Het derde seizoen van ‘Euphoria’ zal het zonder het geliefde personage ‘Kat’ moeten doen. Barbie Ferreira heeft via een Instagram Story aangekondigd dat ze niet terugkeert naar de HBO-succesreeks. «Ik zeg vaarwel met tranen in de ogen.»
«Na vier jaar het meest speciale en enigmatische karakter van Kat te mogen vertolken, moet ik vaarwel zeggen met tranen in de ogen», schrijft ze op Instagram. «Ik hoop dat velen onder jullie, net zoals ik, zichzelf konden herkennen in haar. Ik hoop dat het jullie blij maakte om haar te zien groeien tot het personage dat ze vandaag is. Ik heb al mijn liefde en zorg in haar gestoken, hopelijk voelden jullie dat.»
Instastory/ barbieferreira
Voor fans komt het vertrek van Ferreira als een schok. ‘Kat’ was een geliefd personage, dat zich ontpopt had tot een symbool van ‘body positivity’ en ‘sex positivity’ in de populaire reeks. Kat was gestart als een personage dat zich onzeker voelde over haar lichaam, maar doorheen de reeks de controle over haar lichaam en zichzelf terugwon, onder meer door als dominatrix aan de slag te gaan online.
In het tweede seizoen viel het veel fans al op dat Ferreira’s personage minder schermtijd kreeg dan het seizoen voordien. Al snel gingen geruchten de ronde dat er spanningen waren tussen haar en Sam Levinson, het brein achter de reeks. Zo zou Ferreira een keer van de set weggelopen zijn, na discussies over de verhaallijn van Kat. Zowel HBO als Ferreira ontkenden dat.
Werkgeversorganisatie Unizo pleit ervoor om het aantal uren dat jobstudenten mogen werken op te trekken van 475 naar 600 uur. Dat zegt Unizo-topman Danny Van Assche donderdag bij de bekendmaking van de ’Jobstudent van het jaar’ in Oostende. Volgens Unizo wordt de rol van jobstudenten belangrijker en worden er ook meer uren geklopt doorheen het jaar.
In 2021 herstelden de cijfers van studentenarbeid zich opnieuw richting het recordniveau van 2019, na een kleine terugval tijdens corona. Meer nog, studentenarbeid stijgt verder door. De populatie van studenten met een studentenjob steeg licht met 0,8 procent, maar er doen zich wel sterke stijgingen voor bij het aantal werkgevers dat een beroep deed op studenten (+5,4 procent) en de loonmassa (19,9 procent). In 2021 werden bovendien 12,9 procent meer uren gewerkt dan in 2019.
«Geen ontwrichting»
«Het belang van de jobstudent in de arbeidsmarkt stijgt duidelijk. De jobstudenten vullen nu vacatures in die wegens de krapte op de arbeidsmarkt niet opgevuld geraken, zeker in sectoren zoals de horeca- of eventsector», zegt Van Assche. Daarom wil Unizo het aantal uren dat een jobstudent mag werken, opgetrokken zien tot 600 uur. «Er is een kleine groep van jobstudenten, ongeveer 10 procent, die effectief meer werken dan 475 uur. Zij moeten soms stoppen met werken omdat ze dan een pak minder verdienen. Die werkgevers hebben die jobstudenten nodig en net daarom is het belangrijk dat zij meer beschikbare uren hebben.»
Volgens Unizo zal die regeling geen ontwrichting van de arbeidsmarkt veroorzaken. «Uiteindelijk werkt nog steeds zestig procent van de studenten minder dan 200 uur. Maar voor die kleine groep, zou het goed zijn om aan dezelfde voorwaarden tot 600 uur door te kunnen gaan.»
Topjaar
Bovendien blijkt uit cijfers dat jobstudenten nu vaker ook het hele jaar door werken. «Vroeger was het zo dat een jobstudent enkel in de zomer werkte. Nu stellen we vast dat er ondertussen evenveel studenten in elk van de vier kwartalen werken.» Het aantal studenten dat uitsluitend in de zomermaanden actief was zakte van 26,9 procent in 2016 naar 20,3 procent in 2021. Het aantal studenten dat in alle vier de kwartalen van het jaar actief was, steeg over diezelfde periode dan weer van 18,3 procent tot 21 procent.
