Wonen in een oud (heren)huis in de stad heeft veel voordelen: hoge plafonds, een schitterende parketvloer, een goede ligging, veel lichtinval… En laat ons eerlijk zijn, de charme alleen al verovert je hart als geen ander. Maar helaas is er ook één groot nadeel aan zo’n appartement. In tegenstelling tot bewoners van recentere gebouwen, beschik je vaak slechts over een zeer klein balkon.
Dat kan al eens tot frustratie leiden. Wat moet je nu met die ene vierkante meter? Je wil er wel gebruik van kunnen maken (want één vierkante meter is beter dan geen vierkante meter), maar je wil ook dat het er leuk uitziet. Hoe prop je die twee criteria in zo’n kleine ruimte? Wel, daar bestaan enkele trucjes voor.
1. Balkonbakken
Een beetje groen op je balkon is wel mooi meegenomen, maar je wil natuurlijk niet dat die planten alle ruimte innemen. Een balkonbak is in dat geval de ideale oplossing. Zeker als je ze aan de buitenkant van de reling hangt, nemen ze eigenlijk geen plaats in, terwijl je wel profiteert van al het moois dat de natuur te bieden heeft. Kies zelf wat je erin plant: kruiden, groenten of net sierbloemen, het kan allemaal.
2. Een inklapbare balkontafel
Hoe klein je tafeltje ook is, vaak nemen de tafelpoten alleen al meer plaats in beslag dan je je eigenlijk kan veroorloven. Gelukkig hoeft dat niet te betekenen dat je niet gezellig kan dineren op je balkon. Er bestaan namelijk inklapbare tafeltjes die je aan de reling van je balkon bevestigt – net zoals de balkonbakken. Zo heb je geen last van onhandige tafelpoten die in de weg staan en op momenten dat je de tafel niet gebruikt, klap je haar handig in elkaar binnen enkele seconden.
3. Slimme verlichting
Als je ook tijdens zwoele zomeravonden op je balkon wil zitten, is het wel zo handig om wat verlichting te hebben daarbuiten. Een sta- of tafellamp neemt wederom kostbare ruimte in, dus denk na over alternatieven. Je kan bijvoorbeeld een lichtslinger aan de muur bevestigen door middel van enkele strategisch geplaatste spijkers of rijg hem door de reling. Of je kan lampen met een grondspies in je plantenbakken steken – het is maar net wat voor jou het beste past.
4. Omhoog, omhoog, omhoog
Vergeet niet dat je vaak ook gebruik kan maken van de muur die grenst aan je balkon. Door gebruik te maken van die verticale ruimte kan je nog wat leuke extra’s voorzien. Zoals gezegd is een lichtslinger een leuk idee, maar je kan bijvoorbeeld ook hangpotten bevestigen aan de muur of hem gebruiken voor een smalle klimplant.
5. Personaliseer
Uiteraard kan je je balkon helemaal naar je eigen smaak personaliseren. Denk bijvoorbeeld aan kussentjes op de stoelen, een kleurrijk tapijt op de vloer, enkele lantaarns voor extra gezellig licht… Afhankelijk van hoe klein je balkon écht is, heb je iets meer of net minder spelingsruimte. Maar je hebt alleszins geen enkel excuus meer om deze zomer geen gebruik te maken van je (mini) balkon!
De temperaturen gaan de komende tijd weer de hoogte in en dat betekent dat we weldra allemaal nood hebben aan wat verfrissing. Natuurlijk kan je kiezen voor een lekker glaasje water met wat citroen erdoor, een glas frisdrank met ijsblokjes of – we zeggen maar wat – een koud biertje. Wil je iets minder voor de hand liggends, dan kan je je eigen cold brew koffie maken.
Koffiekenners weten vast wel waar we het over hebben, maar niet iedereen is gekend met het fenomeen. Vaak denkt men dat ijskoffie en cold brew koffie synoniemen zijn – een veel gemaakte fout. De bereidingswijze van beide dranken is namelijk erg verschillend. Terwijl ijskoffie wordt gemaakt van warm gezette koffie die vervolgens wordt afgekoeld, maak je cold brew door de koffie te laten trekken in koud water. Daardoor is cold brew heel wat zachter en minder bitter van smaak.
