Een vijfjarig meisje uit het Amerikaanse Colorado is overleden aan een acute methamfetamine-vergiftiging nadat ze had gedronken van haar moeders bong. Ze werd drie uur lang aan haar lot overgelaten terwijl ze “monsters en demonen” zag.
Volgens de documenten van de rechtzaak, die door The Mercury News bemachtigd werden, was de vijfjarige Sophia Larson op de bewuste dag begin december vorig jaar rond 22 u 30 gaan slapen. Even later werd het kind wakker omdat ze dorst had. Toen ze een flesje zag staan met een beetje water erin, besloot ze daarmee haar dorst te lessen. De moeder en haar twee neven zagen het gebeuren en beseften dat ze het flesje met water eerder die dag hadden gebruikt als bong – een waterpijp waarmee drugs kunnen worden geïnhaleerd – om methamfetamine (‘crystal meth’) mee te roken. Ze waren tijdens het druggebruik op weg om Sophia op te halen van school, maar beweren te zijn gestopt toen Sophia in de wagen stapte. De moeder had net haar job verloren vanwege een positieve drugtest.
Bidden en Bijbel lezen
Sophia spuwde een deel van het met drugs besmette water uit, waarna ze “jakkes” zei. Haar moeder en diens neven zagen echter weinig graten in de levensgevaarlijke slok. Een van de neven vertelde dat toen het kind van zijn zus perongeluk crystal meth had ingenomen, ze ook gewoon hadden gewacht “tot hij kalmeerde”. Terwijl het meisje hevig hallucineerde, bidde het gezelschap en lazen ze voor uit de Bijbel. Volgens het rapport zou een van de volwassenen een passage hebben voorgelezen over “een boze geest uit het lichaam van een jongen weghalen”. Toen het kind flauwviel, brachten de moeder en de neven haar naar een ander appartement, waar ze haar zuurstof door een buisje toedienden. Ze probeerden haar tevens melk toe te dienen en haar in een deken te wikkelen om haar beter te maken. De vrouw zou de ambulance niet durven te bellen omdat ze bang was om het hoederecht, wat ze deelde met haar ex-man, te verliezen.
Kindermisbruik
Na drie uur zonder adequate medische hulp werden de drugs Sophia te veel. Terwijl haar familieleden nog steeds aan het bidden waren, stopte ze met ademen. Ze werd dan toch naar het ziekenhuis overgebracht, maar alle hulp kwam al te laat. Sophia had een “zeer, zeer hoge dosis” methamfetamine in het bloed en stierf door vergiftiging, aldus het rapport van de rechtszaak. De moeder en haar twee neven werden gearresteerd en beschuldigd met kindermisbruik met gevolg van de dood, het bezit van een gecontroleerde substantie en roekeloos gedrag. Bij de huiszoeking vond de politie naast verschillende bongs en kleinere drugspijpjes ook zakjes gevuld met wit poeder.
In Paleis 12 in Brussel zijn donderdagavond de dertiende Music Industry Awards uitgereikt. Zangeres Angèle was de winnares van de avond: ze verzilverde vijf op vijf nominaties. Dat zijn er twee meer dan vorig jaar. Zwangere Guy, die maar liefst in zeven categorieën werd genomineerd, bleef op zijn honger zitten.
De 24-jarige Angèle Van Laeken won in Brussel Hit van het jaar voor ‘Tout Oublier’, een nummer dat ze maakte met haar broer Roméo Elvis. Ze kreeg ook de prijzen voor beste Pop, Solo Vrouw, Live Act en Videoclip voor ‘Balance Ton Quoi’. Met haar vijf prijzen doet ze twee MIA’s beter dan vorig jaar, toen ze won in de categorieën Doorbraak, Artwork en Solo vrouw.
“Merci godverdomme”
Na zijn zegetocht van vorig jaar kon zanger Niels Destadsbader ook dit jaar twee MIA’s binnenhalen. Hij won in de categorieën Solo man en Nederlandstalig. Opvallend: de Brusselse rapper Zwangere Guy was genomineerd in zeven categorieën, maar moest met lege handen naar huis.
