De 136ste betrapping voor zwartrijden is een man uit Dilbeek zuur opgebroken. Hij stond voor de politierechter die begrip had voor de moeilijke situatie van de man, maar hem wel een stevige werkstraf en zelfs een stationsverbod oplegde.

“Mijn cliënt beleefde een moeilijke jeugd”, vertelde de advocaat van D.B. aan de politierechter in Halle. “Op zijn zestiende werd hij buitengezet door zijn moeder. Hij zocht zijn vader op die hij niet kende en pendelde een hele tijd met de trein tussen Ath en Anderlecht, waar zijn vader woonde. Zelf had hij geen geld en zijn vader gaf hem ook niets, waardoor hij steeds reisde zonder ticket. Na zijn schoolperiode werd hij dakloos en moest hij van opvanghuis naar opvanghuis verhuizen. Het is zelfs in die periode dat hij de meeste overtredingen beging.”

“Leven in handen genomen”

“inds vorig jaar is hij een andere weg ingeslagen”, vervolgde de advocaat. “Met de hulp van het OCMW woont hij zelfstandig op een appartementje. Hij heeft zijn leven in handen genomen. Er zat zelfs een job in, maar omdat hij geen Nederlands kent, wilden ze hem niet aanwerven. Daarom volgt hij nu een cursus Nederlands. Omdat hij bijna negentigduizend euro aan schulden heeft openstaan, zit hij intussen wel in collectieve schuldenregeling.”

Blanco strafregister

“Ik hou rekening met de omstandigheden en met de houding van D.B.”, klonk het bij jeugdrechter Johan Van Laethem. “Het speelt in zijn voordeel dat hij ondanks alles nog steeds een blanco strafblad heeft.” D.B. kreeg uiteindelijk een werkstraf van 136 uur. De politierechter besloot  als extra maatregel een stationsverbod uit te spreken. D.B. mag zich een jaar lang niet meer vertonen in een treinstation van de NMBS.

Het bericht Zwartrijder krijgt stationsverbod na 136 (!) betrappingen verscheen eerst op Metro.

Het is tegenwoordig moeilijk te geloven, maar er zijn plekken op de wereld waar het coronavirus het leven niet compleet in de war stuurt. In de volgende elf landen werd geen enkele besmetting met COVID-19 vastgesteld, al is het laatste land wat controversieel.

Cookeilanden

De Cookeilanden bestaan uit 15 kleine eilanden in het zuidelijke deel van de Grote Oceaan. Er wonen slechts 17.000 mensen, waarvan 22 dokters. De regering sloot de scholen en moedigde anderhalve meter afstand houden aan zodra de pandemie vorig jaar uitbrak.

Sindsdien verloopt het leven er weer normaal, al is de economische impact enorm. Toerisme is er namelijk verantwoordelijk voor twee derde van het bruto binnenlands product.

Tuvalu

Tuvalu klinkt hoogstwaarschijnlijk niet bekend in de oren, maar het ligt desondanks ergens halverwege tussen Hawaï en Australië. Het betreft één van de kleinste onafhankelijke naties ter wereld. Sinds het begin van de pandemie sloot de plaatselijke regering de grenzen voor alle reizigers. Daarna werd een verplichte quarantaineperiode ingevoerd voor toeristen, wat zijn vruchten heeft afgeworpen.

Tonga

Tonga, een van de meest dichtbevolkte landen in de Stille Oceaan, heeft het virus vanaf het begin van de pandemie hardhandig aangepakt. De archipel van zo’n 170 eilanden legde al vroeg het verkeer van cruiseschepen aan banden, sloot de luchthavens en voerde een volledige nationale lockdown door, nog voor er één besmetting werd vastgesteld. In afwachting van de levering van het vaccin later dit jaar, blijft reizen van en naar Tonga verboden.