Cafetière of bokaal
Het maken van cold brew koffie vergt wat tijd, maar eigenlijk is het heel simpel en bovendien heb je er weinig voor nodig. Voor 250 gram gemalen kwaliteitskoffie heb je 1 liter water nodig. Verder is het wel zo handig om een cafetière (ook wel french press genoemd) in huis te hebben – heb je dat niet, dan volstaan een bokaal en een papieren koffiefilter of een neteldoek.
Het komt erop neer dat je je koffie 12-24 uur in het water laat trekken. Doe de gemalen bonen dus in je cafetière of bokaal, giet het water erbij, roer flink en dan is het tijd om te wachten. Na 12 à 24 uur kan je ofwel de filter van je cafetière langzaam naar beneden duwen om de cold brew te filteren, ofwel giet je de inhoud van je bokaal door een koffiefilter. Je kan het drankje maximaal twee weken in de koelkast bewaren. Hoe je je cold brew drinkt, bepaal je natuurlijk volledig zelf: met enkele ijsblokjes voor een extra verfrissend resultaat, met een scheutje melk of gewoon puur. Wij krijgen er alvast dorst van!
Van het moment dat we wakker worden tot wanneer we onze ogen weer sluiten om te gaan slapen: het nieuws holt ons de hele dag achterna. Sinds de verspreiding van het coronavirus breken televisiejournaals wereldwijd kijkcijferrecords. Maar wat doet dat met ons als kijker en lezer?
Al van voordat we in lockdown gingen, spendeerde de gemiddelde Amerikaan volgens een studie elf uren per dag aan een scherm gekluisterd. Velen onder ons nemen onze gsm’s, de boodschappers van ons nieuws, zelfs mee naar bed. Dat heeft verschillende effecten op zowel ons lichaam als onze geest.
Somber wereldbeeld
Een eerste manier waarop het nieuws ons beïnvloedt is door de zogenaamde ‘negativity bias’. Dit psychologisch fenomeen legt uit dat mensen meer aandacht besteden aan de negatieve gebeurtenissen. We zouden die neiging naar negativiteit evolutionair ontwikkeld hebben om onszelf te beschermen van gevaar.
Maar behalve bescherming, heeft het nieuws ook een minder positieve impact op ons. Makers van kranten en journaals houden namelijk rekening met dit principe in hun verslaggeving. Of dat rommelt met ons hoofd? Wetenschappers beweren dat het publiek neigt een nogal somber beeld te hebben over de economische situatie van hun eigen land. De realiteit is vaak echter niet zo treurig als we denken, maar ons collectieve pessimisme er wel voor zorgen dat het bergaf gaat. Dat heet een ‘self-fulfilling prophecy’: als we doemdenken, zijn we minder geneigd om te investeren, wat onze economie en toekomst serieuze schade kan aanrichten.
Dromen over virussen
Daarnaast kan nieuws kan zelfs onze dromen binnensluipen. Doorheen de globale lockdown meldden verschillende mensen dat ze heel bizar dromen. De oorzaak hiervan zou weleens kunnen liggen bij de manier waarop de pandemie in het nieuws komt. Eerder toonde onderzoek al aan dat de terroristische aanslagen op 11 september 2001 verontrustende dromen opwekte bij velen. Toen bleek er een sterke link te zijn tussen de dromen en de beelden die op televisie werden getoond. Over het nieuws horen op de radio of van vrienden en familie, bleek daarentegen niet hetzelfde effect te hebben.
Stress en hartproblemen
Tenslotte kan het ook om een kwestie van leven en dood gaan. Zo blijkt bijvoorbeeld dat het kijkers- en lezerspubliek de soorten kanker waar het nieuws het dikwijls over heeft, zoals breintumoren, als vaak voorkomend beschouwen, terwijl ze de vormen van kanker die in de realiteit meer aanwezig zijn als uitzonderlijk zien. Dat doet enkele alarmbellen rinkelen: onderschatten mensen het risico op bepaalde soorten kanker? Slagen ze er daardoor niet in de vroege waarschuwingssymptomen te herkennen? Voorgaande studies stellen in ieder geval dat iemands idee van een risico ook het gedrag beïnvloed en dat dit dus een bijwerking zou kunnen zijn.
