Dé zomerhit van 2020: deze knalschijf boordevol pikante dubbelzinnigheden – “Macaroni in a pot”, “Not a garden snake, I need a king cobra” – en in your face-vocabulaire bezorgden anno 2020 geen enkele sterveling nog rode kaakjes, maar betekende desalniettemin een mijlpaal in de mainstream hiphop. De complexloze monsterhit sloeg het beeld van de brave vrouw aan de haard met een aanstekelijk genoegen aan diggelen (“I don’t cook, I don’t clean”).
Niets ordinaire straatpraat: de single werd door de wereld in de armen gesloten als een ode aan de seksuele emancipatie van de vrouwelijke medemens. Zo kreeg ‘WAP’ de prijs van ‘meest gegoogelde songtekst van 2020’. Nooit eerder namen zoveel aardlingen – jong en oud, van Zuid-Korea tot de Antillen – onbeschroomd en met zoveel gemak woorden als “wet-ass pussy”, “dick” en “whores” in de mond. Het leek wel of de laatste taboes doorbroken werden. Of zoals een Vlaamse krant kopte: “Eindelijk mogen vrouwen openlijk over hun vaginale afscheiding praten”. Van het nieuwe normaal gesproken.
⊗ 26 augustus: Tenet
De jongste blockbuster van regisseur Christopher Nolan was één van de weinige grote Hollywoodproducties die in dit coronajaar op het witte doek verschenen – na ontelbare keren uitstel. De actiethriller – een visueel huzarenstukje – met Robert Pattinson kreeg de kritiek ‘te complex’ te zijn en kon de financiële verwachtingen niet waarmaken. De grote boosdoener? Het virus.
⊗ 23 oktober: The Queen’s Gambit
De Netflix-reeks over het schaakwonder Beth Harmon bleek een ware kijksensatie: na één maand werd de serie 62 miljoen keer bekeken, waarmee het zich tot best bekeken miniserie ooit kroonde op Netflix. Het boek waarop de reeks gebaseerd is, kwam 37 jaar na de release binnen in de bestsellerlijst van de Amerikaanse krant The New York Times. De reeks ontketende een ware schaakrage bij ons: producenten konden de vraag naar schaakborden niet meer bijhouden.
⊗ 30 oktober: ‘Positions’ – Ariana Grande
Het zesde album van Ariana Grande werd minder hoog ingeschat dan voorganger ‘thank u, next’, waarmee de popster zich definitief bij het kransje ‘idolen van de doorsnee hippe millennial’ schaarde – je weet wel, het slag dat vroeger op posterformaat in de Joepie verscheen. Met het – volgens haar eigen fans – subtiele eerbetoon aan haar in 2018 overleden ex-vriendje Mac Miller kwam Ariana Grande in het reine met haar verleden en fabriceerde ze een flirterig, geestig album dat met titeltrack ‘Positions’ één van de singles van het jaar bevatte.
⊗ 6 november: The Masked Singer
Instagram / @vtm.be
De kans is groot dat jij één van de 2,1 miljoen kijkers bent die naar de finale van ‘The Masked Singer’ op VTM gekeken heeft. De aflevering was met 2.048.800 kijkers het tweede best bekeken VTM-programma ooit. De show – een internationale hit die uit Zuid-Korea kwam aanwaaien – bestond uit acht bekende Vlamingen die zich in kostuums hesen om liedjes te zingen. Een panel in de studio en de kijker thuis moesten daarbij raden welke BV’s achter de pakken schuilgingen. De finale werd gewonnen door Sandra Kim.
⊗ 11 december: ‘Evermore’ – Taylor Swift
Muziek verzacht de zeden, moet Taylor Swift gedacht hebben. Amper een half jaar na ‘Folklore’ dropte het popidool haar negende langspeler, die volgens critici niet moest onderdoen voor zijn veelgeprezen voorganger. Swift trakteerde haar fans op troost en vreugd in lockdowntijden: een tweede lichtpunt in de lange nacht die 2020 was.
