Wil je graag een iPhone kopen, maar vind je een nieuw exemplaar te duur? Logisch! Een nieuwe iPhone kost vaak veel geld! Als je voor een refurbished artikel kiest bespaar je soms wel tot 50% op een volledig gereviseerde iPhone. Ideaal voor mensen die graag een kwalitatief goede iPhone willen, maar er liever niet te veel voor betalen. Maar welke iPhone kies je dan, en waar moet je op letten? Wij helpen je graag verder!
1. iPhone 8
De iPhone 8 kwam is in 2017 uitgebracht door Apple. Het refurbished model is een van de populairste modellen van dit moment. Dit komt voornamelijk door de aantrekkelijke prijs, het compacte broekzak formaat en de 12 megapixel camera waarmee je in 4K kan filmen. Daarnaast beschikt dit model over de homebutton met Touch ID, waardoor je gemakkelijk je iPhone kan ontgrendelen. Zet je graag veel zware apps op je iPhone? Bij de iPhone 8 is dit geen probleem omdat er een krachtige A11 Bionic-chipset is geïnstalleerd. Deze zorgt ervoor dat apps altijd razendsnel opstarten en je geen last hebt van haperingen. Aan geheugen heb je ook geen gebrek, want de iPhone 8 heeft standaard 64GB geheugen. De iPhone 8 is bij een aanbieder als refurbished.be al beschikbaar vanaf € 210,00.
2. iPhone X
De iPhone X is de eerste iPhone van Apple met een nieuw design. Door de dunne randen rondom het scherm is er geen Touch ID meer aanwezig. In plaats daarvan ontgrendel je de iPhone met Face ID, ofwel gezichtsherkenning. Dit heeft Apple mogelijk gemaakt met ingebouwde slimme sensoren, waaronder een infraroodcamera. Om ervoor te zorgen dat apps direct opstarten en zonder haperen overschakelen zit er ook in de iPhone X een A11 Bionic-processor. En maak je graag foto’s? Met de iPhone X hoef je nooit meer een camera mee te nemen op vakantie! Door de indrukwekkende dubbele camera’s maak je scherpe en gedetailleerde foto’s. En de gemaakte foto’s hoef je ook niet te verwijderen omdat je geheugen vol zit, want bij de iPhone X heb je keuze uit 64 en 256 GB opslaggeheugen. De iPhone X is refurbished al verkrijgbaar vanaf € 359,00.
3. Iphone SE 2020
Met de iPhone SE 2020 heeft Apple een stapje terug gedaan naar het vertrouwde design van de iPhone 8. Deze iPhone is de perfecte keuze voor iedereen die de homebutton met Touch ID mist. Vind jij een grote telefoon maar onhandig? De iPhone SE is een van de kleinste telefoons van Apple. Dit terwijl deze iPhone een 4-inch scherm heeft en een A13 Bionic-processor die je misschien al kent van de iPhone 11 en 11 Pro. Dit is de een na snelste processor die Apple ooit gemaakt heeft. Omdat de iPhone SE 2020 beschikt over een 12 megapixel groothoeklens ben je verzekerd van mooie, scherpe foto’s. En maak je vaak video’s? De iPhone SE 2020 heeft een 4K video-camera! Koop je een refurbished iPhone SE 2020 dan betaal je maar € 359,00.
Voordelen refurbished iPhones
De markt van refurbished producten is de afgelopen jaren steeds populairder geworden. Het is tegenwoordig heel normaal geworden om een refurbished iPhone te kiezen in plaats van een nieuwe. Naast de aantrekkelijke prijzen zijn de producten ook betrouwbaar. Dit kan je terugzien aan de interessante garanties waardoor je met een prettig gevoel je aankoop kan doen.
Hoe vind je de juiste aanbieder?
Online zijn er veel aanbieders van refurbished iPhones te vinden. Bij het vinden van de juiste aanbieder is het belangrijk om te kijken naar prijzen, garantie en het aanbod. Bij een website zoals refurbished.be kan je gemakkelijk verschillende leveranciers vergelijken. Doe hier je voordeel mee, want dat maakt jouw zoekproces gemakkelijker! Daarnaast biedt refurbished.be een garantie van 3 jaar aan op alle producten. Hierdoor laten ze zien dat ze geloven in de kracht van hun refurbished producten en ben jij verzekerd van een kwalitatief goede refurbished iPhone.
Gisteren raakte bekend dat na Oostenrijk ook Denemarken, IJsland en Noorwegen de vaccinatie met het AstraZeneca-vaccin voorlopig stilgelegd hebben. Ons land gaat daar niet in mee. Volgens viroloog Johan Neyts is er geen reden tot paniek. “Alles wijst erop dat er totaal geen verband is met de vaccinatie”, klinkt het.
Nadat eerder Oostenrijk al verschillende meldingen kreeg van bloedklonters na vaccinatie met het AstraZeneca-vaccin, heeft ook Denemarken te maken met soortgelijke bijwerkingen. Daarom besliste Denemarken, en later ook IJsland en Noorwegen, om de vaccinatie met het AstraZeneca-vaccin voorlopig op te schorten.
