Elon Musk heeft zich in het verleden al vaker uitgesproken over de hysterie die rond het corinavirus waart. Nu heeft de CEO van Tesla aangegeven dat hij en zijn gezin niet van plan zijn zich te laten vaccineren tegen het coronavirus wanneer er een prik beschikbaar komt.
In de New York Times-podcast ‘Sway’ is de miljardair zeer duidelijk: als er een vaccin beschikbaar komt tegen Covid-19 dan laat hij dat aan zich voorbijgaan. “Ik loop geen risico op corona en mijn kinderen ook niet”, aldus Musk.
Hij zei ook dat de pandemie zijn geloof in de mensheid in twijfel heeft getrokken omdat mensen “irrationeel” zijn geworden.
Quarantaine voor risicogroep
De zakenman vindt dat ‘iedereen die risico loopt in quarantaine moet tot de storm voorbij is’. Op de respons van de interviewer dat er dan alsnog heel veel mensen zouden overlijden, reageert Musk:’Iedereen gaat dood.’
De in Zuid-Afrika geboren ondernemer behoort tot een groeiend aantal Amerikanen die sceptisch staan tegenover een vaccin. Ongeveer 30 procent van de respondenten van een recente enquête zei dat ze niet van plan zijn om een vaccin te krijgen wanneer het beschikbaar komt.
Het aantal patiënten dat met Covid-19 in de Belgische ziekenhuizen is opgenomen, blijft toenemen. Volgens voorlopige gegevens van gezondheidsinstituut Sciensano zijn nu 773 bedden ingenomen door coronapatiënten. Op maandag 28 september werd er zelfs een absoluut record genoteerd wat betreft nieuwe besmettingen.
Van 22 tot 28 september zijn er in België gemiddeld 1.628,7 nieuwe bevestigde coronabesmettingen per dag vastgesteld. Dat is een stijging met 8% in vergelijking met de zeven dagen die aan die periode voorafgingen. Erg opvallend is het dagcijfer voor maandag 28 september, toen niet minder dan 2.548 nieuwe besmettingen werden geregistreerd.
Overlijdens en ziekenhuisopnames
Het percentage mensen dat positief blijkt bij een coronatest, neemt ook nog toe. Gemiddeld werd bij 5,6% van de tests een besmetting vastgesteld. Het aantal overlijdens steeg dan weer tot gemiddeld 7 per dag. Sinds het begin van de epidemie zijn in België al 10.023 mensen overleden na een besmetting met het coronavirus.
We schrijven september 2000, het jaar van de gevreesde milleniumwissel die uiteindelijk toch niet het einde van de wereld betekende. Maar ook het jaar van de oprichting van Metro en daarmee het ontstaan van de Metrosaurus, een zeldzaam species van destijds enthousiaste jongelingen en intussen doorwinterde professonials die Metro mee uit de grond stampten. Vandaag laten we je graag kennismaken met drie types Metrosaurussen en gaan we wat dieper in op hun curiositeiten.
Camille Van Puymbroeck
Metrosaurus Wernus
(a.k.a. Werner Sluys)
Opkomst: 19,5 jaar geleden
Functie: verantwoordelijke voor druk en distributie
Natuurlijke biotoop: culinaire en sportieve omgevingen
Had je ooit gedacht zo lang te blijven?
Werner Sluys: «Helemaal niet! Het doel was om iedere vijf à tien jaar van job te veranderen, dat leek me wel een gezond evenwicht. Maar omdat ik mijn werk dolgraag doe en er zich altijd nieuwe opportuniteiten aanbieden, ben ik blijven plakken. En daar heb ik geen spijt van.»
Wat is het zotste dat je ooit op het werk hebt meegemaakt?
«Ooit hebben we het in ons hoofd gehaald om een geurkrant te maken. De bedoeling was dat je een grasgeur zou ruiken wanneer je het station binnenkwam. In de praktijk liep dat niet van een leien dakje. Om de grasgeur op de kranten te vernevelen, moesten we in de drukkerij meterslange tuinslangen aanslepen. Hoewel de stations effectief lekker naar gras roken, was dat in de drukkerij een heel ander verhaal; het rook er meer naar een chemisch labo. Het spreekt voor zich dat ze daar niet mee konden lachen.»
Wat is je favoriete rubriek?