Rob Teuwen is ondertussen 33, maar de acteur achter het personage ‘Billie’ uit ‘F.C. De Kampioenen’ zou na lange tijd die rol nog één keer op zich nemen in de kerstspecial van de populaire serie rond de slechtste voetbalploeg van het land.
”We wilden m’n comeback geheimhouden tot aan de uitzending, maar da’s niet gelukt”, zo geeft Teuwen mee aan TV-Familie. Hij zou ook niet direct ‘ja’ hebben gezegd toen ze hem vroegen. “Ik moest erover nadenken, ja. Ik had die vraag ook niet meer verwacht. Mijn focus ligt al jaren niet meer op acteren. Maar ik wilde dit later niet als een gemiste kans zien, dus heb ik toegehapt.”
”Niet rancuneus”
”De makers hadden het twaalf jaar geleden gehad met de verhaallijnen rond Billie. Het was altijd maar hetzelfde. Z’n moeder op stang jagen, weet je wel. Ze kozen toen voor een open einde en zouden me misschien nog bellen. Maar da’s dus nooit gebeurd. Tot nu. Goh ik ben helemaal niet rancuneus of zo, maar het ontbrak me wel een beetje aan een officieel einde”, vertelt hij aan TV-Familie. Teuwen werkt tegenwoordig in de kerncentrale van Doel als adjunct-bedrijfschef in de controlezaal.
Ook vandaag moeten bus- en tramgebruikers van De Lijn rekening houden met hinder door een staking. Op de meeste plaatsen zijn vanochtend wel meer chauffeurs aan het werk dan maandag, zo meldt De Lijn.
In Antwerpen zijn meer chauffeurs dan maandag aan het werk. Daar rijdt ongeveer 50% van alle bussen en trams in de stad.
In Limburg rijdt zo’n 70% van alle bussen, ook een betere start dan maandag, aldus woordvoerster Karen Van der Sype.
In Gent rijdt zo’n 60% van alle bussen en trams. “Alle lijnen worden bediend, maar aan een lagere frequentie”, luidt het. De belangrijkste tramlijnen rijden ongeveer om de 15 minuten, de andere tram- en buslijnen om de 15 à 30 minuten. Het streekvervoer in Oost-Vlaanderen rijdt voor 90 tot 95%. Er wordt gereden volgens vakantiedienstregeling. Hier en daar valt er een rit tussenuit.
In West-Vlaanderen is de staking vandaag het best voelbaar. Daar rijden beduidend minder bussen en trams dan gisteren het geval was.
De vakbonden staken om problemen bij de technische dienst aan te kaarten en om hogere lonen te eisen. Het overleg van gisteren leidde voor de vakbonden niet tot gewenste resultaten. Vanochtend vindt opnieuw overleg plaats.
In ‘Dag Allemaal’ praten de Planckaerts openhartig over de nakende feestdagen.
“Corona heeft al veel roet in het eten gegooid. Eerst bij de verbouwing en nu met de feestdagen. Kerstmis moeten we apart vieren”, laat Eddy weten.
Toch blijft hij positief. “Voor ons als familie is het eigenlijk het hele jaar kerst. Maar Kerstmis zelf vieren wij op een andere dag: na de feesten gaan we altijd een dag of vier weg met de familie, naar zee of zo. Dan is het óns feest”, klinkt het.
“Mijn goeie raad voor de mensen: vier Kerstmis op een ander moment, desnoods in mei. Er is nu toch niks aan te doen. Ach, uiteindelijk is 25 december ook maar een datum”, laat Eddy nog weten.
“Vrienden en familie hebben het daar moeilijk mee gehad”
Ook Juniors vriendin Shana laat van zich horen. “Onze kerst met de familie is volledig geannuleerd. Ik heb geluk dat mijn broer nog thuis woont, in onze bubbel. En mijn oma heeft een veranda. Als ik op bezoek ga, zit ik daar en zij binnen in huis. We communiceren via een gesloten raam. Mijn oma is 88, ik wil geen enkel risico nemen”, laat ze weten.