Nieuws zorgt er niet alleen voor dat we doemdenken over de nieuwsgebeurtenissen zelf, maar ook over andere zaken in ons leven. Zo zouden vrouwen door het lezen van negatief nieuws meer stress krijgen bij andere uitdagingen. Verder kan somber nieuws ook iemands hartslag verhogen. Een andere recente studie toonde aan dat grotere blootstelling aan verslaggeving over 9/11 gelinkt kon worden aan een grotere kans op gezondheidsproblemen de jaren hierna.
Hoe komt dat?
Hoe kan nieuwsberichtgeving zo’n grote impact op ons leven heeft? Vooral de televisiejournaals zouden hiervoor verantwoordelijk zijn, omdat die beeld met geluid combineren en ook vaak herhalingen van bepaalde beelden tonen, zegt onderzoekster aan de universiteit van California Alison Holman. Dus de volgende keer dat je je voor tv of een ander scherm zet om voor de zoveelste keer de nieuwskoppen te bekijken: onthou dat het nieuws je weleens meer zou kunnen beïnvloeden dan je voor ogen had.
Vraag jij je aan het eind van de maand ook telkens af waar al je geld is gebleven? Tijd om daar wat aan te doen. Hetgeen wat daarbij kan helpen is het maken (en bijhouden) van een huishoudboekje. Dat klinkt niet heel leuk, maar dankzij deze drie apps kun je jouw geldzaken ook makkelijk bijhouden.
Je inkomsten en uitgaven bijhouden is de sleutel als je je geldzaken op orde wilt houden. Bedenk daarom eerst waarom je zo graag je geldzaken op orde wilt hebben. Wil je sparen voor die ene akantie? Of schrik je er gewoon van hoe snel je salaris iedere maand weer opraakt binnen no-time? Als je een doel voor ogen hebt, is het veel makkelijker om het bijhouden van je geldzaken in zo’n app ook daadwerkelijk vol te houden.
1. Dyme
Sommige apps voor online bankieren (zoals bijvoorbeeld ING), bieden de mogelijkheid om inzicht te krijgen in waar je geld naartoe gaat. De app categoriseert je afschrijvingen zelf en in de app kun je vervolgens kijken naar welke categorie – bijvoorbeeld verzorging en gezondheid, huishouden en elektronica of hobby’s en vrije tijd – het meeste van je geld gaat. Handig, maar lang niet altijd kloppen de categorieën.
Dyme
Een fijne app waarmee je dit wél handig in kaart kunt brengen is Dyme. Je moet je bank koppelen en krijgt vervolgens handige overzichten van je inkomsten en uitgaven. Het fijne aan deze app is dat je abonnement ook inzichtelijk worden gemaakt. Is het echt nodig om een abonnement te nemen op twee streamingdiensten, of kun je wat geld besparen om eentje te kiezen?
2. Spendo
Een andere handige app om je geldzaken op een rijtje te zetten is Spendo. In Spendo krijg je een overzicht te zien van je uitgaven én kun je een doel instellen. En dat is handig, want zo zie je in een oogopslag of je doel in zicht is of er echt nog het een en ander moet gebeuren. In deze app moet je je uitgaven handmatig invullen en zelf categoriseren.
3. Buddy
Buddy is een andere handige tool om te gebruiken. In de app heb je veel mogelijkheden als het gaat om je geldzaken op orde brengen. Je kunt bijvoorbeeld zorgen dat er automatisch geld opzij wordt gezet voor de vaste lasten (zoals je huur of telefoonabonnement). Verder kun je een budget aan elke categorie hangen, waarvan je vervolgens een waarschuwing ontvang als je dicht bij dat budget in de buurt komt.
Naast het economisch relancecomité richt de Vlaamse regering ook een maatschappelijk relancecomité op. Dat kondigde Vlaams minister-president Jan Jambon vandaag aan in “De Zevende Dag” (Eén). Beide comités gaan in de toekomst in elkaar schuiven, voegde hij eraan toe.