Willy Sommers won zijn eerste MIA in de categorie Vlaams Populair. Compact Disk Dummies mochten tot hun eigen verbazing de award voor beste Dance gaan ophalen. Naast de awards voor beste Auteur/Componist, Live Act en Videoclip mocht de sector ook nog beslissen over de MIA’s voor beste Artwork (Charlotte Adigéry), Muzikant (Stef Kamil Carlens) en producer (David en Stephen Dewaele).
Arno werd in de bloemetjes gezet met een Lifetime Achievement Award uit handen van zijn broer Peter. Hij reageerde op die eer met de gevleugelde woorden “Merci godverdomme, rock on motherfuckers.” De 70-jarige zanger sloot de avond af met een medley van zijn grootste klassiekers.
Live optredens
Tijdens de show in Paleis 12, die gepresenteerd werd door Steven Van Herreweghe, was er ook heel wat live muziek. Clouseau, winnaar in de categorie beste Groep, mocht de avond openen. Ook Laura Tesoro (twee nominaties), Zwangere Guy, IBE (winnaar Doorbraak van het jaar), Tourist LeMC (winnaar Urban met Niels Destadsbader), Balthazar (winnaar Alternative en Auteur/Componist) en Lost Frequencies (winnaar Album van het jaar) zorgden voor muzikale afwisseling tussen alle awards.
Didier Dillen is historicus en journalist en is in het bijzonder geïnteresseerd in de seksualiteit van de Belgen door de eeuwen heen. Versieren, trouwen, vrijen… hebben we eigenlijk nog iets gemeen met onze voorouders de Galliërs of met boeren uit de middeleeuwen?
Tekst Lucie Hage
De Galliërs deelden blijkbaar graag!
“Ja, tijdens de bruiloft mochten alle mannen met de toekomstige echtgenote slapen. Haar echtgenoot als laatste. Maar in tegenstelling tot wat je misschien denkt, ging het er vrij geraffineerd aan toe. Vrouwen hadden inspraak, in tegenstelling tot het erg patriarchale Romeinse rijk. Homoseksualiteit schokte ook niemand bij de Galliërs. Het was bijvoorbeeld normaal dat twee krijgers het er samen van namen.”
En dan doet het katholieke dogma zijn intrede… schijnbaar, althans.
“In de katholieke religie was onthouding essentieel. Niets mocht gericht zijn op plezier. Voortplanting voerde de boventoon. Er waren heel veel dagen van onthouding, tot 275 per jaar! Zondag, de dag van Christus, vrijdag, de geboorte van Christus, de vastentijd, de advent, de liturgische feesten…”
En de mensen hielden zich daaraan?
“Dankzij transcripties weten we dat één op de drie biechten over seks ging. Mensen volgden de regels dus niet, maar gingen biechten. De priester legde dan een boetedoening op. Hij vroeg hen bijvoorbeeld om alleen droog brood en water te eten en te drinken, of om te bidden. Die boetedoeningen konden soms drie tot vier jaar duren. In de geboorteregisters zien we ook dat één op twee baby’s vier of vijf maanden na het huwelijk geboren werd. De voorschriften van de Kerk werden dus zeker niet altijd gerespecteerd!”
De seksuele gewoonten waren behoorlijk gevarieerd, niet?