Zonder vaccin ook tromboses
Viroloog Johan Neyts benadrukt dat het belangrijk is om geen voorbarige conclusies te trekken. “In de Europese Unie heeft men intussen al 5 miljoen mensen gevaccineerd met het vaccin van AstraZeneca. Er zijn 30 gevallen waarbij mensen een trombose hebben ontwikkeld. Maar natuurlijk, lang voor er sprake was van corona, kregen mensen ook tromboses. Het Europees Geneesmiddelenagentschap EMA zegt dat er geen evidentie is dat er een verband zou zijn met de vaccinatie. Ik hoor collega Pierre Van Damme vanochtend ook zeggen dat ze hebben becijferd dat als je gewoon 5 miljoen mensen zou volgen – los van vaccinatie – dat er dan ook zeker een aantal mensen zouden zijn die een trombose zouden ontwikkelen en eigenlijk zelfs méér dan 30. Dus eigenlijk zitten we een beetje lager dan je zou verwachten”, vertelt hij in Het Laatste Nieuws.
Geen verband met vaccin
Het lijkt hem dan ook onwaarschijnlijk dat er een verband is tussen het vaccin en de vastgestelde bijwerkingen. “Alles wijst erop dat er totaal geen verband is met de vaccinatie. Ook uit de studies die zijn uitgevoerd met het vaccin voordat het werd goedgekeurd, bleek er totaal geen link te zijn met bloedklontertjes. En in het Verenigd Koninkrijk heeft men intussen al meer dan 20 miljoen mensen gevaccineerd, met voornamelijk AstraZeneca. Men doet daar heel goede rapportering van nevenwerkingen en daar blijkt ook geen link met bloedklontertjes. Ook zelf zie ik puur biologisch, of celbiologisch, geen reden waarom dit spuitje, met een onschadelijk gemaakt verkoudheidsvirus als actief bestanddeel met wat suikers en vetten bij, aan de basis zou kunnen liggen van bloedklontertjes. Natuurlijk spreken wij als wetenschappers altijd met twee woorden… Maar als je het mij op de man af vraagt, dan zeg ik dat ik echt niet direct zie hoe dat mogelijk zou kunnen zijn”, klinkt het.
Storm in glas water
Hij staat dan ook achter de beslissing van ons land om mensen te blijven inenten met het AstraZeneca-vaccin. “Ik sta daar achter. De EMA, die altijd zeer op veilig speelt, zegt dat ook. Alles wijst erop dat het een storm in een glas water is”, stelt hij.
Geen reden tot paniek
Neyts begrijpt dat er ongerustheid heerst onder de bevolking, maar benadrukt dat er geen reden tot paniek is. “Ik begrijp dat mensen bezorgd zijn, als je als iemand die niets kent van virologie en geneeskunde op basis van al wat er in de media circuleert een beslissing moet nemen. Maar zoals gezegd is er nu echt geen evidentie dat er een link is. Ik zou iedereen die vandaag, morgen en de komende dagen klaarstaat om een vaccin te krijgen, vragen om dat vaccin te laten plaatsen. U gaat zich daarmee beschermen tegen de potentieel zeer schadelijke gevolgen van het coronavirus. Voor mij is het heel duidelijk. Laat u vaccineren, er is op dit ogenblik geen reden tot bezorgdheid”, besluit hij.
Waar denk jij aan als je opkijkt naar de hemel? Vraag jij jezelf ook af wat er allemaal in de ruimte te vinden is? De ruimte blijft steeds verrassen, ontdek wat jij nog niet weet hieronder.
Hoewel de ruimte al miljoenen jaren bestaat, is het onmogelijk om elke nieuwe ontdekking te ontrafelen. Wetenschappers zijn desondanks dag en nacht bezig om deze mysteries op te lossen.
Werk in de ruimte
Het is sinds het jaar 2000 mogelijk om te ‘wonen’ in de ruimte. Het zijn vooral astronauten van het ISS (International Space Station) die dit doen. Het USS is een ruimtestation dat in een baan om de aarde draait. Hier werken verschillende landen aan mee, en er worden voornamelijk onderzoeken uitgevoerd.
Absolute stilte in de ruimte
In de ruimte is er geen enkele mogelijkheid om iets te horen, het is er namelijk doodstil. Geluid ontstaat door trillingen van de lucht die tegen je trommelvlies komen. Maar in de ruimte is er geen lucht, hierdoor kunnen de trillingen zich niet voortplanten. Dit zorgt ervoor dat je niks hoort in de ruimte.
De maan heeft geen dark side
Je hebt het vast wel eens gehoord, de achterkant van de maan is volgens sommigen altijd donker. Helaas blijkt dit niet waar te zijn: beide kanten van de maan ontvangen dezelfde hoeveelheid zonlicht. De maan heeft evenveel tijd nodig om één keer rond de aarde te draaien en om haar eigen as. Dit is de reden waarom wij vanaf de aarde altijd dezelfde kant van de maan zien.
