Deze reis naar het noordoosten van Zuid-Afrika was meteen mijn eerste stap op het Afrikaanse continent en ik wist niet goed wat te verwachten. Ik trof een land met duizelingwekkende bergen, diepe canyons en de wildste dieren, maar verscheurd door de naweeën van de apartheid.

Tekst door Janne Vandevelde
Foto’s door Stefan Vandevelde

Mijn eerste stop in Zuid-Afrika is Tzaneen. Hoewel de regio rijk is aan avocadobomen en ander lekkers, ligt de stad in de armste provincie van het land. Ruim 78% van de inwoners leeft onder de armoedegrens. Het contrast tussen rijk en arm is groot, en dat heeft vooral te maken met de scheiding tussen blanken en zwarten.

Apartheid

Hoewel de apartheid sinds 1992 officieel is afgeschaft, dankzij ex-president en mensenrechtenactivist Nelson Mandela, leven blanken en zwarten nog steeds naast elkaar. In Tzaneen wonen de rijken in de stad en de armen errond. James, een goede vriend van de vorige eigenaar van onze lodge, leidt me rond in een dorp. “Tijdens de apartheid moest ik als zwarte toestemming vragen om in de stad te vertoeven. Was ik er nog na 22 uur, werd ik opgepakt. Die tijden liggen gelukkig achter ons, maar iedereen blijft op zijn eigen territorium. Dat is jammer.

Daarom leid ik graag toeristen rond, om te laten zien dat een gescheiden samenleving geen zin heeft. En ik geloof dat de toekomst alleen maar beter wordt.”

Wie denkt dat de Zulu’s, de grootste bevolkingsgroep van Zuid-Afrika, nog in hutjes slapen, heeft het mis. Die hebben ze intussen omgeruild voor stenen huizen, maar ernaast bouwen ze nog steeds een ronde hut uit steen, om de overledenen te eren. Daar ontmoeten we een jonge vrouw die een opleiding tot ‘healer’ volgt. Al dansend vraagt ze de voorouders om voorspoed. Een aangrijpend schouwspel.

De vrouw leidt me ook rond in de apotheek. Daar zie ik geen aspirines of maagtabletten, maar poeders van natuurlijke elementen, opgeslagen in grote jerrycans of een leeg soepblik. Vooral de Moringaboom duikt in Zuid-Afrika vaak op. Volgens James is de boom een supermarkt op zich, erg voedzaam en goed voor je huid en tegen ontstekingen. Verder voorspelt ze de toekomst, door middel van stukjes bot van dieren.

De Big Five

Mijn hoofdreden om naar Zuid-Afrika af te zakken, was safari. Het bekendste natuurpark van het land is het Krugerpark. Dit gigantische domein kan je op twee manieren bezoeken. In de openbare delen mag je zelf met de auto rondrijden, zoals ik een dag gedaan heb. Of je kan overnachten in één van de kampen om je safari te verlengen. In de Afrikaanse winter is het zuiden van het park het interessantst. Dat gebied is groener dus trekken de dieren massaal naar daar. Het wordt inderdaad allesbehalve een saaie rit. De Big Five kan ik net niet van mijn bucket list schrappen. De luipaarden laten zich niet zien, maar olifanten, leeuwen, buffels en zelfs een witte neushoorn zijn niet zo schuw. Tip: in de buurt van water zie je meer dieren.

Glamping 2.0

Naast de openbare delen, heb je ook privéparken in het Krugerpark. Ik logeer in de Simbavati River Lodge in het Timbavati Park, een paradijs op aarde. De lodge ligt in het hart van het park aan een rivier. Rond de lodge is geen omheining, wat wil zeggen dat de wilde dieren dichtbij kunnen komen. Wanneer ik rond de middag aankom, word ik ontvangen door een enorm buffet en een kudde olifanten die net aan de poel komen drinken. Lunchen met zicht op wilde dieren, het is eens iets anders. Ik slaap er in een ‘tent’, inclusief verwarmd bed en badkamer. ’s Nachts hoor ik de nijlpaarden in het water plonsen en de hyena’s lachen.

Voor de safari kruip ik in een open jeep, al heel wat spannender dan in een gesloten auto. Dankzij mijn gidsen Frank en Daniel mis ik geen enkel spoor of afgeknabbelde bladeren. Ik spot dan ook verschillende zebra’s, giraffen, hyena’s, alligators, nijlpaarden en, mijn persoonlijke favoriet, een witte neushoorn met baby. Na de safari word ik opgewacht met een verkwikkende sherry en verzamelen alle gasten rond het kampvuur voor een typische ‘braai’ (Zuid-Afrikaanse barbecue) met wild kudduvlees, een echte lekkernij. En je weet wat ze zeggen, er is niets zo mooi als een zonsondergang in Afrika.

Praktisch

Vanuit Brussel heb je geen rechtstreekse vluchten naar Johannesburg. Je maakt een tussenstop in bijvoorbeeld Londen, Parijs of Madrid. Je bent ongeveer 14 uur onderweg, maar van een jetlag heb je geen last. Zuid-Afrika hanteert in de winter immers dezelfde tijdzone als België.

In Zuid-Afrika huur je best een wagen, want het openbaar vervoer buiten de steden is praktisch onbestaande.

Ik boekte mijn reis met de organisatie Reizen naar Afrika. Je kan de reis gerust op eigen houtje boeken, maar een reisorganisatie kent de beste lodges en leukste plekjes.

Het bericht Shosholoza in Zuid-Afrika verscheen eerst op Metro.