Jambon stelde dat het Vlaams relanceplan zowel een economisch als een maatschappelijk luik zal hebben. Het economisch relancecomité werd een tiental dagen geleden opgericht. Vrijdag zette de Vlaamse regering het licht op groen voor het maatschappelijke relancecomité. Het volstaat niet om alleen de economie er bovenop te helpen, maar ook maatschappelijk is er heel wat werk nodig, luidt de redenering.
Het maatschappelijk comité bestaat uit specialisten uit diverse geledingen van de maatschappij: socio-econoom Ive Marx, gezondheidseconoom Lieven Annemans, professor seksueel strafrecht Liesbet Ballon, expert smartcities en inrichting van openbare ruimten Pieter Ballon, Emmaüs-bestuurder Inge Vervotte, onderwijspsycholoog Wouter Duyck, Sabine Bourgeois van het Oranjehuis en Alexandra Smarandescu, de voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad.
Geen afgevaardigde voor cultuur
Jambon erkende dat er geen specifieke afgevaardigde is van de culturele sector, maar dat geldt volgens hem ook voor andere sectoren, terwijl het relancecomité niet oneindig uitgebreid kan worden. “Bovendien ben ik ook minister van Cultuur en ik zal erop toezien dat ook de cultuur aan bod komt”, stelde de minister-president nog.
Grootouders kunnen in bepaalde gevallen weer op hun kleinkinderen passen, zo kondigt Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke vandaag aan op Twitter.
Er zijn wel wat voorwaarden verbonden aan de versoepeling: zo mogen de grootouders in kwestie niet tot een risicogroep behoren, hetgeen betekent dat ze bijvoorbeeld niet ouder mogen zijn dan 65 jaar en geen gezondheidsproblemen mogen hebben.
Daarnaast moeten ze ook deel uitmaken van de sociale bubbel van het gezin van de kleinkinderen, dus van de vier extra personen die sinds een week aan een bubbel mogen worden toegevoegd.
“Goed nieuws”
“Goed nieuws voor heel wat families en ook extra ondersteuning voor veel gezinnen”, tweet Beke. De verduidelijking is ook opgenomen in de rubriek “veelgestelde vragen” op de website info-coronavirus.be.
“Indien grootouders in de gekozen sociale bubbel zitten, mogen ze dan op de kleinkinderen passen? Ja, als ze geen deel uitmaken van een risicogroep (65+, slechte gezondheid …)”, staat er daar te lezen.
De voorbije 24 uur zijn er nog eens 47 mensen overleden aan de gevolgen van het coronavirus. De balans staat nu op 9.052 doden, zo blijkt uit de dagelijkse update van de coronacijfers in België.
De – dalende – trends van de afgelopen dagen zetten zich voort, klinkt het in een nieuwsbericht op de website info-coronavirus.be. Zo liggen er voor het eerst sinds 20 maart minder dan 200 patiënten aan beademing.
Er werden de afgelopen 24 uur 60 nieuwe patiënten opgenomen in het ziekenhuis. Er liggen nu nog 1.622 mensen in het ziekenhuis, 128 minder dan daags voordien. Het aantal patiënten op intensieve zorgen nam met 7 toe tot 371. Maar ook hier is de tendens op langere termijn dalend.
Het aantal patiënten dat beademd moet worden, daalde met 23 eenheden en zakte zo onder de 200 (tot 196). Dat zijn er vijf keer minder dan op het hoogtepunt: begin april lagen iets meer dan 1.000 coronapatiënten aan de beademing.
Er werden voorts 291 nieuwe gevallen gerapporteerd, wat het totale aantal bevestigde besmettingen in België op 55.280 brengt.
Voldoende slaap is essentieel voor onze mentale en fysieke gezondheid, maar hoeveel is genoeg? De meeste onderzoekers beweren dat een goede nachtrust gemiddeld acht uren bevat, maar het is geen exacte wetenschap. Volgens de Amerikaanse slaappsychologe Jade Wu is dat een hardnekkige mythe en is het aantal uur niet voor iedereen hetzelfde. Zij pleit voor een persoonlijk slaappatroon dat we afstemmen op enkele factoren en geeft tips om het voor jezelf te bepalen.