Volgens Unizo is ook in 2022 een topjaar in de maak op vlak van studentenarbeid. «In de eerste helft van dit jaar heeft maar liefst 25,3 procent van de kmo-werkgevers van hr-dienstengroep Liantis een beroep gedaan op jobstudenten. Dat is een stijging van drie procent in vergelijking met 2019», zegt Mattias Dessein, regiomanager bij Liantis.
Als iemand een fles champagne kan sabreren, is dat altijd leuk om naar te kijken.
Ook onderstaande dame waagt zich aan die spectaculaire wijze om een champagneflesje te openen. En alle ogen lijken wel op haar gericht, want het tafereel wordt ook nog eens gefilmd. Eerst zou je denken dat het haar prima lukt! Tot ze vrijwel meteen nadien de fles laat vallen…
Failcompilatie
En aangezien we haar verdienstelijke poging niet als enige in de kijker willen zetten, voegen we er met veel plezier nog een meer dan uitgebreide failcompilatie aan toe. Zo zit je ook nu weer voor ettelijke minuten goed. Geniet ervan!
Presentatrice Eline De Munck geniet momenteel van een welverdiende vakantie. Ze deelde enkele kiekjes ervan, al wijzen enkele volgers haar op iets…
Eline De Munck vertoeft met haar man Michaël R. Roskam (49) en haar familie in Portugal. Ook daar is het momenteel behoorlijk warm, maar het zwembad aan hun huurhuis zorgt voor de nodige verfrissing.
Voorzichtig zijn
De 34-jarige oprichtster van het brillenmerk ‘Odette Lunettes’ deed een kleine fotoshoot aan het zwembad en deelde de foto’s op Instagram. «Het leven zoals het is: poolside life», schrijft ze erbij. Haar volgers steken hun enthousiasme niet onder stoelen of banken, al roepen sommigen op tot voorzichtigheid. «Sexy en mooi», «Geniet ervan», «Wauw, knap», «Schoonheid», en «Mooi landschap». Maar ook: «Val daar niet af hé!», en «Niet vallen hé meisje», wordt er gereageerd.
Op Instagram deelt ‘Pearl Harbor’-actrice Kate Beckinsale enkele straffe beelden.
Met meer dan 5.4 miljoen volgers op Instagram doet actrice Kate Beckinsale het ginds lang niet slecht. Ze deelt dan ook geregeld nieuwe foto’s met haar fans. Recent pakte ze uit met onderstaand fotoalbum. Daarin zien we Kate stralen in een strakke latex outfit. “Squeaky squeak squeak”, zet ze zelf bij de foto’s. Vermoedelijk een verwijzing naar het ‘piepende’ geluid dat een latex pak kan maken. En haar fans? Die reageren vooral lichtjes verward…
“Waar is je arm?!”
Op de eerste foto uit onderstaande reeks, zien we Kate Beckinsale uiteraard poseren in haar latex kledij. Maar volgers reageren verbaasd. “Waar is je arm?”, vragen velen zich af. En inderdaad: het lijkt even of Kate geen linkerarm meer heeft. Wie even op het pijltje naar rechts drukt, merkt echter snel op dat er met haar arm niets aan de hand is. “Niemand draagt latex beter dan Kate”, klinkt het verder nog. “Gewoonweg prachtig”, lezen we ook. “Zo sexy”, besluit een laatste volger. Hoog tijd om eens te kijken. En druk dus zeker op dat pijltje naar rechts om alle foto’s te zien.
Topadvocaat Kris Luyckx pleit om ook de druggebruiker te viseren, na opnieuw een reeks incidenten van drugsgeweld in Antwerpen. Dat zegt hij in interviews in Het Nieuwsblad en aan Radio 1. De ‘war on drugs’ heeft volgens Luyckx gefaald. Er is een nieuwe aanpak nodig: «We weten wie de mensen zijn die coke bestellen. Stuur hen eens een brief als afschrikmiddel.»