“Ja. We weten daar veel over omdat mensen soms tot in de kleinste details biechtten. Het ging over orale seks, anilingus en verrassend genoeg zelfs strap-ons. Al in de 11de eeuw! En wat grappig is, is dat als de priester bijvoorbeeld vroeg: ‘Ben je zeker dat je dit of dat niet gedaan hebt?’ het verwachte effect uitbleef. Integendeel, het bracht mensen vaak op ideeën. ‘Hmmm, dat heb ik nog niet geprobeerd, maar waarom niet…’”
In je boek leg je de fameuze ‘bruiloft binnen het jaar’ uit, wanneer je een fles leeggiet…
“In boerenfamilies kwamen de buren tijdens lange winteravonden samen om te praten en iets te drinken. En natuurlijk stelden ze ongehuwde meisjes voor aan jongens van het dorp. De huizen waar meerdere huwbare meisjes waren, werden natuurlijk het meest bezocht. Wanneer ze een vrijer geschikt vonden, konden ze dat tonen door het laatste restje van de fles in zijn glas te gieten. Het signaal dat er binnen de twaalf maanden een huwelijk kon plaatsvinden.”
Het meisje koos dus haar man?
“Ze had wat speelruimte om te kiezen, maar uiteindelijk waren het de ouders die beslisten. Dat gezegd zijnde, in kleine dorpen was het soms moeilijk om je gading te vinden en dan kwam de eerste de beste in aanmerking. Behalve in de adel natuurlijk. Maar in de dorpen werd erop los geflirt. Jongemannen smeerden zich zelfs in met paardenmest als ze op de versiertoer gingen, want als je een paard had, was dat een teken van rijkdom.”
Foto Cleveland Museum of Art
Was er veel verschil tussen Vlamingen en Walen?
“Helemaal niet, België is een recent concept. Er waren wel verschillen tussen de adel en boeren. En zelfs in de begindagen van België zoals we het vandaag kennen, waren de macht van de Kerk en de seksuele praktijken dezelfde in beide landsdelen. Er was bijvoorbeeld de gewoonte van de ‘kiltgang’ waarbij meisjes een jongeman gedurende één nacht uitnodigden op hun bed. Maar hij moest boven de dekens blijven en voor het ochtendgloren weer vertrekken. Dat bestond in Zwitserland, Vlaanderen, Nederland, Noord-Frankrijk…
Er bestaan geschriften van verontwaardigde priesters die ouders waarschuwen dat deze praktijk tot verdoemde zielen leiden. Maar de ouders bleven het accepteren omdat het zware tijden waren. Je moest met twee zijn om de mokerslagen van het leven het hoofd te bieden en het was niet makkelijk om een partner te vinden. Een boerenspreuk zegt dat een boerderij zonder boerin als een boot zonder roer is.”
We trouwden ook vrij laat?
“Vanaf het einde van de middeleeuwen tot de 19de eeuw trouwden mensen gemiddeld op 25 jaar. In sommige regio’s was de gemiddelde leeftijd zelfs dertig voor jongens. Bij de adel was het iets vroeger. In 1807 was de leeftijd van het eerste huwelijk in Eeklo zelfs 28 voor meisjes en 32 voor jongens. En we bleven niet lang getrouwd, want de levensverwachting was kort en veel vrouwen stierven tijdens de bevalling.”
En we trouwden zelfs ‘om te lachen’…
“Dat was in die tijd een heel populaire folklore. In Vresse-sur-Semois was er bijvoorbeeld de ‘kapitein van de jeugd’, een min of meer officiële leider die het recht had om schijnhuwelijken af te sluiten, met een ceremonie voor de Huwelijkssteen. Die steen bestaat nog altijd. Daarna moest het pasgetrouwde stel terugkeren naar het dorp, met een touw rond waarmee ze een boomstronk of een zware steen voortsleepten. Die stond symbool voor het gewicht van het huwelijk. Op sommige plaatsen voltrokken ze ook grappige huwelijken, zoals de jongsten met de oudsten…”
In de 20ste eeuw begon Sluis een zekere reputatie te krijgen, waarom?
“De Belgen gingen hun bankcoupons in het Nederlandse Sluis halen, omdat de stad toen zowat het Luxemburg van die tijd was. De Belgen kochten er ook kilo’s boter omdat die minder belast werd dan in België. Later doken in Nederland, waar de wetgeving wat losser was, de eerste seksshops op. Met massatoerisme tot gevolg.”
