Door een verkeerde route in zijn navigatiesysteem is een Nederlandse motorrijder in Oostenrijk in grote problemen gekomen. De route voerde hem eerst over een mountainbikepad en daarna over een skipiste. In slecht weer moest hij daar de nacht doorbrengen. Uiteindelijk is hij zaterdag ongedeerd gered.
De 41-jarige Nederlander was vrijdag vertrokken uit Samnaun in het uiterste oosten van Zwitserland. Hij wilde naar het Oostenrijkse Ischgl rijden, net aan de andere kant van de grens. Hemelsbreed liggen die plaatsen ongeveer 10 kilometer van elkaar, maar over de weg is het een rit van ongeveer 80 kilometer, om de bergen heen. Het navigatiesysteem bood echter een route over de bergen aan, en de man besloot die te nemen.
Kabelbaan
De route ging eerst over een mountainbikepad, tot een hoogte van 2800 meter. Op de grensberg Palinkopf sloeg het weer om. In de mist raakte de man verdwaald. Met zijn motor reed hij een skipiste op. Zijn wiel gleed weg en hij ging onderuit. De motor raakte zo zwaar beschadigd dat de man niet verder kon. Hij besloot ondanks het slechte weer bij zijn motor te bivakkeren.
Toen de Nederlander zaterdagochtend wakker werd en de nevel nog steeds niet was opgetrokken, sloeg hij alarm. Omdat hij vlak bij een kabelbaan bleek te zijn, konden bergredders hem redelijk snel vinden. Zijn motor is geborgen. Volgens de politie van de deelstaat Tirol was de motorrijder niet gewond, maar was wel duidelijk te zien dat hij aan het eind van zijn Latijn was.
18 september is het opnieuw Autoloze Zondag in Brussel. Om dat te vieren, organiseert Muntpunt Bibliotheek naar jaarlijkse gewoonte een grote boekenverkoop. De boeken, oude én recente werken, worden verkocht aan een tot vijf euro.
Muntpunt is de grootste Nederlandstalige bibliotheek van Brussel en ligt pal in het centrum op het Muntplein. Ieder jaar op Autoloze Zondag houden ze een uitverkoop van boeken, cd’s en dvd’s om plaats te maken in hun rekken. Al het materiaal mag weg voor de schappelijke prijs van een tot vijf euro. Liefhebbers van jeugdboeken, thrillers en cd’s zullen dit jaar extra goed bediend worden, meldt de bibliotheek.
Ook nieuwe boeken
«Alles wat je kan kopen is natuurlijk tweedehands, maar dat wil niet zeggen dat je enkel stoffige werken tegenkomt», schrijft Muntpunt. Ook recente titels, waarvan meerdere exemplaren aangekocht werden, gaan over de toonbank aan diezelfde spotprijs.
Bovendien kan je ook paspartoepunten inruilen tegen boeken. Voor vijf punten krijg je een jeton ter waarde van één euro. Per persoon mag je vijf jetons verzamelen met paspartoepunten.
Tot een paar jaar geleden moest je in een hoekje op het perron kruipen als je een stationsromannetje wou lezen. ‘Te vulgair’ of ‘te gênant’: er hing veel schaamte rond het erotische genre. Maar die tijd ligt gelukkig ver achter ons. Stationsromannetjes zijn aan een straffe opmars bezig, en daar zit TikTok voor iets tussen.
Stationsromannetjes zitten de laatste jaren in de lift. Dat wil zeggen: het Belgische publiek krijgt de smaak van erotische fictie steeds meer te pakken. In 2018 bleek dat meer dan zeven op de tien Belgen al graag eens een stationsromannetje leest. Sterker nog, mannen (72,2%) wagen zich zelfs meer dan vrouwen (64,8%) aan een erotische roman. En ook de taboesfeer rond het genre lijkt helemaal te zijn opgeklaard.