Het aantal gewelddadige incidenten in Antwerpen ten gevolge van de drugsoorlog is de afgelopen weken opnieuw fel toegenomen. Sinds begin juni werden reeds 30 incidenten geteld, meer dan het volledige vorige jaar samen. Woensdag heeft de onderzoekersrechter nog twee meerderjarige verdachten aangehouden die waren opgepakt met materiaal voor een potentiële aanslag.
Kris Luyckx staat als advocaat veel drugscriminelen bij, maar ziet met lede ogen aan hoe de «war on drugs faalt.» «De war on drugs bestaat al meer dan vijftig jaar, maar heeft tot dusver geen zoden aan de dijk gebracht», zegt Luyckx in een interview met Radio 1. «Ik heb me mateloos geërgerd aan de retoriek van Antwerps burgemeester Bart De Wever de laatste dagen. Hij wil nog meer middelen en geld investeren in repressie, maar dat brengt echt geen oplossing.»
Gegevens beschikbaar
Volgens Luyckx gebruikt 1 op de 10 in Antwerpen weleens cocaïne. Hij ziet het gebruik toenemen onder jongeren, maar ook bij zijn leeftijdscategorie van vijftigplussers. Cocaïne wordt volgens Luyckx steeds meer maatschappelijk aanvaard. «Er wordt meer coke gebruikt dan ooit. We zien dat de prijs van drugs blijft dalen. We moeten aan andere oplossingen durven denken, en eens kijken naar de gebruiker zelf. Misschien moeten we hen een sensibiliseren», gaat Luyckx verder. «Als er geen vraag is, is er ook geen aanbod.»
Volgens Luyckx kent het gerecht bovendien de druggebruiker. Stad Antwerpen communiceerde al eerder dat ze 1000 straatdealers per jaar pakken, elk goed voor een klantenbestand van 200 à 300 gebruikers. «We weten wie de mensen zijn: we hebben hun telefoonnummers en e-mailadressen. Justitie kan namen aan die gegevens koppelen, want elk gsm-nummer wordt verplicht gekoppeld aan een identiteit.»
Coronabeleid
«Dan is het een kleine moeite om een briefje te sturen zodat ze weten dat ze in een databestand staan als druggebruiker», aldus Luyckx. «Je zou het briefje kunnen sturen als waarschuwing.» Luyckx vindt niet dat mensen die af en toe snuiven, meteen voor de rechtbank moeten verschijnen. «Als justitie laat weten dat je in een databestand zit, zal dat zeker al heel wat mensen afschrikken.»
Daarnaast zou ook de corona-aanpak op vlak van lockdownparty’s kunnen werken voor druggebruikers, zegt Luyckx. «Coronaovertreders verschenen ook niet meteen voor de rechtbank. Maar je zou gebruikers wel kunnen laten kiezen: of een boete betalen, of gemeenschapsdienst doen.»
Topmodel Kate Moss lanceert binnenkort haar eigen wellnesmerk. Om dat in de kijker te zetten, ging ze volledig uit de kleren in een promofilmpje.
Kate Moss lanceert op 1 september haar eigen wellnesmerk ‘Cossmoss’. Veel details gaf ze daarover nog niet vrij, maar je mag je verwachten aan een waaier van producten om je lichaam te verwennen. «Zelfzorg toegepast op het leven zoals we dat vandaag kennen», klinkt het bij een promoclipje waarin het 48-jarige Britse model in haar blootje het water in wandelt.
Complimenten
Haar volgers reageren laaiend enthousiast op het nieuws, al zijn ze eveneens onder de indruk van Kate zelf. «Adembenemend mooi. Een natuurlijke schoonheid», «Ik wou dat mijn achterwerk er zo goed uitzag», «Je ziet er fantastisch uit, Kate», «Naaktzwemmen ziet er zo verfrissend uit», en «Waarom zie ik zoiets nooit als ik ga vissen?», wordt er onder meer gereageerd.