«Dat is zonder twijfel de Kiss & Ride. We zijn destijds heel klein gestart, maar door de jaren heen is dat echt een vaste waarde geworden. Ik vind die interactie tussen lezers echt geweldig om te zien. Er zijn zelfs mensen die getrouwd zijn dankzij die rubriek. Ik vergelijk het altijd een beetje met ‘Blokken’: het is er altijd en voelt erg vetrouwd.»
Wat is volgens jou typisch Metro?
«De veerkracht die we al die jaren hebben getoond. Het mediawereldje is niet makkelijk en twintig jaar geleden nog een nieuwe krant uit de grond stampen, dat was gedurfd. Dankzij alle kennis binnen het bedrijf, de veerkracht en de flexibiliteit is het toch een succes geworden en dat verdient wel een schouderklopje.»
Waar hoop je dat Metro over 20 jaar zal staan?
«De wereld verandert voortdurend en de coronacrisis verplicht ieder bedrijf om op zoek te gaan naar een nieuw normaal. Ik denk dat we de komende tijd nog meer gaan inzetten op het digitale aspect, maar hoop toch dat ook de printversie nog lang zal bestaan. Voor de pendelaars zijn en blijven we een meerwaarde en het nieuws dat we brengen is vaak wat vrolijker dan gemiddeld, wat volgens mij erg belangrijk is in deze tijden.»
Metrosaurus Pierus
(a.k.a. Pierre Jacobs)
Opkomst: 20 jaar geleden
Functie: cultuurjournalist
Natuurlijke biotoop: culturele en culinaire omgevingen
Wat is het zotste dat je ooit op het werk hebt meegemaakt?
Pierre Jacobs: «Door de jaren heen heb ik honderden, misschien zelfs duizenden interviews gedaan. Maar hét moment dat me het meest is bijgebleven, was toch wel een voorstelling van Robbie Williams’ stadionconcert enkele jaren geleden. De man zag de dingen duidelijk groots. Hij had de grootste zaal van Brussels Expo afgehuurd en daarin het podium neergeplant dat hij tijdens zijn tournee zou gebruiken. Belangrijk detail: voor dat enorme podium stonden exact vijftien stoeltjes voor de aanwezige journalisten. Hij en zijn muzikanten hebben toen geheel onverwacht voor vijftien man opgetreden, heel bijzonder.»
Heb je weleens heimwee?
«De eerste twee jaren van Metro waren fenomenaal. We waren een groepje pas afgestudeerden die een hele krant moesten uitvinden. Hoewel mensen dat van buitenaf enigszins argwanend bekeken, is het ons dankzij een enorme portie motivatie toch maar gelukt. Zot als je daarbij stilstaat.»
Wat is volgens jou typisch Metro?
«De mix van informatie en entertainment die we elke dag opnieuw weten te brengen. Mensen lezen de Metro op het openbaar vervoer en willen natuurlijk wel op de hoogte blijven van wat er in de wereld gebeurt, maar anderzijds willen ze ook geen loodzware lectuur voorgeschoteld krijgen. Dat infotainment is dus erg typerend voor ons en vind ik zelf ook geweldig.»
Waar hoop je dat Metro over 20 jaar zal staan?
«Natuurlijk is het niet mogelijk om met zekerheid te zeggen of we er nog zullen zijn of niet, maar ik denk van wel. Metro is door de jaren heen altijd blijven evolueren en daar zullen we nooit mee ophouden. Hoe we er zullen uitzien tegen dan weet ik niet, maar volgens mij zullen we nog steeds onze functie te vervullen hebben binnen het medialandschap.»
Metrosaurus Lievus
(a.k.a. Lieven De Meyer)
Opkomst: bijna 20 jaar geleden
Functie: distribution manager
Natuurlijke biotoop: sportieve, exotische en verbouwomgevingen
Hoe verliep je eerste dag bij Metro?
Lieven De Meyer: «Strikt genomen ben ik niet meteen bij Metro begonnen. Ik werkte voor een promobureau dat verantwoordelijk was voor de distributie van de kranten in stations. In die tijd hadden we namelijk nog geen displays en werd alles met de hand uitgedeeld. Op de dag dat de eerste Metro werd gedrukt, stond ik dus met een pak kranten in het station van Lokeren.»