Vier je verjaardag bijna elke dag op Venus
Op aarde vieren we verjaardagen om de 365 dagen: dat is namelijk de tijd die onze planeet nodig heeft om een rondje rond de zon te cirkelen. Als je gek bent op verjaardagsfeestjes dan is Venus een planeet voor jou! Deze draait op 225 dagen rond de zon en op 243 dagen rond zijn eigen as. Goed nieuws: dit betekent dus dat je op Venus om de dag jarig bent!
De zon is niet wat het lijkt
Kleurde je gedurende heel je jeugd de zon in het geel? Dit blijkt slechts deels waar te zijn. De zon bestaat uit een spectrum van verschillende kleuren: geel, rood, oranje, groen, blauw, indigo en violet. Als je deze met elkaar mengt, dan krijg je wit. En wit is namelijk de echte kleur van de zon.
Wildkamperen is een begrip dat weinig erkenning geniet in Belgenland. Fervente reizigers zijn daar wellicht rouwig om, want het biedt heel wat voordelen. Tijdens dagenlange wandeltochten is namelijk niets zo handig – of goed voor de portemonnee – als je tent naar eigen goeddunken neerplanten. Hoewel het in België wat moeilijker ligt, kan je ook hier – mits wat voorbereiding – gratis overnachten in de natuur. Maar hoe zit dat juist in elkaar?
De idee van gratis overnachten is een doorn in het oog van menig camping. Toch kan je op bivakzone.be een overzicht terugvinden van alle plekken in Vlaanderen en Wallonië waar je kosteloos mag overnachten in je eigen tent. Klinkt aanlokkelijk, maar er zijn ook enkele regels aan verbonden. Zo mag je op veel plaatsen enkel tussen 16 uur en 10 uur de bivakplaats inpalmen, elders geldt een maximumduur van 48 uur. Verder is het comfort minimaal en moet je zelf je rommel opruimen. Ook mag je alleen te voet, met de fiets of te paard aankomen – gemotoriseerde voertuigen zijn verboden.
Bivakkeren in eigen land, dat wilden we wel eens uitproberen. Wandelschoenen aan, rugzak op de rug en gaan was dus de boodschap. We bezochten de kampeerplek Les Tailles in de buurt van Houffalize. Eerlijk is eerlijk: de insteek is geweldig, maar het zijn de kampeerders zelf die roet in het eten gooien.
Les Tailles
Een snelle blik op de kaart leert ons al dat bivakzone Les Tailles weleens minder desolaat zou kunnen zijn dan gehoopt. De kampeerzone ligt weliswaar aan een prachtige wandelroute, maar grenst ook aan een weg die je perfect met de auto kan trotseren. De droom wint het van het gezonde verstand en tijdens de 10 kilometer die leiden naar de bivak, koesteren we de koppige hoop dat de plek even mooi zal zijn als in onze verbeelding. Een druilerige dag, geen levende ziel te bespeuren… Op papier zouden we zowat alleen moeten zijn bij Les Tailles. Bij aankomst wacht een eerste teleurstelling: er zijn nog andere kampeerders, die tevens het beste plekje hebben ingepalmd. Een lege lap grond onder de loofbomen is echter zo erg nog niet en een knus houtvuur zorgt voor de nodige warmte en sfeer.
Het stopt langzaam maar zeker met regenen – hoera – maar plots komen er nog andere natuurliefhebbers binnengedruppeld die het minder nauw nemen met de regels en massaal aankomen met hun auto’s, oranje winkelkratten vol eten en muziekinstallaties. Toegegeven, hun verse brochettes zien er heel verleidelijk uit in vergelijking met onze droge noedels, maar we houden vast aan onze principes. Het lawaai van de andere bivakkeerders dooft samen met hun houtvuren geleidelijk aan uit en we dromen steeds van een rustige nacht. Om 23 uur moeten we daar echter van afzien: twee absolute klungels komen in de late uurtjes aan, besluiten om nog even een halfuurtje hout te hakken voor hun barbecue en vervolgens niet al te subtiel hun tent in te duiken. Tot zover de idyllische rust. ’s Ochtends, onder het genot van zelfbereide havermoutpap, kunnen we er wel om lachen. Al bij al een amusante ervaring, die ons ook een lesje leert: volgende keer toch wat verder weg blijven van de bewoonde wereld.
Tips om zelf te kamperen
Wil je je zelf weleens wagen aan de Belgische variant van wildkamperen? Dan zijn er enkele tips die je kunnen helpen om er een leuke ervaring van te maken.
Het hele punt is dat je te voet, met de fiets of te paard aankomt en dat betekent dus dat er een wandeling of een fietstocht voorafgaat aan je tentavontuur. Uiteraard kan je een beroep doen op de toeristische dienst van de gemeente waar je gaat overnachten, maar dat zorgt er vaak voor dat je niet alleen bent op je tocht. Voor een eenzamere route is het daarom aan te raden een gedetailleerde kaart te raadplegen en je eigen route uit te stippelen – de kans dat je terechtkomt op een wandelautostrade is zo een stuk kleiner. Voor de kaarten kan je terecht bij de betere boekhandel, de toeristische dienst of je kan gebruikmaken van een app als MapOut. Het voordeel aan zo’n digitale kaart is dat je makkelijk zelf je wandelroute op voorhand kan tekenen en kan bijhouden hoeveel kilometers je precies hebt afgelegd. Handig voor mensen zonder oriëntatiegevoel: je ziet ook meteen waar je je bevindt.