Nagenoeg een derde van de Belgen (32%) is erg eenzaam. Nog eens 36% is matig eenzaam. Dat blijkt uit een nieuw UGent-NN Nationaal Geluksonderzoek dat in januari en februari werd afgenomen bij een representatieve steekproef van .1602 Belgen. Mensen op actieve leeftijd die door omstandigheden niet kunnen werken, ervaren de hoogste niveaus van eenzaamheid: 49% van de mensen die werkloos zijn en 56% van de mensen die langdurig ziek zijn geeft aan erg eenzaam te zijn. De cijfers illustreren zo de belangrijke psychologische en sociale rol van een job
Al sinds 2017 meet het UGent-NN Nationale Geluksonderzoek het niveau van eenzaamheid bij de Belgen. Gedurende de vier meest recente metingen werd de internationaal erkende en wetenschappelijk gevalideerde ‘de Jong – Gierveld’ schaal gehanteerd. De voorbije 2 jaar schommelt het percentage mensen dat erg eenzaam is rond de 30%. Tijdens de coronacrisis was er een verschuiving te zien van mensen die zich niet eenzaam voelden voor de crisis naar meer mensen die zich matig eenzaam voelden. In de meest recente meting van januari 2022 zien we een daling van het aantal matig eenzame mensen maar een verdere toename van het aantal mensen dat erg eenzaam is. Dit bedraagt nu 32%, met andere woorden bijna een derde van de Belgen.
«Ondanks het feit dat het aantal mensen dat matig eenzaam is opnieuw daalt, wellicht door het wegvallen van de regels met betrekking tot ons aantal sociale contacten, zijn er in ons land nog steeds dubbel zoveel mensen die zich eenzaam voelen dan mensen die zich niet eenzaam voelen», weet Prof. Dr. Lieven Annemans, die het onderzoek leidde en tevens auteur is van Geluk vinden zonder het te zoeken. «1 op 3 voelt zich zelfs erg eenzaam, dat is veel te veel. Lokale besturen kunnen daar iets aan doen door meer mensen bij het maatschappelijk leven te betrekken. We kunnen daar ook zelf iets aan doen door meer kwaliteitsvolle en warme contacten en verbinding.»
De hoge eenzaamheidsniveaus komen ons algemeen geluksgevoel niet ten goede. Zo hebben mensen die erg eenzaam zijn 22% minder kans om gelukkig te zijn.
Werklozen en langdurige zieken zijn eenzamer
De hoogste niveaus van eenzaamheid tekenen we op bij mensen die werkloos of langdurig ziek zijn. Bij die groepen voelt respectievelijk 49% en 56% zich erg eenzaam. Dit is 17% en 24% meer dan het Belgische gemiddelde. Bij geen enkele andere groep is het eenzaamheidsniveau zo hoog. Dirk, 54 jaar, is momenteel op ziekteverlof op aanraden van zijn psychiater. Na zijn laatste job viel er veel sociaal contact weg:
«Ik ben niet de meest sociale persoon, maar dankzij mijn job kwam ik wel nog onder de mensen. Zo gingen we wel eens iets drinken met de collega’s na het werk. Ze vragen me nu nog regelmatig mee, maar op café gaan kost ook geld natuurlijk. Bovendien hangt er ook een soort stigma rond langdurig ziek zijn. Daarom voel ik me te beschaamd om onder de mensen te komen, want één van de eerste vragen die mensen je stellen is natuurlijk ‘Wat doe jij in het leven?’. Ik wil niet moeten antwoorden dat ik al lang werkloos ben.»
Verdere uitschieters zijn het hoge niveau van matige eenzaamheid bij studenten, 47% voelt zich matig eenzaam. Het hoogste percentage niet-eenzame mensen zien we bij gepensioneerden, daar voelt 36% zich niet eenzaam en daalt het aantal mensen dat zich heel eenzaam voelt tot 25%, dat is 7% onder het Belgische gemiddelde.
«Het niet behoren tot de reguliere arbeidsmarkt heeft duidelijk een zeer grote impact op het gevoel van eenzaamheid. Daarbij gaat het vooral om mensen die hier niet bewust of vrijwillig voor kiezen», vult Annemans aan. «Huisvrouwen of -mannen en gepensioneerden zijn ook niet (meer) actief in de klassieke arbeidsmarkt, maar daar tekenen we geen hogere niveaus van eenzaamheid op. Het verschil is dat zij heel bewust kiezen welk statuut ze aannemen, het is een keuze die vertrekt vanuit autonomie. Bij mensen die werkloos of langdurig ziek zijn is dit meestal niet het geval, daardoor ervaren ze minder een gevoel van zinvolle activiteit en missen ze betrokkenheid in het sociale leven. Het is zeer belangrijk deze groep niet te stigmatiseren en op maat te blijven betrekken.»