Wat is het zotste dat je ooit op het werk hebt meegemaakt?
«Af en toe zitten er bij de krant samples van adverteerders, maar op een dag was er een technisch probleem en had ik collega’s opgetrommeld om die met de hand te verdelen in Brusselse stations. Iedereen stond er mooi op tijd en was klaar om aan de slag te gaan, ware het niet dat de samples in mijn auto lagen en ik me had verslapen. De dag erna moesten we dus helemaal opnieuw beginnen – niet mijn beste zet.»
Wat is volgens jou typisch Metro?
«Enerzijds het beknopte overzicht dat we de lezer bieden. Op enkele minuten weten pendelaars wat er is gebeurd en kunnen ze weer meepraten met hun collega’s. Anderzijds vind ik het heel verfrissend dat we meteen veel aandacht hebben besteed aan duurzaamheid. Niet op een belerende manier, maar we zetten het wel in de kijker en bieden praktische tips. Misschien heeft dat te maken met de link die we hebben met het openbaar vervoer, maar ten opzichte van andere media vind ik dat we het heel goed doen op dat vlak.»
Waar hoop je dat Metro over 20 jaar zal staan?
«Alles zal helemaal anders zijn. Ik vermoed dat we geen fysieke krant meer zullen uitbrengen, maar de concrete invulling ken ik zelf nog niet. Dat we nog zullen bestaan, is wat mij betreft zeker. We zullen gewoon andere manieren vinden om de mensen te bereiken en daar is ook niets mis mee. Blijven veranderen is belangrijk in het leven.»
Op modevlak is er de afgelopen 20 jaar veel veranderd… en gelukkig maar! De nillies waren nu niet bepaald een toonbeeld van klasse en elegantie. Heb jij je laten vangen door deze vier populaire looks?
Tekst: Janne Vandevelde Illustraties: Elise Buntinx
Juicy Couture jogging
Menig celebrity was grote fan: de joggings van Juicy Couture waren niet weg te denken uit het straatbeeld. Of je nu naar de bakker ging of je schoonfamilie zou ontmoeten, in de nillies deed je alles in je trainingspak. Het handelsmerk van Juicy Couture was een aansluitend model uit velours in fuchsia of turquoise, de trendkleuren van toen. De broek droeg je laag op je heupen en het truitje liet je buik bloot zodat je je navelpiercing en zonnebankbruine teint kon showen. Om helemaal niets aan de verbeelding over te laten, prijkten de letters ‘Juicy’ op je poep, bezet met metallic studs. Werk af met een oversized zonnebril met diamantjes, een heuptasje – oftewel fannypack – en een chihuahua onder de arm en je krijgt de iconische look van dé ster uit de nillies: Paris Hilton.
Laagjeslook
Warm en comfy was deze look zeker, maar mooi? Twintig jaar geleden had je geen keuzestress wanneer je voor je kleerkast stond, want je trok gewoon een rok of een jurk over je broek aan. Die combineerde je met twee T-shirts of topjes in verschillende kleuren. Kettingen en armbanden met meerdere schakels maakten deze outfit compleet. Voor een kleurrijke touch kon je niet zonder je arm- en beenwarmers. Echte durvers gingen voor gestreepte teenkousen, waarbij elke teen afzonderlijk ingeduffeld zat.
Skater boy
In het jaar 2000 bepaalden de skaters het modebeeld. Als man droeg je cargobroeken en baggy pants die zo laag zaten dat je de billen door de boxershort kon bewonderen. Ook afgewassen spijkerbroeken met een lage band waren helemaal in, net als effen of gestreepte poloshirts en hoodies. De voeten werden verwend met Vans of Globes, liefst met gekleurde veters. Een vissershoedje hield je hoofd warm, als je niet koos voor een opvallend gelkapsel à la Danzel, tenminste.
Denim on denim
Iedereen herinnert zich de volledige denim look van Justin Timberlake en Britney Spears op de American Music Awards van 2001. Jeans was dan ook helemaal in. Het liefst hulde je je van kop tot teen in de blauwe stof. De typische spijkerbroek van toen hing laag op je heupen zodat je fijn stringetje kwam piepen. De broek eindigde in brede olifantenpijpen die over de grond sleepten. Daaronder droeg je enorme joekels van schoenen, buffalo’s genaamd. De accessoires van dienst waren een brede blingbling-riem en een kleine handtas die haast in je oksel paste. Het iconische kapsel van de nillies bestond uit sluik haar, een zigzagscheiding en felle highlights. Voor een speels effect plantte je je lokken vol vlinderspeldjes.