Na haar intrede in ‘Château Planckaert’ kreeg Shana overigens behoorlijk wat commentaar over zich heen. Sommige kijkers vonden haar ‘een rare verschijning’, ‘een bazig type’ of waren van mening dat ze ‘niet helemaal past bij Junior’. “Mijn vrienden en familie hebben ’t daar moeilijk mee gehad, maar Junior en ik hebben daar eens hard mee gelachen. Ik bedoel: hoe kan je nu iemand beoordelen die je drie minuten op tv hebt gezien?”, aldus Shana.
De grappigste commentaar die ze gelezen had? “Dat ik eruitzie alsof ik 50 ben. We hebben daarna ook ostentatief mijn 51ste verjaardag gevierd in plaats van mijn 28ste”, lacht Shana.
Frank Molnar en zijn vriendin Marissa zijn in blijde verwachting van hun eerste kindje. “Het was van de eerste keer prijs”, klinkt het enthousiast.
Frank Molnar kennen we nog uit het allereerste seizoen van ‘Big Brother’. De 47-jarige tv-maker, die enkele jaren geleden definitief naar Amerika verhuisde, wordt binnenkort voor het eerst papa. Zijn vriendin Marissa Galle is zestien weken zwanger, dus de uitgerekende datum ligt in mei.
Voorgevoel
Het geslacht van het kindje kennen ze zelf nog niet. “Dat willen we ontdekken bij de geboorte. Extra spannend! We maken er echt een spelletje van. De ene keer zien we in iets een voorteken voor een jongen, dan weer voor een meisje”, legt Marissa uit in Story. “Al hebben we allebei een voorgevoel dat het een jongen zal worden”, vult Frank aan.
Logische stap
Een baby is een grote stap, maar het moment was aangebroken voor hen. “We voelden ons al langer klaar voor het ouderschap, maar het moet ook in je leven passen”, aldus Marissa. “Definitief naar Amerika verhuizen was een grote stap. Maar na twee jaar hebben we alles mooi op orde. Mijn opdrachten in de filmindustrie lopen als een trein en Marissa’s social media-bedrijf loopt ook goed. Dus een baby was een logische volgende stap. En van de eerste keer was het prijs”, knipoogt Frank.
Camera boven bedje
Marissa en Frank willen hun kindje de dubbele nationaliteit geven en hem of haar in het Engels en het Nederlands opvoeden. Maar ze zijn wel van plan om in Amerika te blijven. “Ik vind het wel jammer dat mijn ouders de baby niet gaan zien opgroeien. Maar daar heb ik al een oplossing voor bedacht: boven zijn of haar bedje gaan we een camera hangen, zodat ze in België alles kunnen volgen. Een beetje ‘Big Brother’ dus”, lacht Frank.
Lijstjes, wij kunnen er op tijd en stond wel van genieten. Ze zijn nu eenmaal zo lekker overzichtelijk en zijn ideaal als je door de bomen het bos niet meer ziet. Maar er zijn ook lijstjes waar we ons niet zo snel aan zouden wagen, omdat het gewoon een onbegonnen zaak is.
De top tien van beste films aller tijden is er zo eentje. Hoe kan je tussen die duizenden titels ooit een selectie maken zonder iemand voor het hoofd te stoten? Zonder nadien boos te zijn op jezelf omdat je bepaalde titels vergeten bent? En eerlijk is eerlijk, je kan nooit ALLE films gezien hebben die ooit zijn gemaakt en dus is het eigenlijk niet mogelijk om een top tien samen te stellen.
94% Engelstalig
Nochtans is het een taak waar het Britse magazine Empire niet voor terugschrok. Met de hulp van duizenden cinefielen kwamen zij tot een lijst van de honderd beste films aller tijden, films die je sowieso ooit gezien moet hebben. Wat wel opvalt is dat 94 van de 100 films in het lijstje Engelstalig zijn – wellicht waren de ondervraagden toch wat bevooroordeeld. Hoe het ook zij, wij zetten de top tien hier voor jou op een rijtje zodat je weet wat je deze kerstvakantie kan doen.