Didier Dillen is historicus en journalist en is in het bijzonder geïnteresseerd in de seksualiteit van de Belgen door de eeuwen heen. Versieren, trouwen, vrijen… hebben we eigenlijk nog iets gemeen met onze voorouders de Galliërs of met boeren uit de middeleeuwen?
Tekst Lucie Hage
De Galliërs deelden blijkbaar graag!
“Ja, tijdens de bruiloft mochten alle mannen met de toekomstige echtgenote slapen. Haar echtgenoot als laatste. Maar in tegenstelling tot wat je misschien denkt, ging het er vrij geraffineerd aan toe. Vrouwen hadden inspraak, in tegenstelling tot het erg patriarchale Romeinse rijk. Homoseksualiteit schokte ook niemand bij de Galliërs. Het was bijvoorbeeld normaal dat twee krijgers het er samen van namen.”
En dan doet het katholieke dogma zijn intrede… schijnbaar, althans.
“In de katholieke religie was onthouding essentieel. Niets mocht gericht zijn op plezier. Voortplanting voerde de boventoon. Er waren heel veel dagen van onthouding, tot 275 per jaar! Zondag, de dag van Christus, vrijdag, de geboorte van Christus, de vastentijd, de advent, de liturgische feesten…”
En de mensen hielden zich daaraan?
“Dankzij transcripties weten we dat één op de drie biechten over seks ging. Mensen volgden de regels dus niet, maar gingen biechten. De priester legde dan een boetedoening op. Hij vroeg hen bijvoorbeeld om alleen droog brood en water te eten en te drinken, of om te bidden. Die boetedoeningen konden soms drie tot vier jaar duren. In de geboorteregisters zien we ook dat één op twee baby’s vier of vijf maanden na het huwelijk geboren werd. De voorschriften van de Kerk werden dus zeker niet altijd gerespecteerd!”
De seksuele gewoonten waren behoorlijk gevarieerd, niet?
“Ja. We weten daar veel over omdat mensen soms tot in de kleinste details biechtten. Het ging over orale seks, anilingus en verrassend genoeg zelfs strap-ons. Al in de 11de eeuw! En wat grappig is, is dat als de priester bijvoorbeeld vroeg: ‘Ben je zeker dat je dit of dat niet gedaan hebt?’ het verwachte effect uitbleef. Integendeel, het bracht mensen vaak op ideeën. ‘Hmmm, dat heb ik nog niet geprobeerd, maar waarom niet…’”
In je boek leg je de fameuze ‘bruiloft binnen het jaar’ uit, wanneer je een fles leeggiet…
“In boerenfamilies kwamen de buren tijdens lange winteravonden samen om te praten en iets te drinken. En natuurlijk stelden ze ongehuwde meisjes voor aan jongens van het dorp. De huizen waar meerdere huwbare meisjes waren, werden natuurlijk het meest bezocht. Wanneer ze een vrijer geschikt vonden, konden ze dat tonen door het laatste restje van de fles in zijn glas te gieten. Het signaal dat er binnen de twaalf maanden een huwelijk kon plaatsvinden.”
Het meisje koos dus haar man?
“Ze had wat speelruimte om te kiezen, maar uiteindelijk waren het de ouders die beslisten. Dat gezegd zijnde, in kleine dorpen was het soms moeilijk om je gading te vinden en dan kwam de eerste de beste in aanmerking. Behalve in de adel natuurlijk. Maar in de dorpen werd erop los geflirt. Jongemannen smeerden zich zelfs in met paardenmest als ze op de versiertoer gingen, want als je een paard had, was dat een teken van rijkdom.”
Foto Cleveland Museum of Art
Was er veel verschil tussen Vlamingen en Walen?