Sociale vs. emotionele eenzaamheid
Er bestaan twee soorten eenzaamheid: sociale eenzaamheid en emotionele eenzaamheid. Bij die eerste vorm missen we vooral een breder sociaal netwerk. Bij de tweede vorm hebben we mogelijks wel een breed sociaal netwerk, maar missen we een emotionele band met de mensen rondom ons en hebben we het gevoel onze gevoelens niet te kunnen delen met anderen.
Bij mensen die langdurig ziek zijn ervaren velen een hoge emotionele (54%) en een hoge sociale eenzaamheid (53%). Dit wil zeggen dat meer dan de helft hun sociaal netwerk als zeer beperkt ervaart en dat meer dan de helft geen diepe connectie voelt met de mensen waarmee ze nog contact hebben. Bij mensen die werkloos zijn ligt het iets anders. Daar komt de hoge sociale eenzaamheid ook veel voor (51%), wat betekent dat meer dan de helft een breed sociaal netwerk mist. Hoge emotionele eenzaamheid daarentegen wordt in deze groep iets minder ervaren (39%) in vergelijking met de mensen die langdurig ziek zijn (54%). Opvallend is ook dat relatief veel huisvrouwen en -mannen een hoge emotionele eenzaamheid ervaren (39%). Hun netwerk wordt wel als breed ervaren, maar tegelijkertijd beschouwen velen hun sociale relaties als minder diepgaand.
«Mensen die langdurig ziek zijn en die dus niet kunnen deelnemen aan het arbeidscircuit hebben het opvallend moeilijk. Ze missen zowel een breed netwerk aan sociale contacten, als diepgaande relaties. Wie langdurig ziek is, heeft mogelijks te maken met een fysieke of mentale energiestoornis of is herstellende van een zware ziekte waardoor hij of zij het dus moeilijker heeft om naar buiten te komen. De persoon sluit zich af van de buitenwereld. Een veilige en aangename werkplek, begeleid door menselijk en individueel leiderschap, die inzet op zowel mentale als fysieke preventie, is dus essentieel om mensen betrokken te houden in het arbeidssysteem en hun geluksniveau op peil te houden», klinkt het bij Isabelle Hoebrechts, voorzitter van de cel Wellbeing binnen Federgon. «Gedeelde verantwoordelijkheid, van maatschappij, politiek, werkgever, leidinggevende en individu is daarom zeer belangrijk. Langdurig afwezigen die door arbeidsongeschiktheid zijn uitgevallen, moeten daarvoor alle kansen krijgen. HR-dienstverleners kunnen organisaties in dit proces ontzorgen en een belangrijke schakel zijn in re-integratietrajecten in de eigen organisatie of bij een andere werkgever. Positiviteit en positieve intelligentie is daarom zo belangrijk als start van alles.»
Sluit je aan bij een club
Hoge deelname aan het sociaal leven en betrokkenheid, warmte en vriendelijkheid ervaren kunnen je beschermen tegen het gevoel van eenzaamheid. Toegepast op mensen die werkloos zijn of langdurig ziek vraagt dit een aantal structurele aanpassingen. Loopbaanbegeleider en cognitieve gedragscoach Gina Peeters krijgt in haar praktijk dagelijks te maken met de schadelijke gevolgen van eenzaamheid.