#SMUTTOK
En daar zijn verschillende redenen voor. De meest voor de hand liggende is misschien wel het succes van de ‘Fifty Shades of Grey’-reeks. Volgens Hans Jansen, redacteur bij uitgeverij HarperCollins Holland, heeft de reeks vooral de schaamte en schroom bij het grote publiek weggenomen. «Niemand wilde er mee gezien worden op de bus of metro. Maar het eerste boek uit de reeks heeft wekenlang bovenaan de bestsellerlijst gestaan. Dat heeft voor een echte doorbraak van dat genre gezorgd», zegt hij in Het Laatste Nieuws.
Maar ook TikTok zit er voor iets tussen. Daar zwaaien BookTokkers – zo noemen literatuurliefhebbers op het socialemediaplatform zich – al langer de plak. Erotische fictie verovert steeds meer zijn plaats onder de BookTokkers, en heeft zelfs een eigen hashtag: #smuttok. Daaronder vind je talloze fragmenten uit stationsromannetjes, de ene al pittiger dan de andere.
Van braaf tot stomend
Hilary Henderson is zo’n overtuigde liefhebber ven erotische fictie. Op haar account @bookishhill op TikTok deelt ze haar favoriete romannetjes, en geeft ze de boeken zelfs een score van één tot vijf. Van proper tot stomend en spicy, zeg maar. Of zoals ze het zelf beschrijft, van ‘veilig voor de mama’ tot ‘enkel aan je vrienden tonen’.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat erotische fictie aan het boomen is onder jongeren. Volgens Jansen ligt dat ook aan de voordelige prijs, en aan de tijd die je nodig hebt om zo’n romannetje uit te lezen. «Een Bouquetverhaal (erotische fictie die in een reeks verkocht wordt, red.) lees je makkelijk in anderhalf uur uit.» Maar ook hij ziet het succes op sociale media. «Als erotische romans meer aangeprezen worden op Instagram of TikTok, zullen meer jongeren misschien nieuwsgierig zijn. Zien lezen doet lezen», besluit hij. Loop jij ook al warm om een stationsromannetje te kopen?
Altijd al naar de maan willen gaan, maar je astronautencarrière gemist? Geen nood, binnenkort staat de oplossing voor jouw gemiste ruimtevaartdromen in Dubai, met dank aan een Canadees architectenbureau. Het bedrijf heeft immers de plannen bekendgemaakt voor een megalomaan luxeresort in de vorm van de maan.
225 meter hoog, een kostprijs van zo’n vijf miljard dollar, en plaats voor een kleine 2,5 miljoen ‘gastronauten’ per jaar: dat zijn de duizelingwekkende cijfers achter het maanvormige luxeresort dat in 2027 of 2028 in Dubai moet staan. De plannen komen van het Canadese architectenbureau Moon World Resorts Inc. Met het project willen ze de economie van de golfstaat een boost geven.
Foto Moon World Resorts Inc.
Pendelen rondom de maan
Elke ‘gastronaut’ zal wel minstens 500 dollar moeten neertellen om het maanresort binnen te mogen, maar een ticket verschaft wel meteen toegang tot een exclusieve welness en een nachtclub. Bovenaan in de maan is er ook plek voor 300 sky-villa’s die verkocht zullen worden aan particulieren. Zij mogen genieten van allemaal extraatjes, zoals een eigen nachtclub, een evenementencentrum, een openbare lounge, het space-centrum en zelfs een ‘maanpendel’ die hen rondom het gebouw voert.
De bol zelfs zal ‘s nachts verlicht worden, waardoor hij zal lijken op het maanoppervlak. Er zou ook rekening gehouden worden met verschillende maanfasen met behulp van lichteffecten. Zo moet je het gevoel krijgen dat je echt naar de maan staat te kijken, midden in de golfstaat.