Het verhaal van Metro is voor een groot deel het verhaal van Monique Raaffels, en omgekeerd. Ze stond twintig jaar geleden aan de wieg van de krant en leidde het schip al die tijd door kabbelend en soms ook woelig water. In een verjaardagseditie kan een uitgebreide babbel met de fiere bedrijfsleider niet ontbreken. “Ik stuur nog dagelijks om 6 uur ‘s morgens via Whatsapp de advertenties door die in de andere kranten verschenen zijn.”
Xavier Vuylsteke de Laps
Mvr. Raaffels, 2020 moest een groot verjaardagsfeest worden voor Metro, maar het coronavirus heeft daar anders over beslist. Hoe kijk je terug op de afgelopen maanden?
“De lockdown was allesbehalve een aangename periode. We hadden gehoopt om in het najaar een academische zitting te organiseren, we wilden een groot feest organiseren voor iedereen hier en alle mensen die vanaf het begin bij Metro betrokken waren… We zijn dus een beetje een kip geworden die haar ei niet heeft kunnen leggen.” (lacht)
“Er kwamen ook heel veel vragen en twijfels op me af en ik was bezorgd om iedereen die bij ons werkt. Gelukkig dreven na enkele weken wel nieuwe ideeën naar boven. Het is een platitude, maar never waste a good crisis.”
Over nieuwe ideeën gesproken, hoe kwam er iemand twintig jaar geleden toe om in België een gratis krant te beginnen?
Foto Done by Friday
“Het idee kwam origineel uit Zweden, waar de zakenman Jan Stenbeck met het concept van een gratis krant gestart is. Hij is nagegaan waar mensen met interessante profielen zich tijdens de dag bevinden en dat bleek vaak op de bus, de tram of de trein te zijn. Het idee van een gratis krant die verdeeld werd op het openbaar vervoer bleek meteen heel succesvol. Zo succesvol zelfs dat zo goed als elk Europees land daarnaar keek en zich afvroeg of ze dat ook konden.”
“Daaruit zijn verschillende organisaties gegroeid, waaronder Metro International, dat heel agressief te werk ging. Ze huurden bij wijze van spreken een verdieping af in een hotel en rolden binnen twee weken een krant uit. Ze kwamen, zagen en overwonnen. In België stelden we ons de vraag of we dat aan anderen moesten overlaten. Aan een organisatie waarover we geen controle zouden hebben en voor wie het een complete walk-over zou zijn. Dat konden we niet laten gebeuren. Het resultaat was een samenkomst van verschillende investeerders en een gratis krant die op 3 oktober 2000 voor het eerst in de stations lag.”
“Ik ben zelf al in mei bij Metro begonnen. Er was toen nog helemaal niets voorbereid. Geen contract met een drukker, geen plan voor distributie, nog geen enkele werknemer. Amper drie maanden later, op 5 september, de dag waarop ze de meubels kwamen leveren in onze kantoorruimte, was alles gereed en is iedereen, redactie, marketing, sales en logistiek, aan de slag gegaan.”
Wat waren de reacties uit de sector op de opstart van Metro?
“De dag van de allereerste verschijning lag er van Metro International een bevel tot stopzetting in de bus. Dat zegt voldoende. Ze toonden al een tijdje interesse om een deel van onze aandelen over te nemen. Pittige gesprekken waren dat, met Zweden die de hele tijd op pruimtabak kauwden en waarvan het onderzetbordje van hun koffietas na de vergadering over liep van de tabaksresten. (lacht) Dus in plaats van een glas te heffen op de eerste editie stonden we met knikkende knieën en tabloids van over heel de wereld onder de arm in de rechtbank van Brussel om te bewijzen dat wat we deden geen plagiaat was. Gelukkig oordeelde de rechter in ons voordeel.”
Hoe venijnig werd de kritiek bij momenten?
