Nog maar een paar jaar geleden werden verfilmingen van videogames beschouwd als een soort gok met vrij sombere winstkansen. Soms waagde een dappere filmmaker zich aan de digitale wereld en faalde jammerlijk, soms ontstond er een film die in ieder geval als “niet helemaal gênant” kon worden bestempeld. Maar die tijden zijn voorbij.
Tegenwoordig veroveren games niet alleen huiskamers en gaming-evenementen, maar ook bioscopen en streamingcharts. Sommige adaptaties zijn zo stevig verankerd in de popcultuur dat ze al lang hun eigen legendes zijn.
Als games het grote scherm veroveren, welke producties hebben dan echt gescoord?
Bijna geen enkel merk heeft zo’n succes gehad als “The Super Mario Bros. Movie” uit 2023. Meer dan 1,36 miljard dollar wereldwijd spreekt voor zich. De kleine loodgieter met de rode muts sprong niet alleen door kleurrijke levels, maar ook rechtstreeks in de harten van een wereldwijd publiek. En alsof dat nog niet indrukwekkend genoeg was, katapulteerde “Minecraft Movie” zich in 2025 met een openingsweekend van maar liefst 313 miljoen dollar naar de top van de beste starts ooit voor een videogame-adaptatie.
Maar niet alleen de bioscoopkassa’s rinkelden. Ook op de schermen in de huiskamers was het een drukte van jewelste. De serie “The Last of Us” op HBO liet op indrukwekkende wijze zien hoe emotioneel en intens een verfilming kan zijn. Week na week trok de serie miljoenen kijkers en bewees dat gamingmateriaal niet per se tot trash hoeft te vervallen. Ook “Fallout” op Amazon Prime verraste met meer dan 65 miljoen kijkers in de eerste weken. Plotseling was de woestenij weer in aller mond, Pip-Boy en Nuka-Cola haalden de krantenkoppen.
Wat al deze successen gemeen hebben, is het feit dat merken met een gigantische fanbase erin slagen om zowel nostalgie als nieuwsgierigheid aan te spreken. Een combinatie die moeilijk te verslaan is. Andere games zoals online casino spellen Belgie hebben weliswaar ook een grote fanbase, maar zijn niet geschikt als basis voor films en series. Daarom moet de productie goed nadenken over wat er verfilmd moet worden.
Van de console naar het scherm – welke bewerkingen wisten zowel critici als fans te overtuigen?
Natuurlijk is een volle bioscoop alleen niet genoeg om in de Hall of Fame van de adaptaties te worden opgenomen. Minstens even belangrijk is de vraag of de bewerkingen ook echt goed waren. Hier springt “The Last of Us” er met kop en schouders bovenuit. De serie slaagde erin om niet alleen de plot van het spel bijna perfect weer te geven, maar ook de emotionele nuances tussen Joel en Ellie op indrukwekkende wijze op het scherm te brengen.
Pedro Pascal als Joel en Bella Ramsey als Ellie kwamen niet gewoon over als acteurs in een rol. Ze waren de personages. Elke gekwetste blik, elk gespannen gesprek deed denken aan de intense ervaring van het spel en betoverde zelfs degenen die nog nooit een controller in handen hadden gehad.
Ook de serie “Fallout” deed veel dingen goed. De post-apocalyptische wereld kwam zo levendig en geloofwaardig over dat zelfs diehard fans van de gameserie instemmend knikten. Kleine details zoals de Pip-Boy om de pols of de iconische Nuka-Cola-fles zorgden voor enthousiasme en lieten de harten van veel nerds sneller kloppen.
Dat het ook anders kan, bewezen adaptaties als “Resident Evil” op Netflix of “Halo”. Hier werd veel geëxperimenteerd, veel veranderd en uiteindelijk vaak verloren wat fans zo leuk vonden aan de games. Een pijnlijk bewijs dat authenticiteit geen luxe is, maar een must.
Succes of mislukking – wat bepaalt het succes van een videogame-adaptatie?
Wat maakt het verschil tussen een megahit en een pijnlijke flop? Een van de belangrijkste factoren is de nauwe samenwerking met de ontwikkelaars van de games. Bij “The Last of Us” was Neil Druckmann, het creatieve brein achter de game, ook nauw betrokken bij de serie. Het resultaat overtuigde zowel kenners als nieuwkomers.
Respect voor het origineel is daarbij geen mooi klinkende marketingbelofte, maar een basisvoorwaarde. Wie het hart van het verhaal niet begrijpt, verliest het publiek al bij de openingstitels. Kleine details zoals de originele muziek, bekende ontwerpen of de typische vertelstijl maken het verschil.
En dan zijn er nog de negatieve voorbeelden. De film “Assassin’s Creed” uit 2016 bijvoorbeeld, ondanks Michael Fassbender in de hoofdrol. Veel moeite, grote namen, maar een verhaal dat zowel fans als nieuwkomers perplex achterliet. Geen wonder dat de vonk niet oversloeg. Wie een succesvolle game verfilmt, moet niet alleen een paar iconische symbolen in het script plakken. De essentie die de spelers urenlang geboeid heeft, moet worden vastgelegd. Alleen dan ontstaat een bewerking die zowel hardcore fans als onervaren kijkers kan enthousiasmeren.
Welke nieuwe videogame-bewerkingen de branche zouden kunnen veroveren
Wie dacht dat het beste al gezien was, moet eens kijken naar de komende projecten. “God of War” wordt momenteel bewerkt voor Prime Video en alleen al het epische verhaal rond Kratos en zijn zoon Atreus biedt stof voor meer dan één seizoen vol drama, geweld en bittere vader-zoon-momenten. “Horizon Zero Dawn” wordt door Netflix als serie verfilmd. Enorme machinewezens in een post-apocalyptische wildernis, plus een moedige heldin die haar verleden onder ogen ziet, bieden visueel en verhalend een ware goudmijn.
Ook in het horrorgenre gebeurt er iets. “Until Dawn” wordt in 2025 opnieuw geïnterpreteerd als film. Een groep tieners in een verlaten berghut, duistere geheimen en veel adrenaline – het perfecte materiaal voor iedereen die graag op het puntje van zijn stoel zit.
Vooral games met een sterke verhaallijn lijken gemaakt voor het grote scherm. Geen wonder dat studio’s wereldwijd strijden om de beste licenties en steeds grotere budgetten vragen. Wie hier slim plant en het origineel serieus neemt, zou wel eens de volgende grote succesgolf kunnen ontketenen.
Meer dan alleen een film of serie – hoe adaptaties de interesse in de originele games aanwakkeren
Dat series en films niet alleen goed zijn voor popcorn, blijkt ook in de gamingsector. Nauwelijks was de HBO-serie “The Last of Us” van start gegaan, of de verkoopcijfers van “The Last of Us Part I” en “Part II” schoten opnieuw omhoog. Een soortgelijk beeld zien we bij “Fallout”. Na de start van de serie belandde “Fallout 4” weer helemaal bovenaan de verkoopcharts.
Series en films vormen een eenvoudige brug. Ze trekken ook mensen aan die misschien nooit aan het spel hadden gedacht, en wekken tegelijkertijd een flinke dosis nostalgie op bij oude fans. Wie na een emotionele serienacht de behoefte voelt om zelf in de huid van Joel of Ellie te kruipen, vindt snel wat hij zoekt in de winkel.
Foto: Glenn Carstens-Peters via Unsplash