Foto Unsplash
Om de ervaring voor jezelf zo aangenaam mogelijk te maken, zorg je best voor een goede uitrusting. Dat begint bij degelijk schoeisel, maar vergeet ook niet om een goede tent, een comfortabel slaapmatje, toiletpapier en eetgerei mee te nemen. Bivakkeren betekent namelijk dat je je eigen maaltijd bereidt en daarvoor heb je meer nodig dan je op het eerste gezicht zou denken. Van pannen over een gasvuurtje tot een waterfilter: doe op voorhand research en stop alles zorgvuldig in je trekrugzak.
Wees je er ten slotte van bewust dat je niet naar een camping trekt. Heel wat bivakkeerders zijn op zoek naar een beetje welverdiende rust en willen dan ook kunnen genieten van de natuur. Heb respect voor de mensen en fauna om je heen en maak niet te veel lawaai. Neem je vuilnis na afloop mee en laat de bivak netjes achter. Ben je niet echt een natuurmens en heb je nood aan wat meer entertainment, dan kan je beter een kampeerplaats huren op een gewone camping.
De Amerikaanse satirische animatieserie ‘South Park’ heeft in zijn vaccinatiespecial van woensdag de draak gestoken met de complottheoretici van QAnon.
In de aflevering maakten de inwoners van South Park kennis met Lil’Qties – een groepje geradicaliseerde schoolkinderen. De ‘QAnon-sjamaan’, die opgepakt werd tijdens de bestorming van het Capitool, kreeg een rol in de aflevering. Ook Hillary Clinton, Barack Obama en Oprah Winfrey verschenen in geanimeerde versie op het scherm.
Om in het thema te blijven heeft South Park zijn naam op sociale media veranderd naar ‘South ParQ’. De reeks werd vernieuwd voor een 26ste seizoen. Intussen wachten fans de première af van het 24ste seizoen van de show.
Alle afleveringen van South Park zijn gratis te bekijken op www.southparq.com.
Zelf groenten kweken, daar droomt toch iedereen van. Helaas vergt een moestuin heel wat tijd en groene vingers. Maar zelfs als je de natuur de vrije loop laat, kan je in je tuin heel wat lekkers terugvinden. Waar de een slechts onkruid ziet, legt de ander de basis voor een heerlijk gerecht!
Heel wat planten die wij als onkruid bestempelen, kan je zonder enig probleem opeten. Beschouw ze als wilde groenten waar je zelf helemaal niets voor hoeft te doen. Het enige waar je op moet letten, is dat je je niet van plant vergist. Voor je het weet ben je namelijk iets aan het eten waarvan dat helemaal niet de bedoeling is. Hou je hoofd er tijdens het plukken dus goed bij, maar laat je vooral niet tegenhouden om van deze planten te smullen.
Paardenbloem
Foto Unsplash
De paardenbloem is zonder twijfel een van de beruchtste wilde planten van België en ver daarbuiten. Hoe hard je ook je best doet om ze uit je tuin en uit je gazon te houden, niets mag baten. Omarm dit gele bloemetje dus voortaan en gebruik de plant gewoon als groente. De groene bladeren zitten bomvol vitamines en lijken in gebruik en smaak sterk op rucola. Hoe ouder de blaadjes, hoe bitterder, dus houd daar rekening mee. Van de gele bloembladeren kan je dan weer gelei of limonade maken. Zo zie je maar, wat paardenbloemen in je tuin vormen heus geen ramp.
Hondsdraf
Foto D. Motmans
Dit prachtige paarse kruid is moeilijker te vinden, maar dat betekent niet dat het minder bruikbaar is. De paarse bloemetjes smaken zoet en kan je daardoor niet alleen in salades, maar zelfs in desserts gebruiken om wat kleur toe te voegen. De groenbruine bladeren smaken dan weer nootachtig en kan je in kleine doses toevoegen aan salades, omeletten en andere hartige gerechten om die wat extra pit te geven. Let wel: hondsdraf lijkt voor leken sterk op paarse dovenetel, maar beide planten zijn wel degelijk verschillend!
Brandnetel
Foto Unsplash
Brandnetels worden beschouwd als een hardnekkig onkruid, niet alleen omdat ze al snel beginnen te woekeren, maar ook omdat ze venijnig prikken. Nochtans kan je de plant prima als groente gebruiken, met name ter vervanging van spinazie. Let er uiteraard op dat je handschoenen draagt als je het plukt, maar eens je ze kookt of stoomt, zijn ze een erg lekkere en gezonde toevoeging in je recepten. Wat dacht je bijvoorbeeld van brandnetel in roomsaus of brandnetelravioli? Laat je verbeelding de vrije loop!