Uit het oog, uit het hart? Een gezegde met een grond van waarheid, ook voor ‘frolleagues’, een kruising tussen een vriend en een collega. Ruim één op de vier werknemers (26%) heeft immers een minder hechte band met zijn of haar collega’s sinds de coronacrisis. Werknemers die vandaag meer dan de helft van de tijd van thuis uit werken, ondervinden dat nog meer. Maar liefst 42% van hen geeft vandaag aan een minder goede relatie te hebben met zijn of haar collega’s. Dit tegenover ‘slechts’ 14% van wie altijd op kantoor aan de slag is.
Collega’s, velen zien ze vaker dan hun familie. Maar zijn het daarom ook hun vrienden? Voor ruim drie kwart van de Vlaamse werknemers (77%) alvast wel. Voor 14% van de respondenten behoren ze zelfs tot hun hechte vriendenkring. Voor 1% van de werknemers is de band met hun collega’s dan weer ronduit slecht; ze proberen ze zoveel mogelijk te ontwijken.
Vriendschapsbanden onder druk
Sinds corona zijn we anders gaan werken. Terwijl voordien nog bijna negen op de tien werknemers (88%) meestal of altijd op kantoor werkten, doet vandaag amper de helft (48%) dit nog.
Deze verandering beïnvloedt ook onze vriendschapsbanden op het werk. Of we nu vaak thuiswerken of niet, ruim een kwart van de respondenten (26%) zegt dat de band met zijn of haar collega’s minder hecht is dan voor corona. Werknemers die vandaag meer dan de helft van de tijd van thuis uit werken, ondervinden dat nog meer. Maar liefst 42% van hen geeft vandaag aan een minder goede relatie te hebben met zijn of haar collega’s. Dit tegenover ‘slechts’ 14% van wie altijd op kantoor aan de slag is.
«Dat is jammer, want zowel werknemers als werkgevers hebben te winnen bij collega’s die ook vrienden zijn», zegt Peter s’Jongers, CEO van Protime, dat het onderzoek uitvoerdde. «Camaraderie zou ingebakken moeten zitten in elke bedrijfscultuur. Collega’s die elkaar een luisterend oor bieden en met wie ze plezier kunnen maken, zullen ook sneller voor elkaar in de bres springen wanneer dat nodig is. Het zorgt voor gelukkigere werknemers en maakt van een bedrijf een ‘Great Place To Work’. Zeker nu, wanneer werknemers vaak op verschillende momenten op kantoor werken, vergt het extra inspanningen van leidinggevenden om de camaraderie tussen collega’s te bevorderen.»
Goede afspraken maken goede vrienden (én collega’s)
Lode Godderis, professor arbeidsgeneeskunde aan de KU Leuven, beaamt dit: «Vrienden als collega’s hebben, kan ervoor zorgen dat er meer vertrouwen is. Je kent je collega en diens noden beter, waardoor zaken ook gemakkelijker bespreekbaar zijn. Het kan ook helpen om open met elkaar te communiceren en verbetert op die manier ook de samenwerking tussen collega’s.»
Maar hij maakt meteen ook een kanttekening: «Niet in alle situaties is het wenselijk om je collega’s als beste vriend te hebben. Sommigen vinden het belangrijk om werk en privé van elkaar te scheiden en vinden het daarom niet fijn om privézaken met elkaar te delen. Als je dan niet meegaat in de vriendschapscirkels op het werk, riskeer je uit de boot te vallen. Dit terwijl het een terechte en weloverwogen keuze kan zijn. Zeker in een competitieve werkomgeving kan het contraproductief werken voor zowel de vriendschap als de professionele relatie. Deze kunnen elkaar gaan beïnvloeden en dat is positief als alles goed gaat, maar negatief als het fout loopt. Daarom zijn er goede afspraken hierover nodig tussen collega’s», besluit Lode Godderis.
Als er één goed ding uit de coronacrisis is gekomen, is het wel dat we af en toe nog eens van thuis uit mogen werken. Doe jij dat soms vanuit je bed? Denk dan wel aan je houding. Je lichaam zal je dankbaar zijn.