“De ergste reacties kwamen niet voort uit kritiek, maar uit angst voor het product Metro. Ik was de verantwoordelijke uitgever en mijn adres stond in de krant, waardoor ik verschillende dreigbrieven heb ontvangen. Er werd zelfs eens een rat op de redactie afgeleverd waarvan de keel was doorgesneden. Ik kan wel tegen een stootje, maar dat ging er ver over. Het hallucinante was dat er nadien nog een fax binnen rolde om te vragen of we het ‘pakketje’ hadden ontvangen, met het faxnummer van de afzender duidelijk zichtbaar. Na een half uur wist de politie dus wie de dader was: een uitbater van een krantenkiosk die vreesde dat hij geen kranten meer zou verkopen.”
“Dus de start was redelijk stressvol, om het nog zacht uit te drukken, maar tegelijk gaf die eerste editie heel veel voldoening. Ik nam de trein naar Brussel en zag iedereen rond mij die krant lezen. Dan heb je zin om recht te staan in de wagon en te roepen: «Dat is ons werk, wij hebben dat gedaan”. (lacht)
Zijn er dagen van de afgelopen twintig jaar die je nooit zal vergeten?
“11 september 2001, zonder twijfel. Niet alleen die torens, maar heel de wereld stond in lichterlaaie en we hadden geen idee wat het gevolg zou zijn. Het ongeloof was compleet. Aan het einde van een surreële dag kreeg ik op de koop toe van de drukkerij het bericht dat we de volgende ochtend geen Metro zouden hebben. De Europese uitgave van USA Today had zijn oplage zodanig vergroot dat ons tijdslot was ingenomen. Ik kan me mijn reactie nog woord voor woord herinneren: “De wereld staat in brand en wij hebben morgen geen ‘gazet’. Dat gaat niet gebeuren”. En gelukkig, de volgende dag lag er een krant in de stations.”
Wat is in de loop der jaren het moeilijkste gebleken?
“Voor mij persoonlijk is dat het gevoel dat je voor sommige criticasters elke keer opnieuw de waarde van je product moet bewijzen. In een periode waarin heel veel jonge mensen stoppen met kranten lezen, zelfs als ze door hun ouders op de keukentafel worden gelegd, slagen we erin om de schoolgaande jeugd de krant te laten vastnemen. Al jaren lukt het ons om het nieuws tot bij heel veel mensen te brengen zonder dat ze er zelf voor moeten betalen. We hebben nooit gepretendeerd om de grootste, slimste, snelste of knapste te zijn, maar we zijn wel heel goed in wat we doen.”
Op welke verwezenlijking bij Metro ben je het fierst?
“De enorme flexibiliteit van ons bedrijf, wat echt een verdienste is van het ganse team. Klassieke advertenties gaan er stilaan uit en alles is tegenwoordig op maat van de klant gemaakt. Als je dan ziet hoe wendbaar we zijn en wat we kunnen realiseren op een heel korte termijn… Ik moet het de anderen nog zien doen. Daar ben ik echt heel trots op.”
Er zijn enkele mensen die al sinds de opstart samen met jou bij Metro werken. Hoe kan je de band met hen omschrijven?
“Het voelt alsof je samen een ultraloop hebt afgelegd. Ik weet dat ik ook na mijn carrière met hen contact zal blijven hebben. Het zijn collega’s waarvan ik weet dat ze me heel goed kennen, die zelf tegen een stootje kunnen en me onder vier ogen ook tot de orde kunnen roepen. Die ruimte en dynamiek hebben met je medewerkers is heel motiverend.”
Zijn er professionele hoogtepunten die je altijd zullen bijblijven?
“Er zijn er veel, maar die worden vaak meegesleurd in de waan van de dag. Ik ben ook iemand die zelden tevreden is, tot grote frustratie van mijn medewerkers waarschijnlijk. Zowel vreugde als tegenslagen zijn bij mij altijd van heel korte duur, ook in mijn privéleven. Ik ga steeds opnieuw vooruit en op zoek naar het nieuwe. Uiteraard trek ik lessen uit bepaalde gebeurtenissen en wil ik dat het volgende keer beter is, maar ik draag dat niet met me mee.”
Wat ligt er de komende jaren op de plank voor Metro?
