Kappers. Er zijn weinig beroepen waarvan we met meer ongeduld zaten te wachten tot ze hun activiteiten mochten hernemen. Als er één deel van ons lichaam is waar het effect en de duur van de lockdown zichtbaar waren, dan was het wel ons haar. Op 18 mei, toen de tweede fase van de exitstrategie van kracht werd, mochten de kapsalons eindelijk de deuren weer openen, tot grote opluchting van de bevolking. Maar was het wel het ideale moment? Nadia Adaissi (kleine foto), die het kapsalon ‘Cosy Hair’ in de Brusselse Ravenstein-galerij uitbaat, weet het niet zo zeker. «Het is sowieso te laat», stelt ze. «Persoonlijk denk ik in elk geval dat het te laat was. Wat van ons gevraagd werd op het moment dat we de deuren weer mochten openen, hadden we uiteindelijk ook twee of drie weken eerder kunnen doen, of zelfs een maand eerder. Ik snap niet waarom we zo lang moesten wachten.»
Temeer omdat Nadia’s kapsalon vóór de lockdown ook al niet uitpuilde van de klanten, want ze werkt er alleen. Haar job is sinds de versoepeling van de lockdownmaatregelen dus niet plots compleet veranderd. «Voor mij is alles ongeveer hetzelfde gebleven», legt ze uit. «Volgens de regels mogen de klanten enkel op afspraak komen en moeten ze anderhalve meter afstand houden van elkaar. Maar ik heb altijd met een afsprakensysteem gewerkt en sta in mijn eentje in de zaak. Voor mij is er dus hoe dan ook geen probleem.» Wel nieuw is het feit dat ze verplicht een mondmasker moet dragen en vooral dat ze wegwerpcapes in huis moet hebben. «Dat kost geld en ze zijn alles behalve milieuvriendelijk omdat ze van plastic zijn», merkt ze op. «Maar op die twee dingen na is mijn werk weinig veranderd.»
De storm voor de stilte
Van hun kant respecteren de klanten zonder morren de veiligheidsvoorschriften. Als ze een afspraak maken, vragen ze trouwens waarop ze precies moeten letten. Zoals verwacht stond de telefoon vanaf 18 mei roodgloeiend. «Omdat de kappers zo lang dicht waren, werden we de eerste twee weken overrompeld», bevestigt Nadia. Het was wel wat ontgoochelend om vast te stellen dat die grote vraag nadien even snel weer in elkaar zakte. «Mijn probleem is dat mijn salon gelegen is in de Ravenstein-galerij», zegt ze. «Ik ben dus afhankelijk van de kantoren. En het is nog steeds heel rustig in de galerij. De bedrijven maken veel gebruik van telewerk, terwijl het net vaak mensen van buiten Brussel zijn die bij mij over de vloer komen. Sommige klanten hebben me gezegd dat ze nog van thuis uit zullen werken tot in september of oktober. Of zelfs december! Het gevolg is uiteraard dat ze minder vaak naar de galerij komen.»
De situatie oogt dus niet rooskleurig voor Nadia, ook al mag ze haar job weer uitoefenen. «Het virus heeft me pijn gedaan en zal dat nog blijven doen», zucht ze. «Ik heb geen idee hoe het me de komende dagen en weken zal vergaan. Ik stel in elk geval vast dat het hier rustiger is en dat mijn agenda minder snel gevuld raakt dan vroeger.» Toch merkt ze op dat de klanten die langsgekomen zijn terwijl de lockdownmaatregelen het aantal afspraken nog drastisch beperkten heel blij waren dat ze hun huis konden verlaten en wat sociaal contact hebben. «Het deed hen deugd om wat frisse lucht op te snuiven», zegt ze. «Vooral de mensen die veel thuis werken. Dat staat vast.»
Nieuwigheden uitgesteld
Ondanks alles wil de kapster de lockdown niet enkel vervloeken. De gedwongen werkstop bood haar ook de kans om de teugels te vieren na een bijzonder intens jaar. «Ik heb mijn salon anderhalf jaar geleden geopend en ik heb zowat elke dag keihard gewerkt», vertelt Nadia. «Ik heb dus van de lockdown geprofiteerd om meer tijd door te brengen bij mijn gezin – net zoals iedereen, denk ik. Ik heb ook wat in huis gewerkt, want daar had ik vroeger geen tijd voor. En ik heb nagedacht over bepaalde zaken die ik de komende dagen of weken zou kunnen veranderen en verbeteren aan mijn salon.»
Jammer voor haar «heeft het coronavirus alles verpest» wat dat betreft. «Ik wou vroeger al dingen veranderen maar die hebben nu geen zin meer.» Ze overwoog bijvoorbeeld om de handen in elkaar te slaan met een schoonheidsspecialiste of een visagiste. Daarvan is uiteindelijk geen sprake meer. «Ik maak gebruik van een lijn van natuurlijke producten die ook andere schoonheidsproducten fabriceren», legt ze uit. «Ik wou dus in mijn salon avonden te organiseren om die producten voor te stellen. Dat zal jammer genoeg niet meer mogelijk zijn.» Hetzelfde geldt voor haar idee om cadeauboxen te maken in samenwerking met handelaars uit de buurt. «Dat zal niet voor meteen zijn omdat er nauwelijks volk rondloopt in de galerij», besluit ze. «En ik weet niet hoe het de komende maanden zal evolueren.»