Als je bijvoorbeeld tegen de muur leunt met je rug, ondersteun je onderrug dan met een kussen. Als je dat niet doet, kan dat nefast zijn voor je postuur. Maar het kussen kan er ook voor zorgen dat je af en toe inzakt. Let daar dus op en zet je weer recht van zodra je merkt dat je er als een halve aardappel bij zit. Sta regelmatig op en stap wat rond. Dit moet voorkomen dat je pijnlijke kwaaltjes krijgt. Zo kan je af en toe eens met je voeten stampen op de grond zodat de bloedcirculatie blijft gaan. Span ook je benen billen op. Maak eens een rollende beweging met je schouders en om je nek te helpen kan je je oor naar je schouder brengen. Gebruik tot slot ook het juiste materiaal: in plaats van je laptop rechtstreeks op je schoot te zetten, schaf je beter een bedtafeltje aan. Liefst eentje waarbij je de hoogte kan instellen zodat je je laptop optimaal kan gebruiken.
Toegegeven, werken is niet altijd een plezier. Sommige mensen hebben dan misschien hun passie gevonden en zien hun werk als een hobby, maar anderen gaan enkel naar hun werk omdat ze niet anders kunnen. Je wil tenslotte een woning, eten en leuke extraatjes en daar heb je nu eenmaal geld voor nodig. En tenzij je gezegend bent met rijke ouders (en zelfs dan), moet je werken voor dat geld.
Toch is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je werk niet heel je leven overneemt, om een goede balans te vinden tussen werk en privé. Raja Workplace ondervroeg 2.000 Britse werknemers over hun ideale werkweek en daaruit kwamen enkele interessante resultaten naar voren. Uit de enquête blijkt eerst en vooral dat de perfecte werkweek 21 tot 30 uur duurt – drie à vier dagen dus. De Britten vinden een salaris van 44.355 pond ideaal, al zijn regelmatige loonsverhogingen wel nodig om tevreden te blijven. Verder zouden we idealiter over 29 betaalde vakantiedagen beschikken én vrijaf krijgen op onze verjaardag. Andere pluspunten die werden aangehaald zijn een ruim pensioen, ziekteverzekering, gratis koffie en de mogelijkheid om casual gekleed te gaan werken. Een formule waar wij ons zeker achter kunnen scharen.
Werknemers hechten veel belang aan hoe ze zich voelen op het werk, maar in de praktijk blijkt slechts één op de twee werknemers tevreden met de werksfeer. Dat blijkt uit een grootschalige bevraging van Mensura, de externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Door een compliment te geven kan je de eerste stap zetten richting een betere sfeer op het werk. Beter is evenwel om structureel te bekijken hoe je de werksfeer kan optimaliseren.
Amper de helft (51%) van de Belgische werknemers is tevreden met de sfeer op het werk, zo blijkt uit de bevraging bij ruim 41.500 respondenten. 37% geeft aan dat het beter kan en 14% geeft aan dat het ronduit niet oké is met de sfeer op het werk. Deze bevindingen staan in schril contrast met hoe belangrijk de respondenten de sfeer op het werk vinden. Maar liefst vier op de vijf werknemers is het erover eens: een goede sfeer op het werk is zeer tot extreem belangrijk.
«Qua sfeer op het werk lijkt er nog heel wat ruimte voor verbetering», zegt Griet Knudde, preventiedeskundige psychosociaal welzijn bij Mensura. «Actief inzetten op een goede werksfeer is een belangrijke manier om psychosociale risico’s op het werk aan te pakken – wat trouwens een wettelijke verplichting is. Het zal ervoor zorgen dat prestaties verbeteren, betrokkenheid en engagement de hoogte in gaan, en dat ziekteverzuim daalt. Daar tegenover staat dat het niet of onvoldoende aanpakken van psychosociale risico’s significant de kans vergroot op stress, burn-out, ongewenst gedrag en ongevallen.”