“Ik wil heel hard inzetten op de digitale vermarkting en een beter evenwicht creëren tussen print en online. Ook de totaalbeleving die we klanten kunnen bieden, door nieuwe producten die we uitdelen in de stations, samen met een campagne in Metro en bijvoorbeeld een wedstrijd, is heel belangrijk. Bovendien organiseren we sinds kort ook virtuele bootcamps, waarvan de eerste reacties ongelooflijk positief zijn.”
Het rustiger aan doen zit er duidelijk nog niet in.
“Ik zit nog boordevol energie voor mijn job en dit bedrijf. Al heb ook ik natuurlijk doorheen de jaren verschillende keren slagen te verwerken gekregen, onlangs nog door het coronavirus, maar dat is menselijk. Je bent bezorgd om jezelf, maar nog meer om de mensen waarmee je werkt. We zijn geen enorm groot bedrijf, dus je kent iedereen. Je weet wie kinderen krijgt, of een huis wil kopen. Je wil met hen de berg over en dat is niet altijd even gemakkelijk.”
“Tegelijk word ik binnenkort 63 jaar en heb ik me voorgenomen om te blijven zolang ik relevant ben. Het laatste wat ik wil is dead meat zijn, iets dat het bedrijf met zich moet meeslepen. Maar voorlopig sta ik nog elke dag op om 6 uur om mijn medewerkers lastig te vallen met Whatsapp-berichten over de advertenties die in andere kranten zijn verschenen. (lacht) Dus zolang de lichtjes in mijn ogen fonkelen, en dat is nog steeds het geval, zal de drive niet verdwijnen.”
Vanaf donderdag 1 oktober tot en met zondag 4 oktober zetten veertig Brusselse musea zich in de schijnwerpers. Ze doen dat door plaats te bieden aan kunstenaars en culturele organisaties die zwaar getroffen zijn door de coronacrisis. Het doel van het evenement is om op een positieve en veilige manier de somberheid van 2020 even te vergeten.
De nieuwe realiteit is soms erg ingewikkeld voor de musea, maar ook voor de vele andere culturele organisaties en de evenementensector. De vzw Brussels Museums creëerde daarom een ‘Comeback’. Van donderdag tot en met zondag gaan musea de samenwerking aan met externe artistieke en evenementiële partners. Samen brengen ze een uniek programma dat zich zowel binnen als buiten de muren van de deelnemende musea afspeelt.
Activiteiten allerhande
Meer dan zeventig verschillende activiteiten kunnen kleinschalig beleefd worden. Het programma is uitgebreid en is gevuld met concerten, performances, ontmoetingen met kunstenaars, kinderanimaties, gloednieuwe rondleidingen, wandelingen en tentoonstellingen. In het Stripmuseum bijvoorbeeld laat Madame la Professeure Postérieur je lichaam aan het woord tijdens een wilde aerobicssessie, terwijl de muzikanten van Beguided in het BELvue museum de Belgische geschiedenis muzikaal overlopen met een uiteenlopend repertoire dat gaat van de Brabançonne tot Sandra Kim.
Reserveren is in de huidige omstandigheden natuurlijk verplicht en kan via de website. De museumactiviteiten kosten 8 euro voor volwassenen en 4 euro voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Toegang tot de tentoonstellingen is inbegrepen.
Nadat we met z’n allen 1 januari 2000 en de gevreesde millenniumbug overleefden, bleek het achteraf een jaar om nooit te vergeten. Hier een overzicht van wat 2000 voor ons op cultureel vlak in petto had.
Pierre Jacobs & Quentin Soenens
Britney Spears
Britney Spears eigent zichzelf voorgoed een plaats in de popcultuur toe met haar single ‘Oops! … I Did It Again’, een track van haar gelijknamige tweede album.
Madonna
Britney’s grote voorbeeld Madonna is dan weer vanaf augustus 2000 vaste klant in alle clubs van de wereld dankzij haar single ‘Music’.
Eminem
Marshall Bruce Mathers III laat voor het eerst van zich horen als Eminem. Met ‘The Real Slim Shady’ zet hij de rapwereld op zijn kop.
In De Gloria
Op 11 februari maakt Vlaanderen voor het eerst kennis met de satirische humor van het tijdloze tv-programma ‘In De Gloria’, ontsproten uit de koker van regisseur Jan Eelen. De grens tussen fictie en realiteit is bijwijlen zo dun, dat de Canvas-kijkers soms het gevoel hebben naar échte reportages te kijken in plaats van naar parodieën.