Pitcairneilanden

Een andere ministaat zijn de Pitcairneilanden, bestaande uit een groep van vijf eilanden halverwege Paaseiland en Tahiti. Enkel hoofdeiland Pitcairn is bewoond, waar de teller met coronabesmettingen nog steeds op nul staat. Het eiland is slechts 3 kilometer lang en anderhalve kilometer breed met 50 bewoners. De huidige reisrestricties gelden er nog tot maart 2022.

Palau

Palau is een land in Oceanië, dat geassocieerd is met de Verenigde Staten. De staat ligt in de Grote Oceaan en maakt deel uit van de regio Micronesië. In het land wonen 21.000 inwoners verspreid over 340 eilanden. Alle commerciële vliegreizen zijn er opgeschort en er is een verplichte quarantaine voor bewoners die willen terugkeren.

Niue

Het kleine eiland Niue ligt op het zuidelijk halfrond in de Grote Oceaan in Polynesië, zo’n 700 km ten oosten van Tonga en ten zuiden van Amerikaans-Samoa. De 1.624 bewoners zijn erin geslaagd het eiland coronavrij te houden.

Nauru

Nauru is het derde kleinste land ter wereld met 12.700 inwoners. Het paradijselijk eiland slaagde erin COVID-19 buiten te houden door van in het begin strikte reisbeperkingen in te voeren.

Kiribati

Kiribati is een buurland van Nauru, maar telt met 116.000 een pak meer inwoners. Slechts een handvol luchtvaartmaatschappijen over de hele wereld vliegt naar het afgelegen land, waardoor het virus makkelijk kon worden afgewend.

Tokelau

Met slechts één ziekenhuis kan Tokelau zich geen al te grote uitbraak permitteren. De eilandengroep is eigendom van Nieuw-Zeeland en telt slechts 1.411 inwoners.

Micronesië

De Federale Staten van Micronesië zijn een onafhankelijke soevereine natie die uit vier staten en meer dan 600 afzonderlijke eilanden bestaan. Het officiële reisadvies luidt: “Passagiers mogen geen om lucht- of zeeschepen van buiten de Federale Staten van Micronesië betreden, tenzij een uitzondering werd toegekend door de nationale regering of voor zij die werken op commerciële zeeschepen en zich houden aan de voorzorgsmaatregelen en protocollen.”

Turkmenistan

Om af te sluiten de meest controversiële naam in het lijstje. Turkmenistan, geen eiland, maar een land met 5 miljoen inwoners in centraal-Azië, beweert nog geen enkel geval van het coronavirus geregistreerd te hebben. Een stelling die velen wel met een korreltje zout nemen.

Het bericht In deze 11 landen kreeg corona geen voet aan wal verscheen eerst op Metro.

Een verzameling felroze wippen op de grens tussen de VS en Mexico heeft de Design of the Year Award 2020 in de wacht gesleept. De installatie van architectuurstudio Rael San Fratell liet kinderen toe even te spelen met hun buren aan de andere kant van de muur.

Het project, genoemd de Teeter-Totter Wall, duurde slechts ongeveer 40 minuten. Het doel was een gevoel van eenheid te creëren aan de sterk gepolitiseerde grensmuur.

Eerder sleepten de wippen, ontworpen door de architecten Virginia San Fratello en Ronald Rael, al de Beazley Designs of the Year-award in de sleep.

“Bruggen bouwen”

De muur baande zich een we door gaten in de grensmuur tussen El Paso (Texas) en Juarez (Mexico). “We moeten geen muren bouwen, maar bruggen”, zeiden de winnaars in een reactie. “Muren verhinderen niet dat mensen het Capitool binnendringen. Muren voorkomen niet dat virussen zich verspreiden. We moeten nadenken over hoe we verbondenheid kunnen voelen en samen kunnen zijn, zonder elkaar te kwetsen.”

Het bericht Deze opmerkelijke wip wint ‘Design of the Year’-award verscheen eerst op Metro.