Steun en waardering
De bevraging legt ook een pijnpunt bloot wat betreft steun en waardering door collega’s. Meer dan een derde (35 %) van de bevraagde werknemers ervaart niet genoeg tot helemaal geen steun en waardering. Nochtans vindt een grote meerderheid aanmoediging en toegankelijkheid van leidinggevenden erg belangrijk.
Tot slot blijkt amper 51 % van de bevraagde werknemers tevreden met de organisatiecultuur op de werkvloer – de waarden, normen en manier van omgaan met elkaar. Nochtans geeft ook hier weer meer dan driekwart (78 %) aan dat deze organisatiecultuur zeer belangrijk is.
Meer dan ooit zijn we op zoek naar een goede balans tussen werk en vrije tijd. SD Worx bracht daarom in kaart hoe werknemers op vakantie gaan: hoeveel vakantiedagen hebben we nodig om tot rust te komen en hoelang op voorhand vragen we onze vakantie aan?
Een vakantie kan al eens deugd doen: geen stress, de zon op je snoet en lekker eten. Wat moet een mens nog meer hebben? Wel, een vakantie die blijkbaar lang genoeg duurt. Uit het onderzoek komt naar voren dat Belgische werknemers gemiddeld minimaal iets meer dan twee weken of 16 dagen vakantie nodig hebben om de batterijen op te laden. De meerderheid van de bevraagden verkiest dan ook een lange vakantie boven een korte. Die vakantiedagen vragen we trouwens gemiddeld een maand op voorhand aan.
Opvallende verschillen
Gemiddeld hebben de Europeanen graag 17 vakantiedagen, maar toch zijn er enkele opvallende verschillen te vinden tussen de Europese landen: In het Verenigd Koninkrijk volstaan amper 8,5 vakantiedagen, maar in landen zoals Spanje en Finland is er meer nood aan vakantietijd, met respectievelijk een voorkeur voor 27 dagen en 34 dagen.
De helft van de Belgen (49%) verkiest een lange vakantie boven korte. Dit is nog meer uitgesproken in Frankrijk, Duitsland en de Scandinavische landen. Een kortere vakantieperiode, zoals een verlengd weekend of een dagje vrijaf, kan bij 36% van de Belgische werknemers de voorkeur genieten. Dat ligt in lijn met het Europese gemiddelde van 33%. In Zweden is dit het minst populair: daar opteert slechts 24% voor een kortere vakantie.
Onbetaald op vakantie
Belangrijk: de meerderheid van de Belgen (58,4%) geeft aan vakantie te kunnen nemen als ze daar nood aan hebben. Ook dit is mooi in lijn met het Europese gemiddelde. Opvallend is dat nog eens 40% van de Belgische werknemers bereid is om onbetaald verlof op te nemen wanneer de vakantiedagen op zijn. In Europa is gemiddeld 37% van de werknemers hiertoe bereid. Vooral bij Zweedse (44%), Engelse (43%) en Finse (42%) werknemers zien we dit terugkomen. Voor Spaanse werknemers is die keuze het minst van toepassing (27%).
Meer dan vier op de tien (42%) van de Belgische werknemers hoeven hun vrije dagen niet op voorhand aan te vragen. Hiermee scoren Belgen hoger dan het Europees gemiddelde (37%). Ook op de Britse (39%), Duitse (38%) en Italiaanse (38%) werkvloer is het niet nodig om op voorhand vrijaf te vragen.
Prinses Maria Laura van België heeft zaterdag in Brussel het jawoord gegeven aan haar partner William Isvy. De burgelijke trouw vond plaats in het Brusselse stadhuis, in zeer intieme kring en zonder media. Nadien ging het naar de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal waar de religieuze trouwceremonie plaatsvond. Daarvoor waren 500 personen van verschillende religies uitgenodigd. Het was het eerste huwelijk in de Belgische koninklijke familie sinds de trouw van prins Laurent.