Requiem for a Dream
‘Requiem for a Dream’ deelt niet alleen een visuele en psychologische uppercut uit, de film geeft Darren Aronofsky ook een plaatsje tussen de grote cineasten van de vroege 21ste eeuw.
Coldplay
Foto AFP
De Britse poprockband Coldplay debuteert op 10 juli met het album ‘Parachutes’, waar onder andere de hitsingle ‘Trouble’ op prijkt, en zou in de jaren nadien de wereld veroveren.
The Sims
Gamers onderhouden voor het eerst een virtueel gezin in ‘The Sims’. Het computerspel gaat als zoete broodjes over de toonbank en zou uitgroeien tot het bestverkochte pc-spel aller tijden.
Billy Elliot
De Britse theatermaker Stephen Daldry laat zien dat hij ook cinema in de vingers heeft met zijn debuutfilm ‘Billy Elliot’, het verhaal van een elfjarige jongen uit een klein Brits mijnstadje die stiekem danser wil worden.
Big Brother
Steven ‘Spillie’ Spillebeen is de winnaar van de eerste Vlaamse versie van ‘Big Brother’. De financieel adviseur gaat met een geldprijs van 5 miljoen Belgische frank naar huis. In het tv-programma, dat de doorbraak van reality-tv in Vlaanderen inluidde, zit een groepje mensen vrijwillig opgesloten in een huis terwijl ze voortdurend gefilmd worden.
Que Si, Que No
De in Colombia geboren zanger Jody Bernal tekent met ‘Que Si, Que No’ voor de grootste hit van het jaar 2000. In totaal stond het Spaanstalige lied zeventien weken in de Vlaamse Ultratop.
Abel
Ook het Nederlandse onehitwonder Abel scoort een monsterhit in onze contreien met het melancholische ‘Onderweg’, dat overal te horen is.
X-men
‘X-Men’, de eerste episode van een lange filmsaga, draagt zijn steentje bij tot de grote terugkeer (en ultieme doorbraak) van de superhelden op het witte doek.
Expeditie Robinson
Pixabay
Voor het eerst kan Vlaanderen op de buis volgen hoe de survivalskills van acht onbekende Nederlanders en Vlamingen op de proef gesteld worden op een onbewoond eiland in ‘Expeditie Robinson’.
Daft Punk
‘One More Time’, de eerste single van het album ‘Discovery’, slaat internationaal aan en catapulteert de glimmende robotkoppen van Daft Punk naar absolute wereldroem.
Queer As Folk
Na het succes van de Britse serie valt ‘Queer As Folk’ ook aan de andere kant van de Atlantische Oceaan enorm in de smaak. Daar zien we het leven van vijf homoseksuele vrienden in Pittsburgh.
Brad en Jen
Foto AFP
Het acteurskoppel Brad Pitt en Jennifer Aniston stapt op 29 juli in het huwelijksbootje in Malibu. Het is dé sterrenbruiloft van het jaar. Het huwelijk strandt vijf jaar later. Pitt wordt overigens door het Amerikaanse magazine People uitgeroepen tot ‘Sexiest Man Alive’.
Delphine Boël is de wettelijke dochter van koning Albert II en wordt dus prinses van België. Dat blijkt uit het arrest dat het hof van beroep van Brussel velde en waarvan de RTBF kennis kreeg. De informatie wordt ook bevestigd door Marc Uyttendaele, haar advocaat. Haar naam verandert vandaag in Delphine van Saxen-Cobourg Gotha, de naam van de koninklijke familie van België.
Delphine Boël was in 2013 naar de familierechtbank gestapt om het wettelijke vaderschap van Jacques Boël te betwisten en, in een tweede fase, het vaderschap van Albert II te laten erkennen. Ze zegt al jaren dat de voormalige vorst haar biologische vader is. Jacques Boël had zich niet verzet tegen de betwisting van zijn wettelijk vaderschap en had een DNA-test ondergaan om aan te tonen dat hij niet de biologische vader was.