«Eenzaamheid is nefast voor de gezondheid. Het is een grote bron van stress, en als we ons bewust zijn van het gevaar van eenzaamheid, is dat al een grote stap in de juiste richting. Als maatschappij moeten we kijken naar waar deze eenzame mensen zich bevinden, en hoe ze te benaderen om uit dat isolement te komen. Maar we kunnen ook zelf iets doen aan ons gevoel van eenzaamheid, je kan immers niet gezien of gehoord worden achter gesloten deuren. Mijn tip is dan ook om je eigen situatie te erkennen en het kenbaar te maken. Dit gaat vaak gepaard met schaamte, maar die moet je loslaten, alleen zo kunnen we het taboe doorbreken. De stap zetten om je eenzaamheid aan te geven aan een naaste, jezelf aansluiten bij een organisatie of club… Het zijn moeilijke stappen, maar ze zijn zo belangrijk. Vaak vergeet men hoeveel mogelijkheden er zijn om weer in het sociaal leven te stappen, maar het belangrijkste is om het te proberen. Onbekend is onbemind», aldus Gina Peeters.
Het Brussels gewest is sinds enkele dagen op zoek naar enkele honderden testpersonen die de mobiele applicatie SmartMove willen uittesten. Die app is ontwikkeld door Brussel Fiscaliteit voor het berekenen en registreren van de slimme kilometerheffing. Dat schrijft L’Echo woensdag en het nieuws wordt door het kabinet van Brussels minister van Financiën Sven Gatz bevestigd aan Belga.
De intenties van het Brussels gewest om een slimme kilometerheffing in te voeren, worden met deze nieuwe fase kracht bijgezet. De gebruikers die de SmartMove app willen uittesten mogen zowel Brusselaars, als pendelaars vanuit Vlaanderen en Wallonië zijn. De gebruikers krijgen een virtueel budget dat afneemt afhankelijk van de trajecten die ze afleggen en het vervoersmiddel ze kiezen. Eind september volgt er een eerste evaluatie van de gegevens. In 2023 zou er dan een volgende test op grote schaal volgen.
Taks op gebruik
Het blijft de bedoeling van de Brusselse regering om de slimme kilometerheffing ten laatste in de volgende legislatuur rond te krijgen en zo in Brussel over te schakelen van een taks op het bezit van de wagen naar een taks op het gebruik van de wagen. Toch moet er dan nog een akkoord gevonden worden met Vlaanderen en Wallonië, wat nog niet het geval is.
Het Brussels gewest heeft, nadat het in het najaar van 2021 het fiat kreeg van het Overlegcomité, de plannen voor SmartMove kunnen voorleggen aan de Raad van State. Die verklaarde in het najaar van 2021 dat Brussel over de bevoegdheden beschikt om het systeem van de kilometerheffing in te voeren, maar het dringt aan om een samenwerkingsakkoord te sluiten met de andere gewesten.
Wie naar Japan afreist en drie keer gevaccineerd werd, zal binnenkort niet langer een negatieve test moeten voorleggen om het land binnen te kunnen. Dat heeft premier Fumio Kishida woensdag aangekondigd, na oproepen vanuit de toerismesector en het bedrijfsleven om een deel van de coronamaatregelen terug te draaien. Tot nu is Japan een van de rijke landen die de strengste aanpak hanteert om het coronavirus onder controle te houden.
De versoepelingen zullen op 7 september ingaan. Binnenkort wordt ook beslist of het huidige maximum voor het aantal aankomsten wordt verhoogd: vandaag mogen per dag maximaal 20.000 mensen het land binnen. Binnen de regering zouden er plannen zijn om die drempel te verhogen naar 50.000. Ter vergelijking: in heel 2019 kwamen er bijna 32 miljoen toeristen aan in Japan, of gemiddeld goed 90.000 per dag.
De reisbeperkingen die Tokio nog oplegt zijn strenger dan die in bijvoorbeeld de Europese landen, Australië of Singapore. Daar zijn amper of geen beperkingen, wat hen de afgelopen maanden al een voorsprong gaf bij de heropleving van het toerisme.
Visaprobleem
De verplichte test mag dan wel wegvallen voor wie gevaccineerd is, zelfs dan is er nog de kwestie van inreisvisa. De Japanse grens is momenteel alleen open voor mensen met de Japanse nationaliteit, of voor langlopende en vooraf verstrekte toeristenvisa.
Premier Kishida zit momenteel zelf in isolatie nadat hij afgelopen weekend positief testte voor corona. De ziekte kent een mild verloop.