Er bestaat niet zoiets als een universele hoeveelheid slaap, maar te weinig is zeker niet goed, want dat leidt tot concentratieproblemen en kan onze stemming negatief beïnvloeden. De Amerikaanse National Sleep Foundation berekende per leeftijdsgroep het nodige aantal uren en kwam uit op de volgende cijfers. Pasgeboren baby’s moeten 11 tot 18 uur per dag slapen, tieners en volwassenen best 8 tot 10 uur en senioren slechts 5 tot 9 uur. Hieruit blijkt dus dat het gepaste aantal uren slaap niet stabiel is, maar verandert met de leeftijd en vermindert naarmate we ouder worden.
Daarnaast zijn er nog twee andere factoren die de hoeveelheid bepalen. Mensen die doorheen de dag zware fysieke inspanningen leveren, zijn gebaat bij wat extra rust en ook vrouwen zouden meer slaap nodig hebben dan mannen. Dat is zo omdat ze vaak meer multitasken en daardoor een groter deel van de hersenen gebruiken, waardoor die ongeveer twintig minuten langer moeten uitrusten.
Foto Pixabay
Drie tips om je persoonlijke slaappatroon te bepalen
Nadat je de voorgaande factoren in rekening hebt gebracht, kan je afgaan op drie tips die Jade Wu meegeeft om te bepalen of je slaappatroon geschikt is en hoe je het kan optimaliseren. De eerste is om het verschil te leren tussen een vermoeid lichaam en een vermoeide geest. Vaak denk je dat je doodop bent, maar lukt het toch niet om te slapen omdat je hersenen nog te actief zijn. Dan is de kans groot dat je geen slaaptekort hebt, en juist meer dut dan nodig is. Als je spieren afgemat zijn, en je energielevel of motivatie laag zijn, betekent dat niet dat je ook echt moe bent. Er is namelijk een verschil tussen vermoeidheid en slaperigheid. Zolang je dat laatste niet voelt, geniet je beter eerst nog van wat ontspanning voor je onder de wol kruipt.
Ben je overdag vaak zo moe dat je bijna indommelt? Dat is een goede indicator dat je ’s nachts niet genoeg slaap krijgt. Zeker als het regelmatig voorkomt, heb je te kampen met een slaaptekort. De boodschap hier is simpel: ga wat vroeger in je bed liggen of sta indien mogelijk wat later op.
Foto Pixabay
Probeer tot slot een vast slaappatroon te hanteren. Het gaat namelijk niet enkel over de hoeveelheid, maar ook over hoe consequent het aantal uur is dat je slaapt. Als je dat op onregelmatige en wisselende tijdstippen doet, raakt je lichaam helemaal in de war en je biologische klok ontregeld. Je zal daardoor de ene dag doodop zijn en de andere klaarwakker, zodat je last hebt van slapeloosheid. Als je daarentegen twee weken aan een stuk op dezelfde momenten gaat slapen, zal je lichaam daarna gewoon vanzelf aangeven wanneer de tijd gekomen is om in je bed te kruipen.
Vandaag, 17 mei, is het IDAHOT: de Internationale Dag tegen Holebi-, Trans- en Interseksefobie. In Vlaanderen hangen alle 300 gemeenten de regenboogvlag buiten en de provinciale regenbooghuizen belichten het belang van deze dag met verschillende acties. “Maar ook andere dagen van het jaar kunnen mensen de regenboogvlag – figuurlijk – uithangen.”
IDAHOT viert dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) op 17 mei 1990 homoseksualiteit schrapte uit de lijst van geestesziekten. Hoe is het ondertussen in België gesteld met de aanvaarding van LGBTI+-mensen en hun rechten? Metro sprak met Stijn Depoorter, woordvoerder van çavaria (de Vlaamse belangenverdediger van LGBTI+-mensen en koepel van LGBTI+-organisaties, red.) en hoofdredacteur van ZIZO (het Vlaamse online magazine over gender- en seksuele diversiteit, red.).