“Helemaal niet, België is een recent concept. Er waren wel verschillen tussen de adel en boeren. En zelfs in de begindagen van België zoals we het vandaag kennen, waren de macht van de Kerk en de seksuele praktijken dezelfde in beide landsdelen. Er was bijvoorbeeld de gewoonte van de ‘kiltgang’ waarbij meisjes een jongeman gedurende één nacht uitnodigden op hun bed. Maar hij moest boven de dekens blijven en voor het ochtendgloren weer vertrekken. Dat bestond in Zwitserland, Vlaanderen, Nederland, Noord-Frankrijk…
Er bestaan geschriften van verontwaardigde priesters die ouders waarschuwen dat deze praktijk tot verdoemde zielen leiden. Maar de ouders bleven het accepteren omdat het zware tijden waren. Je moest met twee zijn om de mokerslagen van het leven het hoofd te bieden en het was niet makkelijk om een partner te vinden. Een boerenspreuk zegt dat een boerderij zonder boerin als een boot zonder roer is.”
We trouwden ook vrij laat?
“Vanaf het einde van de middeleeuwen tot de 19de eeuw trouwden mensen gemiddeld op 25 jaar. In sommige regio’s was de gemiddelde leeftijd zelfs dertig voor jongens. Bij de adel was het iets vroeger. In 1807 was de leeftijd van het eerste huwelijk in Eeklo zelfs 28 voor meisjes en 32 voor jongens. En we bleven niet lang getrouwd, want de levensverwachting was kort en veel vrouwen stierven tijdens de bevalling.”
En we trouwden zelfs ‘om te lachen’…
“Dat was in die tijd een heel populaire folklore. In Vresse-sur-Semois was er bijvoorbeeld de ‘kapitein van de jeugd’, een min of meer officiële leider die het recht had om schijnhuwelijken af te sluiten, met een ceremonie voor de Huwelijkssteen. Die steen bestaat nog altijd. Daarna moest het pasgetrouwde stel terugkeren naar het dorp, met een touw rond waarmee ze een boomstronk of een zware steen voortsleepten. Die stond symbool voor het gewicht van het huwelijk. Op sommige plaatsen voltrokken ze ook grappige huwelijken, zoals de jongsten met de oudsten…”
In de 20ste eeuw begon Sluis een zekere reputatie te krijgen, waarom?
“De Belgen gingen hun bankcoupons in het Nederlandse Sluis halen, omdat de stad toen zowat het Luxemburg van die tijd was. De Belgen kochten er ook kilo’s boter omdat die minder belast werd dan in België. Later doken in Nederland, waar de wetgeving wat losser was, de eerste seksshops op. Met massatoerisme tot gevolg.”
De arm der wet in het Amerikaanse Cincinnati heeft deze week een bijzondere zaak moeten oplossen. Een man belde hen namelijk 25 keer om te melden dat hij z’n hoodie kwijt was en hulp nodig had om die terug te vinden.
Iedereen heeft wel een lievelingstrui. En als die weg is, kan dat balen zijn. Maar om er nou de politie voor in te schakelen? Het gebeurde afgelopen week toch écht, in Cincinnati. Daar kreeg de politie een telefoontje van een man die ze vroeg “hem te helpen zijn hoodie terug te vinden”. En dat niet één keer, maar 25 keer.
Straalbezopen
Toen de politie het moe was en arriveerde bij de 32-jarige Harves Gardner, troffen ze de man straalbezopen aan. “Hij vroeg om politie-ondersteuning, maar toen de agenten ter plaatse waren bleek de man alleen ritjes door te stad te willen maken, op zoek naar zijn verloren trui”, klinkt het bij de politie.
De agenten droegen de man op terug naar bed te gaan, maar toen de man bleef bleef bellen, besloten ze de dronkaard maar mee te nemen naar het bureau. Hij moet dinsdag voorkomen vanwege het verstoren van publieke hulpdiensten.
Iedereen heeft wel al eens een vreemde ervaring gehad met Facebook. Je gaat naar een feestje, maakt daar wat praatjes en gaat weer naar huis. De volgende dag log je in op Facebook en wordt je gevraagd of je diezelfde mensen nog kent. Hoe ‘weet’ Facebook dat nou?