Wilde look of daslook
Foto Wikimedia Commons
Dit plantje vind je voornamelijk op schaduwrijke plekken in je tuin. Helaas lijkt wilde look sterk op het erg giftige lelietje-van-dalen, maar het grote verschil zit ‘m in de geur. Van zodra je de bladeren plukt, zal je een sterke knoflookgeur waarnemen en dan weet je dat je goed zit. Maak bijvoorbeeld eens daslookpesto of doe wat van de bladeren door je salade voor een aangename looksmaak.
Niet alleen zijn deze planten een geweldige toevoeging aan je gerechten, maar bovendien hebben ook insecten en andere dieren baat bij een onkruidhoekje in je tuin. De bloemen vormen een ideale voedingsbron voor bijen en vlinders en kleine dieren maken graag gebruik van de beschutting om een onderkomen te bouwen. Ieder diertje zijn pleziertje, dus!
Een van de minst leuke dingen aan zwanger zijn is toch wel ochtendmisselijkheid. Heel veel vrouwen hebben hier last van, maar heb jij je ooit afgevraagd hoe het zit bij zoogdieren?
Kotsen ze ook hun laatste maaltijd iedere ochtend er weer uit? Dat hebben onderzoekers van de University of Colorado Boulder (VS) en Cornell University (VS) uitgezocht.
Zwangerschap in het dierenrijk
Het onderzoek werd uitgevoerd op honden, chimpansees en makaken in gevangenschap. In het tijdschrift Quest worden de resultaten meegedeeld: honden en makaken hebben humeurwisselingen en eten weinig tussen de derde en vijfde week van hun zwangerschap. Chimpansees vreten in het begin van de draagtijd ook een stuk minder. Voor de andere diersoorten is er geen bewijs gevonden in verband met ochtendmisselijkheid.
Dieren in gevangenschap eten over het algemeen keer op keer hetzelfde voedsel. Dit bevat doorgaans geen potentiële gevaarlijke voedingsstoffen. Hierdoor raakt het lichaam ook gewend aan de stoffen en beschermt het zich ook door niet te braken. Als resultaat kunnen we vaststellen dat ochtendmisselijkheid gereserveerd is voor de mens.
Waar is al dat kotsen goed voor?
Uit meerdere studies blijkt dat misselijkheid de baby beschermt. Vrouwen die misselijk waren tijdens hun zwangerschap hadden veel minder miskramen. Was er ook echt kots aanwezig tijdens het braken? Dan nam het getal van vrouwen met minder miskramen toe. Ochtendmisselijkheid komt het meest voor tussen de 6 en 18 weken zwangerschap. Dit is de periode waar het embryo het meeste risico loopt op complicaties.
Onderzoek toont aan dat misselijk zijn een manier is van het lichaam om het embryo te behoeden voor slechte voedingsmiddelen. Vaak gaat het om voeding zoals: vlees, vis en eieren. Kiezen voor een plantaardig dieet zou ochtendmisselijkheid verhelpen.
Een urban jungle in huis of op je terras ziet er mooi uit, maar al die planten vereisen ook het nodige onderhoud. Het zijn nu eenmaal levende wezens en dat betekent dat je ze niet zomaar aan hun lot kan overlaten. Nu de lente voor de deur staat, komen je groene vrienden langzaam maar zeker uit hun winterslaap. Tijd om de handen uit de mouwen te steken!
Een van de meest arbeidsintensieve klusjes als je planten in huis hebt, is om ze op tijd en stond te verpotten. Maar hoe doe je dat? En waar moet je rekening mee houden? Wij zetten de belangrijkste tips voor jou op een rijtje zodat je al dat groen niet om zeep helpt.
Timing is key
Dat je huisplanten binnen staan, betekent niet dat ze niet afhankelijk zijn van de seizoenen. Dat durven we weleens te vergeten. De lichtinval en de temperatuur in huis variëren sterk van jaargetijde tot jaargetijde. Tijdens de herfst en de winter gaan de meeste planten daardoor in een soort winterstop, wat betekent dat ze minder of niet groeien en al hun energie besteden aan overleven. Ze zijn op dat moment dan ook minder goed bestand tegen plotse veranderingen.
De lente en de zomer zijn daarentegen het ideale moment om je planten van een nieuwe pot te voorzien. Vanaf het voorjaar gaan ze opnieuw hun groeiperiode in en zijn ze een stuk sterker dan in de koudere maanden.
Welke plant heeft nood aan een nieuwe pot?
Het is zeker niet zo dat al je planten jaarlijks verpot moeten worden. Trage groeiers zoals cactussen kunnen bijvoorbeeld prima een vijftal jaar in dezelfde bloempot leven. Jonge, snelgroeiende planten hebben echter jaarlijks nood aan een nieuwe thuis. Doe je dat niet, dan hebben hun wortels geen plaats meer om verder te groeien, met alle gevolgen van dien. Je groene vriend kan bijvoorbeeld zijn bladeren laten hangen of geen nieuwe meer aanmaken. Sommige varianten hebben zelfs zulke sterke wortels dat ze hun pot aan scherven zullen breken.