DNA-test
Eind maart 2017 oordeelde de Brusselse familierechtbank het vaderschapsgeding van Delphine Boël ontvankelijk, maar niet gegrond. Het gerecht oordeelde dat er een familiale band bestond tussen de wettelijke vader Jacques Boël, en de dochter, die zich gedurende vele jaren als dusdanig hebben gedragen en voorgehouden. Delphine Boël ging daartegen in beroep en het hof van beroep oordeelde dat Jacques Boël niet de wettelijke vader was van Delphine Boël en dat Albert II een DNA-analyse moest ondergaan.
Koning Albert was tegen die twee arresten in cassatie gegaan maar dat cassatieberoep werd afgewezen, waarna een DNA-test uitwees dat hij wel degelijk de biologische vader was van Delphine Boël.
Eind januari maakte het vorige staatshoofd zelf bekend dat DNA-onderzoek had uitgewezen dat hij de biologische vader is van Delphine Boël. Zijn advocaat, Alain Berenboom, deelde meteen ook mee dat de koning niet langer juridisch zou betwisten dat hij de wettelijke vader is.
Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat koffie drinken vóór het ontbijt minder goed voor de gezondheid is dan na het ontbijt.
Onderzoekers van de Universiteit van Bath in Engeland hebben ontdekt dat koffie drinken vóór het ontbijt de bloedsuikerspiegel kan aantasten. Koffie na het ontbijt lijkt dat gevolg niet te hebben. Dat is geen goed nieuws voor de helft van de koffiedrinkers, want zoveel mensen hebben de gewoonte om tussen het opstaan en het ontbijt een kop koffie te drinken. “Onze bloedsuikerspiegel wordt aangetast als koffie het eerste is waarmee ons lichaam in contact komt na een nachtje slapen, en al zeker na een verstoorde nachtrust. Eerst ontbijten en vervolgens eventueel koffie drinken kan dat verhelpen”, legt Professor James Betts uit in The Daily Mirror.
Driedelig onderzoek
Aan het onderzoek, dat uit drie delen bestond, namen 29 gezonde mannen en vrouwen deel. In het eerst experiment werd de deelnemers gevraagd om na een normale nacht een suikerhoudende drank te drinken. In het tweede luik werd hun nachtrust verstoord en moesten ze nadien tevens een suikerhoudende drank consumeren. In het derde deel werd hun slaap opnieuw verstoord, maar werd hen bij het opstaan een sterke zwarte koffie gegeven 30 minuten voor hun suikerhoudende drankje. Na elke test werden hun bloedstalen genomen na het suikerhoudende drankje.
Stijging met 50 procent
Uit de resultaten bleek dat de bloedsuikerspiegel niet verhoogde na een normale of verstoorde nachtrust. Koffie vóór het ontbijt resulteerde echter wél in een verhoogde bloedsuikerspiegel, en wel met 50%. “We moeten proberen om een evenwicht te vinden tussen de mogelijk stimulerende voordelen van cafeïnehoudende koffie ’s morgens en een mogelijk hogere bloedsuikerspiegel. Het lijkt in dit opzicht beter om koffie pas na het ontbijt te drinken in plaats van ervoor”, klinkt het.
Angstaanjagende beelden van een op hol geslagen kinderwagentje…
Dat het allemaal snel gebeurd kan zijn… Da’s toch wat we vooral onthouden uit onderstaande video.
We zien een alledaags tafereel: een mama die even haar auto aan het inladen is op een parking. Naast haar zit haar kindje in de kinderwagen.
Aanvankelijk lijkt er niets aan de hand te zijn, maar dan begint de kinderwagen plots weg te rollen. Richting een drukke straat! Enkele omstaanders proberen in te grijpen. Een dikke twintig seconden nadat de kinderwagen aan het rollen ging, heeft ook de mama door wat er zich achter haar rug afspeelde. Zowel het kindje als de mama mogen van geluk spreken dat dit niet véél erger eindigde… Kijk maar:
«Ooit hebben we het in ons hoofd gehaald om een geurkrant te maken. De bedoeling was dat je een grasgeur zou ruiken wanneer je het station binnenkwam. In de praktijk liep dat niet van een leien dakje. Om de grasgeur op de kranten te vernevelen, moesten we in de drukkerij meterslange tuinslangen aanslepen. Hoewel de stations effectief lekker naar gras roken, was dat in de drukkerij een heel ander verhaal; het rook er meer naar een chemisch labo. Het spreekt voor zich dat ze daar niet mee konden lachen.»