Top tien beste films
The Godfather (1972)
Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (1980)
The Dark Knight (2008)
The Shawshank Redemption (1994)
Pulp Fiction (1994)
Goodfellas (1990)
Raiders of the Lost Ark (1981)
Jaws (1975)
Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977)
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
Het eerste coronavaccin in ons land zal op maandag 28 december worden toegediend aan een rusthuisbewoner uit Puurs-Sint-Amands. Dat melden VTM NIEUWS en Het Laatste Nieuws. De Puurse burgemeester Koen Van den Heuvel (CD&V) bevestigt dat er al gesprekken over de vaccinatieprimeur hebben plaatsgevonden met het zorgbedrijf van zijn gemeente.
Gisteren zette zowel het Europese Geneesmiddelenagentschap (EMA) als de Europese Commissie het licht op groen voor het toedienen van het Pfizer-BioNTech-vaccin. Vanaf volgende week kan in Europa dan ook officieel de vaccinatie starten. De eerste Belg zal op maandag 28 december een spuitje kunnen krijgen. Het zou gaan om een inwoner van het woonzorgcentrum Sint-Pieter in Puurs-Sint-Amands. Wie de gelukkige is, is nog onbekend.
Logische keuze
De locatie Puurs-Sint-Amands lijkt een symbolische keuze, want daar bevindt zich Pfizer Manufacturing Belgium. De fabriek in Puurs-Sint-Amands is een van de slechts twee productiesites ter wereld die het Pfizer-BioNTech-vaccin zullen maken. “Het zou in ieder geval passend zijn om voor Puurs-Sint-Amands te kiezen, gezien het vaccin hier gemaakt wordt”, beaamt Van den Heuvel. “Ik weet dat we een van de kandidaat-locaties op een shortlist waren en er hebben al gesprekken plaatsgevonden over hoe dat allemaal praktisch in zijn werk zou gaan. Maar de formele beslissing valt dinsdag. Ik weet niet of er momenteel nog andere opties worden overwogen.”
Vandaag komen de ministers van Volksgezondheid samen om de puntjes op de i te zetten. Eerstdaags volgt dan ook verdere informatie over de Belgische vaccinatie.
De welgekomen reünie van Noordkaap kon Stijn Meuris in dit annus horribilis nog in het vriesvakje stoppen. Die ‘luxe’ had hij echter niet voor zijn vierde ‘Tirade’-show, waarin hij 2020 in Belgenland scherpzinnig fileert. Gelukkig biedt streaming een coronaveilig alternatief op tweede kerstdag.
Stijn Meuris: “Ik moest toch wel even slikken. Na twintig jaar stilte keek ik bijzonder uit naar de reünie met Noordkaap en de bijbehorende reeks concerten. Maar je beseft al snel dat de hele culturele wereld bloedt en dan geef je dat een plaats. Voor de tweede lockdown was er nog hoop dat mijn vierde ‘Tirade’ kon plaatsvinden en was ik volop bezig met kleine try-outs. Je hebt die feedback nu eenmaal nodig om een voorstelling bij te schaven. Tot het duidelijk bleek dat de bijna dertig geboekte voorstellingen definitief in het water zouden vallen.”
Jou kennende moest je wel iets doen.
“Livestreaming bood een goed alternatief. We zijn dan met een start-upbedrijfje in zee gegaan dat zowel de tickets online als de technische ondersteuning tijdens de show voor haar rekening neemt. Aanvankelijk hadden we het idee om voor veertig man te spelen in die prachtige Academiezaal in Sint-Truiden, maar ook dat idee moesten we uiteindelijk afvoeren. Dan maar helemaal alleen voor enkele camera’s en hopen dat de livestream toch het gevoel kan oproepen dat je het van dichtbij kan meemaken. Het is wennen, maar ik voel me beter worden na elke solorepetitie.”