Hoe kan het dat je voorgestelde vrienden altijd zo onwaarschijnlijk goed lijken te kloppen? Op welke manier wéét Facebook wie je kent? We duiken in een verklaring voor het creepy algoritme.
Officiële versie
Laten we eerst kijken naar Facebook’s officiële verklaring over hoe deze functie werkt, voordat we kijken welke addertjes er onder het gras zitten.
Facebook verklaart de suggesties voor ‘mensen die je misschien kent’ met de volgende vier categorieën, die volgens de social media gigant onder andere (!) de reden kunnen zijn voor de suggestie:
1. Gemeenschappelijke vrienden
Volgens Facebook is dit de meest voorkomende reden voor suggesties, maar je hebt met duizenden mensen wel een paar gemeenschappelijke vrienden. Niet iedereen komt zomaar in je suggested friends te staan.
2. Lid van dezelfde groep of getagd in dezelfde foto
Men denkt ook dat niet alleen Facebook-groepen, maar ook evenementen hieronder vallen.
3. Gemeenschappelijk ‘netwerk’
Als voorbeelden noemt Facebook bijvoorbeeld school, universiteit of werkgever. Dit zou technisch gezien alleen moeten werken als je de school, universiteit of werkgever invult op Facebook.
4. Geüploade contacten
Dit zijn dus mensen wiens telefoonnummer of e-mailadres je al hebt.
Let wel: Facebook zei bij de bovenstaande lijst dat dit “onder andere” de redenen zijn dat iemand wordt weergegeven. Er wordt nogal mysterieus gedaan over welke andere methoden er worden gebruikt. Luistert Facebook ons af?
Gebruikt Facebook locatiegegevens?
De officiële lijst verklaart sowieso het grootste aantal suggesties, maar sluitend is het niet. Want hé, hoe zit het met die persoon waar ik buiten een kwartiertje mee praatte, maar slechts twee gemeenschappelijke vrienden mee heb en voor de rest niets overeenkomstig mee heb?
Je zou durven vermoeden dat Facebook heeft gespot dat onze telefoons een kwartier vlak naast elkaar hebben gestaan, en misschien zelfs heeft gehoord dat we een gezellig gesprek hadden. Kan dat?
Als je het aan Facebook vraagt krijg je een ‘nee’. Ooit, in 2016, liet Facebook meer los over hun algoritme: destijds zeiden ze dat locatiegegevens invloed hebben op welke potentiële vrienden er voorgesteld werden.
Mensen waren hier niet van gediend. Op die manier werden enkele ongewenste personen aan mensen voorgesteld: denk aan anonieme bronnen bij journalisten, of in sommige gevallen sekswerkers bij hun klanten.
Enkele dagen later claimde Facebook dat het statement een foutje was: natúúrlijk zouden ze je locatiegegevens niet gebruiken voor dit soort dingen. Of dat de waarheid, blijft een open vraag.
Conclusie
Facebook weet veel over je, veel meer dan je waarschijnlijk vermoedt. . Zo weten Mark Zuckerberg en co waar je zoal uithangt, dankzij locatie-informatie op je smartphone, welke wifi-netwerken je gebruikt, welke profielen je vaak bezoekt en wie dat van jou bezoeken, enzovoort.
Het is goed mogelijk dat al deze informatie deel uitmaakt van het algoritme voor vriendensuggesties en andere algoritmes. Gezichtsherkenningstechnologie wordt volgens Facebook níet hiervoor gebruikt.
Onderzoekers van de UGent hebben suikers in een wafel kunnen vervangen door insectenvet. De bedoeling van het onderzoek was om te zien of er een gezonder en goedkoper alternatief is voor de zoetigheden.
Insectenvet moet ons eten gezonder maken. UGent heeft daarom een proef uitgetest op wafels. Daarbij pasten ze de boter van wafels deels aan door 50% van de suikers te vervangen door insectenvet. Volgens bio-ingenieur Joachim Schouteten zal insectenvet namelijk binnenkort verkrijgbaar zijn in de supermarkt.