«De ouders van prinses Maria Laura, prinses Astrid en prins Lorenz, waren de eersten van de koninklijke familie wiens burgerlijke plechtigheid in het stadhuis plaatsvond, vandaag is hun dochter dus een beetje in hun voetsporen getreden», zegt Herve Verhoosel, goede familievriend en woordvoerder van prinses Maria Laura.
De ceremonie die ongeveer een half uur duurde, vond in intieme kring plaats. Van de koninklijke familie waren naast Astrid en Lorenz en hun kinderen, onder meer koning Albert en koningin Paola, koning Filip en koningin Mathilde, prins Laurent en zijn echtgenote Claire en prinses Delphine aanwezig.
(Lees onder de foto’s verder.)
Gucci en Vivienne Westwood
Na de plechtigheid in het stadhuis nam het jonge paar even de tijd om het publiek dat naar hen was komen kijken, te begroeten en te poseren voor de aanwezige fotografen. Ze wisselden ook even een zoen op de wang uit. Prinses Maria Laura droeg een jurk van het modehuis Gucci.
Die ruilde ze voor de plechtigheid in de kathedraal voor een op maat gemaakte, zijden trouwjurk van Vivienne Westwood, met een vier met een vier meter lange sleep. De prinses droeg ook een diadeem van de familie de Savoie Aoste.
De dienst in de kathedraal werd voorgegaan door aartsbisschop van Mechelen-Brussel Jozef de Kesel, en opgeluisterd door Currende, het ensemble voor polyfonie en barokmuziek onder leiding van Erik Van Nevel, en de Brusselse Regency Singers, onder leiding van Emmanuel Rubinlicht. Zij brachten zowel christelijke als joodse gezangen, aangezien William Isvy het joodse geloof is toegedaan. De eerste lezing kwam uit het boek Genesis, over de creatie van hemel en aarde, terwijl voor het evangelie gekozen werd voor de bruiloft in Kanaän, uit het evangelie volgens Johannes.
Getuigen
Voor de huwelijksceremonie van prinses Maria Laura en haar partner William Isvy waren vijf getuigen aangeduid. Het gaat om Elisabetta de Belgique, Ferdinand Brunet, Astrid en Joseph von Liechtenstein en Olympia Napoleon-Bonaparte.
Elisabetta de Belgique, die als roepnaam Lili heeft, is de echtgenote van prins Amedeo, de oudste broer van Maria Laura. Ook prinses Astrid en prins Joseph van Liechtenstein zijn gevraagd. Daarnaast is er nog Olympia Napoléon Bonaparte. Zij trouwde met Jean-Christophe Napoléon Bonaparte, maar is de dochter van de zus van prins Lorenz en zo dus de nicht van Maria Laura. Tot slot is er nog de onbekende naam Ferdinand Brunet. Mogelijk is hij een vriend van het paar.
Queen Elizabeth II
De huwelijksplechtigheid werd licht aangepast na het nieuws van het overlijden van de Britse koningin Elizabeth II.
«Het koppel was zeer ontroerd door het nieuws», zegt Herve Verhoosel. «Tijdens de viering op zaterdagnamiddag wordt dan ook een moment van gebed en bezinning gewijd aan Hare Majesteit koningin Elizabeth II.»
Zowel voor het begin van de plechtigheid als na afloop werden de trouwers en de koninklijke familie toegejuicht door enkele honderden kijklustigen die zich voor de kathedraal hadden verzameld. Na de religieuze ceremonie verliet het kersverse echtpaar de kathedraal in een Porsche 356B Roadster uit 1961, een model waarvan er slechts 724 werden gebouwd, onder begeleiding van motoragenten van de Brusselse lokale politie, op Harley-Davidson Electra Glide-motoren.