Heb je een volwassen plant in huis of een exemplaar dat zo groot is dat het je niet meer lukt om hem te verpotten, dan volstaat het om de bovenste laag aarde te vervangen. Schep zo’n vijf centimeter weg – let goed op dat je de wortels niet beschadigt. Voeg nu een nieuwe dosis potgrond toe. Zo vermijd je dat de aarde volledig uitgeput raakt en dat je plant in ademnood komt.
De ene pot is de andere niet
Oké, je plant heeft nood aan een nieuwe thuis, maar hoe kies je die?
In de eerste plaats kijk je naar de grootte van de pot. Een handige regel om aan te houden is dat de nieuwe pot zo’n 20% groter moet zijn dan de vorige. De makkelijkste manier om dat te controleren, is door te kijken naar de diameter, al is ook de hoogte uiteraard van belang.
Vervolgens is het type pot aan de beurt. Grof genomen zijn er twee verschillende soorten: met afvoergat of zonder afvoergat. Als je nog niet zo bedreven bent in hoeveel water je je planten nu precies moet geven, is het wellicht een goed idee om te kiezen voor een variant mét gat. Op die manier vermijd je dat je te veel geeft en dat het overtollige water onderin de pot zonder gat gevangen zit. Dat kan namelijk leiden tot wortelrot en andere kwaaltjes. Kies je toch voor een variant zonder afvoergat, dan is het een slim idee om onderin een laag hydrokorrels te voorzien die overtollig water absorberen en langzaamaan opnieuw vrijlaten.
De meeste planten komen bij aankoop in een plastic pot en er zijn mensen die ervoor kiezen om hun plant altijd eerst in een plastic pot en dan in een sierpot te zetten. Dat heeft als voordeel dat het overtollige water makkelijk weg kan, maar er zitten ook nadelen aan deze methode. Plastic is namelijk niet luchtdoorlatend, dus kan de grond al snel stikken. Anderzijds kan het water wel heel gemakkelijk aan de pot ontsnappen door de vele afvoergaten en is het dus mogelijk dat je waterminnende planten net vaker zal moeten water geven. Rechtstreeks planten in een terracotta pot mét gat is dus wellicht de veiligste methode.
Aarde en water
Om je binnenplanten te verpotten, gebruik je best potgrond. Die kan je vinden bij tuincentra of in supermarkten en bevat vaak toegevoegde voeding die essentieel is voor je groene vrienden. Wil je die aarde wat luchtiger maken zodat de wortels meer zuurstof krijgen, dan kan je perliet (een gepoft vulkanisch gesteente) toevoegen. Ga uit van een verhouding van één deel perliet op drie delen potgrond. Op die manier vermijd je dat je de aarde ondoorlatend wordt.
Over het algemeen is regenwater je beste vriend om je planten van drinken te voorzien. Regenwater bevat namelijk geen kalk en veel planten kunnen niet goed tegen dat mineraal. Bovendien kan kalk na verloop van tijd een witte waas achterlaten op je potten en daar is niet iedereen fan van.
Stap voor stap
Weet je welke planten je gaat verpotten in welke potten en heb je de juiste aarde in huis? Dan is het tijd om aan de slag te gaan. Met het volgende stappenplan wordt dat een fluitje van een cent.
1. Als je een pot zonder afwatergat gebruikt, voeg je eerst een laag hydrokorrels toe. Bij potten met een gat is het een goed idee om dat deels toe te dekken (bijvoorbeeld door middel van een potscherf) om te vermijden dat de potgrond ontsnapt.
2. Voeg een laag aarde van enkele centimeters toe.
3. Haal je plant voorzichtig uit zijn oude pot. Bij plastic potten kan je zachtjes knijpen zodat de plant makkelijker loskomt, bij aardewerken potten zal je eventueel op de pot moeten kloppen. Maak de wortels voorzichtig los en probeer om de oude aarde waar mogelijk te verwijderen.
4. Zet je plant bovenop de aarde in de nieuwe pot en vul aan met potgrond. Houd bovenin de nieuwe pot een ruimte van zo’n twee centimeter over zodat die niet overstroomt wanneer je water geeft en druk de aarde niet al te hard aan.
5. Geef je plant water en ga ervan uit dat je wat meer moet geven dan anders. De nieuwe aarde is vaak droog en bovendien onttrekt de pot (zeker wanneer het een doorlatende terracotta variant betreft) ook vocht aan de aarde.
6. Geef je plant een plaatsje en schenk hem veel liefde!
Avonturier, wereldreiziger, extreme sporter, familieman. Op zijn 35ste lijkt Thomas De Dorlodot al een paar levens achter de rug te hebben. Momenteel is hij weer in België, in afwachting van de geboorte van zijn tweede kind. Maar hij neemt ons graag mee op reis, om zijn liefde voor natuur en avontuur te ontdekken.