Uit het onderzoek blijkt dat er nauwelijks een verschil is in smaak, textuur en kleur. Dat boter gemakkelijk vervangbaar is zonder dat er grote gevolgen zijn voor het product is goed voor het milieu. “De ecologische voetafdruk van insecten is kleiner dan die van runderen”, zegt onderzoekster Daylan Tzompa-Sosa van de faculteit Bio-ingenieurswetenschappen aan de UGent .
Voordelen en nadelen
Insectenvetten zijn gemakkelijk verteerbaar en bovendien verwijderen ze ook bacteriën, schimmels en virussen in het lichaam. De vetstof blijft voorlopig wel duur omdat het in kleine massa’s geproduceerd wordt. Bio-ingenieur Joachim Schouteten gelooft dat insectenvet wel eens een succes zou kunnen worden aangezien het gaat om een vetvervanger.
Sommige dagelijkse activiteiten doe je zonder erbij na te denken. Je tanden poetsen, het bed opmaken, een boterham smeren… Het zijn nu eenmaal dingen die je altijd hebt gedaan en die je al doende geleerd hebt. Maar hoe vaak je iets ook doet, de kans bestaat dat je het fout doet.
Heb je er bijvoorbeeld al eens bij stilgestaan dat er meerdere manieren zijn om een citroen uit te persen? Eerlijk, het was een vraag die we ons tot nog toe nooit hadden gesteld. Maar eens je weet hoe het moet, snap je ongetwijfeld niet hoe je zo’n simpele taak zo lang fout kon doen.
Punt naar beneden
Dus: hoe begin je eraan? Was eerst en vooral je citroen en snijd hem vervolgens in twee. Tot zover niets nieuws. Verwijder met je mes vervolgens de pitjes die je ziet zitten. Nu volgt het verrassende deel van deze voorlopig erg basic gebruiksaanwijzing: houd je citroen boven je glas water of salade of om het even welk gerecht waar je citroensap in wil doen en laat de punt naar beneden wijzen. Inderdaad, het opengesneden stuk wijst naar boven. Kantel de citroen lichtjes zodat de straal niet in je ogen kan belanden en knijp nu zachtjes het sap eruit. Beetje bij beetje zullen de pitjes aan de oppervlakte verschijnen, maar die kan je nu makkelijk zien aankomen en een per een verwijderen. Knijp tot er geen sap meer in de citroen achterblijft et voilà: citroen uitknijpen voor beginners!
Heb jij nog geen plannen voor dit weekend? Warm je alvast op voor Valentijn met deze romantische activiteiten.
WinterWarm
nog t.e.m. 9/2
In natuurdomein De Hoge Rielen in Kasterlee kruip je dit weekend lekker dicht tegen elkaar, tijdens het feeërieke festival ‘WinterWarm’. Je vindt er een mix van theater, muziek, workshops en installaties, en vooral veel gezelligheid. Een romantische wandeling leidt je langs een reeks kunstige lichtinstallaties die verstopt zijn in het bos, terwijl in andere hoekjes van het domein Isbells en Ed Harcourt (onder andere) voor een melancholisch streepje muziek zorgen. Hou het tussendoor warm aan de vuurkorven in de winterbar, en neem op zondag je kleinste oogappels mee voor een bonte dag vol circus en natuur.
In Oostende spoelt tijdens het minifestival ‘Liefde tussen de lijnen’ heel wat literair, muzikaal en beeldend talent aan. Tijdens een Valentijnpromenade – met of zonder geliefde – toont een gids je alle plekjes in de stad waar geliefden dineren en logeren, gevolgd door een lunch met de zinnenprikkelende bijdrage van enkele schrijvers, muzikanten en acteurs. Verder kan je in de bibliotheek terecht voor een frivole boekenbabbel met een onbekende, spreken heel wat dichters en schrijvers over hun favoriete onderwerp (de liefde, of wat had je gedacht) en is KAAP de plaats voor de mooiste liefdesliedjes.