Dag Stijn. IDAHO werd in 2009 IDAHOT door de toevoeging van ‘transphobia’. In het Engels lees je nu vaak ‘International Day Against Homophobia, Biphobia, Interphobia and Transphobia’ (IDAHOBIT). Een belangrijke uitbreiding?
Stijn Depoorter: “Zeker. In België hebben wij de benaming ‘holebi’ om ook biseksualiteit mee te rekenen, op internationaal vlak gebruik je LGBTI+ (Lesbian, Gay, Bisexual, Trans, Intersex. Het plusteken verwijst naar alle personen en groepen die buiten de (cis)gender- en heteronorm, maar niet onder de genoemde letters vallen, red.).”
“De toevoeging van die letters heeft te maken met zichtbaarheid. Vaak voelen bijvoorbeeld mensen uit de bi-gemeenschap zich onzichtbaar. Als ze een relatie met een iemand van hetzelfde geslacht hebben, denken mensen aan een homo- of lesbisch stel. Beginnen ze een relatie met iemand van het andere geslacht, dan zitten ze zogezegd in een heteronormatieve relatie. Dat is niet per se een vooroordeel, maar vooral een veronderstelling. Bij veel mensen komt de optie biseksualiteit nog niet spontaan naar boven. Daarom is die zichtbaarheid zo belangrijk.”
Gemeenten wapperen vandaag met de regenboogvlag om te tonen dat ze iedereen aanvaarden, ongeacht seksuele of genderidentiteit. Dit jaar is het tweede jaar op een rij dat alle Vlaamse gemeenten deelnemen. Dat lijkt een positieve evolutie?
“Inderdaad, we vinden dat een mooi en zichtbaar signaal naar onze beweging toe. Ondertussen zijn er ook heel wat bedrijven en stations die iets doen om hun steun uit te drukken.”
“Natuurlijk hopen wij bij çavaria dat zij niet enkel op 17 mei een bondgenoot zijn, maar ook alle andere dagen van het jaar aan een inclusieve samenleving werken. Dat kunnen ze bijvoorbeeld doen door Lumi (de opvang- en infolijn voor alle vragen over gender en seksuele voorkeur, red.) te vermelden op hun website of in het gemeenteblad. Verder kunnen ze ook een antidiscriminatieovereenkomst opnemen in hun subsidiereglement, maar ook KLIQ (het vorming- en trainingscentrum van çavaria dat werkt rond gender- en seksuele diversiteit, red.) uitnodigen om vormingen te geven aan het gemeentepersoneel, de politie of mensen in het onderwijs. Kortom: er zijn heel veel manieren om elke dag van het jaar – figuurlijk dan – die vlag uit te hangen.”
Gebeurt dat al voldoende?
“Het is moeilijk om dat voor elke gemeente op te volgen. De voorbije jaren hebben een aantal steden en gemeenten bijvoorbeeld wel een genderinclusief sanitair geopend, een antidiscriminatieclausule in hun gemeentelijk subsidiereglement opgenomen, vormingen aan hun personeel gegeven over gender- en seksuele diversiteit of een zebrapad in de regenboogkleuren aangelegd. In onze ‘Leave No One Behind’-brochure sommen we verschillende acties op die een stad of gemeente kan doen om het welzijn van LGBTI+-personen te verbeteren.”
Toch blijkt uit een Europese studie dat twee op drie Belgische LGBTI+-personen zelden of nooit hand in hand over straat durft lopen met hun partner.
“Kijk, die vlag is een mooi signaal en verder staat België op de tweede plek in de Rainbow Index(de jaarlijkse evaluatie van wetgeving en beleid rond holebi-, transgender en intersekserechten, red.). We hebben juridisch heel wat stappen genomen om de LGBTI+-rechten te verbeteren, maar we zien dat de score van België momenteel stagneert.”