Tijdens de eerste lockdown was je in de Caraïben…
«Ja, we werden toen een beetje verrast. We zaten op de Antillen. Maar we zagen de golf aankomen, omdat jullie in Europa twee maanden voorliepen. We konden ons dus voorbereiden. We hebben de boot genomen, voedsel ingeslagen en aangemeerd in een baai. Achter een koraalrif, beschermd tegen het slechte weer. Daar zijn we ruim 40 dagen gebleven. Dat was zalig. Een heel bijzondere periode, maar we waren volledig autonoom. We konden zeewater drinkbaar maken, hadden voedsel voor zes maanden… Geen zorgen dus. Daarna voer ik alleen met de boot over de Atlantische Oceaan terug naar Europa. Daar ben ik sindsdien niet meer weggeweest. Ik ben wel naar Frankrijk, Spanje en de Azoren getrokken toen dat nog kon. Vandaag heb ik het geluk dat ik toch een beetje kan reizen dankzij mijn sportstatuut, maar we zijn in verwachting van ons tweede kindje. Ik geniet momenteel dus van België en de natuur dichtbij huis. Heerlijk.»
Hoe train je buiten?
Foto A. Pretty
«Ik bereid nu de Red Bull X-Alps voor, in juni (hij eindigde 10de in 2019, nvdr). Dat is een race waarin we te voet en met de parapente de Alpen oversteken, van Salzburg naar Monaco. Een zware fysieke beproeving, dus ik ben al maanden aan het trainen. Zes dagen per week. Ik loop en fiets veel, leg veel hoogteverschillen af. In België zijn er veel mooie loopparcours. Vooral de Extratrail-routes, naar Stavelot bijvoorbeeld. Er zijn er voor elke afstand. Nu doe ik telkens stukken van 40 kilometer met 1.000 tot 2.000 meter positief hoogteverschil. En ik moet natuurlijk ook op hoogtestage, in de Franse Alpen. Nu trek ik met mijn vrouw naar Dinant, daar zijn paraglidingsites in de buurt.»
Heb je een lievelingsplek in België om te trainen?
«Niet ver van huis hebben we het bos van Lauzelle. Dat is heel heuvelachtig, perfect voor hoogteverschillen. Er zijn veel mooie paden. Samen met een vriend springen we na elke trainingssessie in het water, in een van de heldere, ijskoude meertjes. Ik parkeer aan de tennisclub van Justine Henin en daar trek ik het bos in. We zijn onlangs ook gaan lopen in Stavelot. Heel leuk, want we hebben plekjes ontdekt die we nog niet kenden. Je loopt door enorme bossen, ziet dieren… Persoonlijk vind ik de Venen het wildste en mooiste gebied van België. Ik ga er regelmatig naartoe met mijn busje, waarin ik kan slapen. Ik neem mijn fiets mee en vertrek voor het weekend.»
Heb je eigenlijk nog tijd om met je gezin te gaan wandelen?
«Natuurlijk! Ik heb het geluk dat ik op het platteland woon, vlak naast de velden. We hebben hier heel mooie wandelpaden. Sinds het begin van de pandemie loopt hier meer en meer volk rond. Vroeger zag je geen kat.» (lacht)
Wat is de meest adembenemende plek waar je ooit geweest bent?
«Moeilijke vraag. Ik heb al zoveel mooie plaatsen gezien, en allemaal heel verschillend. Maar ik ben echt zot van weidse, open ruimtes en wildlife. Er gaat niets boven een plek waar je helemaal alleen bent, waar je je kan loskoppelen van de wereld en het gevoel hebt dat de mens nog geen impact heeft gehad op de natuur. Ik denk bijvoorbeeld aan de Patagonische kanalen, in het zuiden van Argentinië en Chili. Uitzonderlijke plaatsen waar echt niemand is. En ook alle prachtige bergketens vanaf 2.000/2.500 meter hoog, zoals de Alpen, de Himalaya en de Andes. Maar als ik morgen één land zou moeten kiezen om de rest van mijn leven te wonen, dan is het Nieuw-Zeeland.»
Veel verder kan niet!
«Ja, maar ik zou mijn familie meenemen. Het is echt een buitengewoon land, met maar vier miljoen mensen en prachtige rivieren, bergen, seizoenen… Als het niet zo ver was, dan zou ik er al wonen.»
Welk natuurelement doet je heropleven?
Foto F. Buyle
«Ik experimenteer en leer graag nieuwe dingen. Maar bergtoppen beklimmen, vind ik fantastisch. Onlangs ben ik met een vriend midden in de bergen gaan slapen, in een zelfgegraven iglo. Maar ook de onderwaterwereld fascineert me. Ik ben twee jaar geleden begonnen met freediving, en natuurlijk ook met zeilen. Dat mis ik heel erg. Ik zei altijd dat je tijdens een wereldcrisis het best op een boot kon zitten. Maar corona heeft het tegendeel bewezen. Zodra de grenzen dichtgaan, wordt alles moeilijker. We waren onderweg voor een wereldreis en van de ene op de andere dag was alles gesloten. Van zodra het kan, vertrek ik weer op avontuur.»
Naar waar?