Literatuur en de liefde zijn goede vrienden en dus kan je ook in Genk terecht voor een portie ontroering, verliefdheid, lust en vapeurs, tijdens de première van ‘Saint Amour’. Een arsenaal aan schrijvers en dichters, onder wie Ish Ait Hamou, Roderik Six en Dimitri Verhulst, bestijgen het podium van C-mine om de liefde te bezingen, met alle gevolgen van dien. Sven Speybroek is gastheer van dienst, en een twaalfkoppig koor genaamd De bronstige bazooka’s zorgt voor een gepaste muzikale noot. ‘Saint Amour’ gaat dit weekend in première in Genk en reist nog tot 22 februari langs alle grote steden.
Minstens even knus is het deze maand in Concertgebouw Brugge, waar je tijdens het festival ‘Têtes-à-têtes’ bijna elke dag van februari terecht kan voor de intiemste concerten. Decor van dienst is de kamermuziekzaal van het gebouw, een architecturaal hoogstandje waarin nagenoeg alle toeschouwers op de eerste rij zitten. Maak je romantische avond compleet met een drankje in de minstens even intieme pop-upbar op de zesde verdieping van de Lantaarntoren – inclusief fonkelend uitzicht over Brugge – en hou in het buitengaan nog even halt bij Love Song, een klankinstallatie die een romantisch liefdesliedje in je oor fluistert.
Eerder te vinden voor een romantische stadswandeling? Trek dan naar Brussel, waar ‘Brussels I Love You’ (kortweg BILY) je op weg helpt om de meest kunstzinnige plekjes van de hoofdstad te (her)ontdekken. Het parcours leidt jullie langs bekende en onbekende galerijen, verstopte expositieruimten en kunstige ateliers. Wie extra punten wil scoren kiest voor de Chef’s Walk en verrast zijn of haar geliefde in vijf galerijen met een gastronomisch hapje.
Na een lange tijd van afwezigheid strijken de klimaatspijbelaars van Youth for Climate (YFC) vandaag opnieuw neer in de Brusselse straten. Met een mars van Brussel-Centraal naar Brussel-Zuid vragen ze aandacht voor de problematische toestand van de oceanen en de sterke link met klimaatverandering.
De nieuwe spijbelactie kadert in de ‘Internationale week van de Oceanen’ die vrijdag 7 februari eindigt. Voor YFC is het de eerste klimaatmars sinds de organisatie besliste om specifieker rond bepaalde thema’s te gaan werken.
“Het blijft een vrij klassieke mars. We komen nog altijd met zoveel mogelijk jongeren op straat, er zijn megafoons en we gaan muziek afspelen. Maar er zijn ook nieuwe dingen. Er komt een percussiegroep trommelen, er zijn enkele randevenementen en Greenpeace zal met smeltende ijspinguïns meelopen”, vertelt Lola Segers van YFC.
Ben Weyts geen fan
De klimaatspijbelaars verzamelen om 13.30 uur aan het Europakruispunt aan Brussel-Centraal en van daaruit trekt de mars naar het eindpunt Brussel-Zuid. Of er een grote opkomst zal zijn, is afwachten. Zeker nu Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA) woensdag het spijbelen voor de mars nogmaals expliciet veroordeelde.
“We hopen dat jongeren niet worden afgeschrikt. We proberen een probleem aan te kaarten en ja, we moeten daarvoor tegen de grenzen aan duwen. Het feit dat minister Weyts dit opnieuw aanhaalt is een teken dat hij het probleem niet bij de bron wil aanpakken”, verklaart Segers.
Grootouders mee op de bres
De klimaatjongeren krijgen vrijdag opnieuw steun van de Grootouders voor het Klimaat. “De echte spijbelaars zijn voor ons de Vlaamse ministers. Zij slaan de waarschuwingen van de klimaatwetenschappers in de wind”, stellen de grootouders.