“Dat wetgevend kader is er, maar wetten alleen zijn niet voldoende om het welzijn van de gemeenschap te verbeteren. Dagelijks krijgen LGBTI+-mensen nog te maken met vooroordelen, discriminatie en geweld en voelen ze zich daardoor minder goed in hun vel. Zo durft twee op drie niet in het openbaar hand in hand wandelen met hun partner. Als je niet LGBTI+ bent, sta je bij zoiets helemaal niet stil. Er is dus het hele jaar nood aan solidariteit van de samenleving en de beleidsmakers. Iedereen kan een LGBTI+-bondgenoot zijn door aan te tonen dat je ons accepteert, door te reageren als je getuige bent van discriminatie van een LGBTI+-persoon of door LGBTI+-organisaties te steunen.”
Hoe kunnen we dat verschil tussen theorie en praktijk op andere manieren verkleinen?
“Met çavaria focussen we ons de komende jaren op welzijn: in het gezin, op het werk, in het onderwijs en in de welzijnssector. We willen gender- en heteronormen doorbreken zodat onze samenleving genderinclusiever wordt. Zo geeft KLIQ vormingen aan (toekomstige) leerkrachten. Als school en leerkracht is het belangrijk te weten hoe je kan reageren als iemand gepest wordt omwille van seksuele oriëntatie of genderidentiteit. Als je voor die leerlingen opkomt, kan dat voor hun welzijn een serieuze boost zijn. Op Schooluitdekast.be geven we daar meer informatie over.”
“Verder kunnen we dat probleem in alle lagen van de samenleving aanpakken. Op de werkvloer kunnen we voor genderinclusieve toiletten gaan en de vacatureteksten genderinclusief maken door (m/v/x) in de beschrijving te plaatsen. Daarnaast is het ook belangrijk dat dokters en personeelsleden in de zorg LGBTI+-mensen goed opvangen. Stel dat je komt bij een dokter die volledig verkeerd reageert of totaal niets kent van transgenderproblematiek. Daar zit niet per se kwade wil van de dokter achter, maar eerder een gebrek aan kennis. Ook dat kan iemands trauma nog vergroten, zo’n drama’s moeten we vermijden. We zien ook vaak dat oudere holebi’s in woonzorgcentra terug in de kast terechtkomen omdat ze schrik hebben niet aanvaard te worden.”
Als hoofdredacteur van ZIZO denkt u ten slotte misschien ook aan de media?
Die spelen uiteraard een grote rol. Bij ZIZO proberen wij als medium van çavaria een voorbeeld te zijn qua taalgebruik. Zo plaatsen we bijvoorbeeld vaker de voornaamwoorden van personen bij een interview. Niet alleen als het over een non-binair persoon (iemand die zich niet thuis voelt in de binaire gendercategorieën man of vrouw, red.) gaat die met ‘die/hun’ wil worden aangesproken, maar ook bij mensen die ‘hij/zijn’ of ‘zij/haar’ genoemd willen worden. We doen dat om bewustzijn te creëren. Zo tonen we dat je er niet vanuit kan gaan dat iemand met een mannelijke genderexpressie wil aangesproken worden met ‘hij’. Bij çavaria maakten we ook een woordenlijst: wie twijfels heeft over bepaalde begrippen, kan daar meer informatie vinden.”
“Taal is voor journalisten een wapen en het is inderdaad een belangrijk luik, maar het is zeker niet het enige. Iemands welzijnsgevoel heeft vooral veel te maken met het gevoel aanvaard te worden in de maatschappij. Die maatschappelijke aanvaarding bereik je niet met taal alleen.”
Foto Unsplash
Felien Dekorte
Zit je met vragen over gender en/of seksuele voorkeur of heb je nood aan een gesprek? Contact opnemen met Lumi kan via www.lumi.be, [email protected] en 0800 99 533. Kinderen en jongeren kunnen ook steeds terecht bij Awel (bel 102), voor volwassenen is er Tele-Onthaal (bel 106).
Je joggingbroek aanhouden, een was draaien of koken tijdens de werkuren en wat langer slapen: aan thuiswerken lijken enkel voordelen verbonden. Maar in realiteit voelen veel werknemers zich schuldig wanneer ze minder productief zijn en gaan ze daardoor juist méér werken. Hoe zorg je ervoor dat je je eigen grenzen niet overschrijdt?