«Zuid-Amerika trekt ons erg aan. We kunnen de zomer ook doorbrengen op de Azoren, het is er echt prachtig. Dan naar de Canarische Eilanden en Kaapverdië. We zijn Kaapverdië al gepasseerd, maar hebben de regio nog niet verkend. Daarna wil ik de Atlantische Oceaan oversteken, richting Brazilië. En van daar naar de Patagonische kanalen of naar de Antillen, afhankelijk van de coronamaatregelen. Dat is het voordeel van de boot. Je kan improviseren. Er is nog zoveel te ontdekken, ook dicht bij huis. Toen ik begon te reizen, was mijn eerste reflex om naar de andere kant van de wereld te trekken. Maar Europa heeft zoveel te bieden: Noorwegen, de Faeröer eilanden, Schotland of Ierland… subliem. Ik denk dat dat een van de lessen van de COVID-crisis is. Heel wat mensen beseffen nu dat er veel moois is niet ver van huis.»
Waar komt die liefde voor avontuur vandaan?
«Ik had het geluk op te groeien in een gezin dat veel in Europa reisde. We gingen altijd op vakantie naar Italië, Spanje, enz. Zo kreeg ik de smaak van het reizen te pakken. De echte klik kwam er toen ik begon te paragliden. Toen ik de Aarde vanuit de lucht zag, besefte ik dat er zoveel mooie plekken te zien zijn. Op mijn 18de had ik mijn eerste auto, met een te korte matras erin. Ik sliep opgerold, in mijn koffer. Mijn vrienden en ik waren gek op de ‘van life’. Onze tent opslaan midden in een weiland om de volgende dag te gaan paragliden. Allemaal met heel beperkte middelen in die tijd. Sindsdien hebben we ongelooflijke dingen meegemaakt. Door te reizen en anderen te ontmoeten, leer je veel over jezelf, over andere culturen en landen. Dat is heel verrijkend.»
Je verwacht je tweede kind. Hoe combineer je gezin en avontuur?
Foto J. Charpentier
«We hebben ons die vraag gesteld met Jack, ons eerste kind. Hij was amper drie weken oud toen we met de boot naar de Canarische Eilanden vertrokken. Op elf maanden stak hij de Atlantische Oceaan over. Zijn eerste jaar heeft hij echt op de boot doorgebracht. Hij is snel opgegroeid, het was de school van het leven voor hem. ‘s Ochtends werd hij wakker met dolfijnen voor de boot en ’s avonds viel hij in slaap met de zonsondergang op volle zee. Hij heeft veel ongelofelijke dingen gezien voor een kind van zijn leeftijd. Met de komst van ons tweede kindje willen we ons wat meer settelen. Ik vind het ook moeilijker om op ambitieuze expedities te vertrekken met kinderen, omdat je altijd rekening moet houden met de risicofactor. We gaan dus een compromis proberen te vinden tussen twee of drie heel mooie expedities per jaar, waarbij ik soms een maand alleen zou gaan, en de rest van de tijd afwisselen tussen België en misschien de boot. En van zodra de kinderen groot genoeg zijn om ons te helpen aan boord, nemen we ze overal mee naartoe.»
Zie je jezelf ooit terugkeren naar een normaler leven?
«Dat denk ik niet. De natuur en het platteland zitten in mijn bloed. Ik zie mezelf wel oud worden ergens midden in een tuin, en bezig zijn met permacultuur. Maar dat is voor over 25 jaar. We moeten eerst nog veel ontdekken. We willen ons ook veel meer engageren voor het milieu. Als je je dagen buiten doorbrengt, of dat nu in de bergen is of op de oceaan, besef je pas echt dat de natuur lijdt en dat we recht op een muur lopen. Dat is soms hard. Zonder te willen ‘greenwashen’, willen we mensen sensibiliseren door hen te laten zien hoe mooi de natuur is en hoe belangrijk het is haar te beschermen.»
Wat is jouw advies voor iemand die van avontuur droomt maar de stap niet durft te zetten?
«Ik zeg vaak dat het leven begint aan het einde van je comfortzone. Je moet risico’s durven nemen, ook al is dat in het begin moeilijk. Het is echt de moeite waard om niet bang te zijn en je passie te beleven. Daarmee zeg ik niet dat de ene levensstijl beter is dan de andere. Iedereen moet zijn eigen weg vinden.»
Het Amerikaanse model Emily Ratajkowski is voor het eerst mama geworden. Dat kondigde ze aan op Instagram.
Emily Ratajkowski (29) en haar man, acteur Sebastian Bear-McClard (31), zijn de trotse ouders geworden van een kindje dat luistert naar de naam Sylvester Apollo Bear. “Sly werd op 3 maart 2021 geboren op de meest surrealistische, prachtige en met liefde gevulde ochtend van mijn leven”, klinkt het.
Geslacht geheimhouden
Het geslacht van hun kindje wil ze niet meegeven omdat ze het daar moeilijk mee heeft. “We willen het geslacht van ons kind pas weten als het achttien is en het ons dat zelf kan vertellen. Iedereen moet hier om lachen, maar er zit een waarheid in. De mogelijkheden zijn complexer dan we aan de genitaliën waar ons kind mee geboren wordt kunnen aflezen”, vertelde ze eerder.