Ik kan me voorstellen dat 2020 een schat aan informatie heeft aangereikt?
“Absoluut. Ik had zoveel ideeën en het zou zonde geweest zijn om die allemaal weg te gooien. ‘Tirade #4’ kent twee grote verhaallijnen. Eerst en vooral die lange regeringsvorming van meer dag vijfhonderd dagen en zeventien onderhandelaars. Op zich al voldoende stof voor een hele ‘Tirade’, inclusief die nieuwe lichting jonge politici. En dan vanaf maart het hele coronaverhaal. Het was bijna een soort ‘perfect storm’ waarin die twee gebeurtenissen samenkwamen.”
“Ik voel best heel wat
mededogen voor politici”
Gelukkig had je met de drie eerdere ‘Tirades’ al de nodige ervaring kunnen opdoen.
“Dat heeft zeker geholpen. Over de derde was ik zelf ook zeer tevreden. Ik had mijn stijl, ritme en evenwicht gevonden. Want ‘Tirade’ is niet louter comedy en ook geen moppentapperij. Het lijkt er misschien wat op maar het is helemaal iets anders, meer storytelling met een onmiskenbare drive. Ik vergroot kleine dingen uit tot ze een bijna surrealistisch karakter krijgen. Plots wordt de realiteit dan een hallucinante trip, zowel tragisch als komisch.”
R.V.
Het is zeker ook geen uitlachconferentie want mededogen is een sleutelwoord in je ‘Tirade’-verhaal.
“Klopt en ik denk dat ik er ook in geëvolueerd ben. De eerste was fel antipolitiek met felle uithalen naar bepaalde politici. Wanneer ik daaraan terugdenk was er dat op bepaalde momenten misschien wel over. Nu is er veel meer evenwicht. Ik vraag me niet alleen meer af wie dat zij zijn maar ook wie dat wij zijn. Ik denk ook meer na over mijn eigen rol in het grote geheel. Belgen zijn kampioen in kritiek geven op beleidsmensen en ik doe daar zelf ook gretig aan mee. Maar de hand in eigen boezen steken of je eigen tekortkomingen in kaart brengen… Daar zijn we beduidend zuiniger mee. Misschien moeten we daar ook meer op focussen en dat aspect zit in deze ‘Tirade’ verweven. Ik voel best heel wat mededogen voor politici en de manier waarop ze moeten manoeuvreren binnen onze toch wel zeer complexe staatsstructuur.”
Heb je er moeite mee om België liefdevol en warm te omarmen?
“Zeer zeker niet want ik hou van dit land en ben er zelfs fier op. We hebben maandenlang gesukkeld om een regering te vormen en dat (lachend) zonder staatsgreep of de geboorte van een dictator. Het land blijft draaien, zelfs als het voor een tijd vierkant loopt. En ik voel best een warme, beschermende liefde voor iemand als Wouter Beke. Hij meent het goed maar door de omstandigheden en allerlei scheefgegroeide structuren is het niet verwonderlijk dat hij al eens steken laat vallen. Probeer zelf maar eens overeind te blijven heel die tijd. Ik denk bijvoorbeeld aan die waargebeurde scene op de gazon voor een rusthuis in Dessel. Zingt hij daar toch wel de Willy Sommers-classic ‘Geniet van het leven, want het duurt nog maar even…’ Wie fluistert hem zoiets in het oor op de achterbank van zijn Volvo op weg naar Brussel? Dat soort situaties geeft een andere kijk op het leven van een politieker die van hot naar her rijdt zonder vaak te weten wat er aan de hand is. Surrealisme troef trouwens in 2020 om te beginnen met de mondmaskers of de ontsnappingspoging door een achterraam van het parlement door Bart Somers en Hilde Crevits om de pers toch maar niet onder ogen te moeten komen. Wie bedenkt zoiets?”
‘Tirade #4 – Belgarije’ – officiële voorstelling op za. 26 december om 20u30 – tickets 10 euro – info en links op www.artistsunlimited.online of www.stijnmeuris.be