Thuiswerken lijkt misschien af en toe een droom, maar bij veel mensen zorgt het voor extra stress. Zo installeren sommige werkgevers spionagesoftware op computers van werknemers om hen te controleren. Maar er zijn ook werkgevers die zich zorgen maken dat hun personeel net te veel doet.
Schuldgevoel
Die zorgen zijn niet ongegrond. Toen het thuiswerken zijn intrede deed bij de Nederlandse overheid in 2012, bleek uit een onderzoek dat thuiswerkers sneller overpresteren. Vooral perfectionistische mensen en mensen met een sterke behoefte aan controle krijgen snel een schuldgevoel als ze even iets anders doen. Ook angst om teleur te stellen zou opspelen: zo hebben mensen het gevoel dat ze nu net carrière moeten maken of zijn ze bang voor een negatieve beoordeling of om hun baan te verliezen tijdens de crisis.
Voor wie af en toe een dag thuis werkt, zou er niet meteen een risico zijn. Maar na zeven weken lockdown kan het gevaar om overuren te kloppen weleens op de loer liggen. Om dat te voorkomen, zijn hier enkele tips.
Neem pauze
Hoe weet je wanneer je te ver bent gegaan tijdens je werkdag? “Als je weerstand voelt om aan het werk te gaan en afkeer hebt van een taak die je normaal prima zou vinden”, zegt Marie-Elize Van Putten in De Volkskrant. Zij kampte zelf met een burn-out en coacht nu ambitieuze vrouwen op gebied van communicatie en zelfvertrouwen. “Ook kan je je heel moe en ongenuanceerd emotioneel voelen.”
Om dat tegen te gaan creëer je best ritme in je dag. Dat kan door regelmatig een pauze te nemen, zegt Van Putten. “Zie de pauze als een onderdeel van je takenpakket”, tipt ze. “Werknemers die pauze nemen presteren beter, maken minder fouten, veroorzaken minder ongelukken en vinden hun werk leuker”, voegt docent Hylco Nijp (Hogeschool van Arnhem en Nijmegen) toe. Wie ’s avonds productief is, kan nog steeds perfect op dat tijdstip werken, zegt Nijp. “Maar voel je dan niet verplicht om ook van 9 tot 5 beschikbaar en bereikbaar te zijn”, waarschuwt hij.
Foto Pexels
Zo geef je je grenzen aan
Wanneer je vindt dat de hoop aan werk te veel is voor de tijd die je ervoor krijgt, is het volgens de experts belangrijk dit aan te kaarten. “Op die manier houdt je controle over je leven”, zegt neuropsycholoog Christianne Leenhouts in De Volkskrant, “wat goed is bij stressvolle situaties.”
Dat is echter niet altijd even gemakkelijk. “Probeer de situatie rationeel uit te leggen aan de manager”, raadt Nijp aan. “Laat zien wat je taken zijn en overleg wat prioriteit heeft.” Ook vindt hij dat je je best kwetsbaar mag opstellen. “Je kan bijvoorbeeld eerst benoemen wat wel goed gaat, maar ook zeggen dat je het een uitdaging vindt om je grenzen te bewaken”, legt hij uit. Volgens Nijp zal een goede leidinggevende je alleen maar willen helpen. “Een grens van nu hoeft ook niet een grens voor altijd te zijn. Die kun je later eventueel bijstellen, wanneer je wat gewend bent aan de situatie.”
Train je veerkracht
Je stressbestendigheid hangt ook af van je veerkracht. Door die te trainen kan je beter omgaan met beproevingen, meent Leenhouts. “Bij iets stilstaan, maar het daarna kunnen accepteren en weer doorgaan: dat is veerkracht”, legt ze uit. Om die te trainen, is het volgens haar belangrijk naar jezelf te kijken en te reflecteren over je gedachten en gedrag. “Ideeën als ‘had ik maar’ of ‘was ik maar’ helpen je bijvoorbeeld niet.” Ook dingen doen waardoor je je krachtiger gaat voelen, zou een positief effect hebben. “Voor de een is dat de natuur ingaan”, zegt Leenhouts, “voor de ander is het een vriend bellen.”
