Milou van Agtmael, wereldberoemd in de lage landen vanwege haar deelname aan ‘Temptation Island’, heeft enkele moeilijke dagen achter de rug. De Nederlandse belandde afgelopen week in het ziekenhuis met keelpijn en hoge koorts. Nu gaat het wel wat beter met de realityster.
Bij haar opname braakte ze bloed en toen een antibioticakuur niet aansloeg, leek het even zeer gevaarlijk te gaan worden. Op haar Instagram deed ze het relaas van haar lijdensweg.
Milou & Heikki in betere tijden
Geen coronatest
De ‘Temptation’-ster had verschillende klachten. Om dingen uit te kunnen sluiten liet ze een coronatest doen, maar die bleek negatief. Wel kampte ze met hoge ontstekingswaardes, die te wijten waren aan ontstoken amandelen. “Ze konden geen bloeding in mijn maag vinden, dus positief”, schreef ze op haar Insta Story.
“Gelukkig een stuk beter”
Inmiddels gaat het beter met de ex van onze landgenoot Heikki. “Ik had hoge koorts en mega veel pijn in m’n maag. Mijn amandelen waren zodanig ontstoken dat het bloed voortdurend naar mijn maag liep”, vertelt ze tegen RTL Boulevard. “Het was even flink schrikken, maar het gaat gelukkig een stuk beter.”
Seksuologe Lotte Vanwezemael geeft in Humo een inkijk in haar (seks)leven. Zo praat ze over haar favoriete onenightstand(s) en wat haar hoogste lichamelijke genot is.
Lotte Vanwezemael is niet alleen de vaste seksuologe van MNM, ze heeft met ‘Lotte Gaat Diep’ ook een eigen programma op de populaire radiozender. In Humo speelt de 27-jarige Limburgse schone open kaart over haar seksleven. Voor haar is een orgasme bijvoorbeeld het hoogste lichamelijke genot. “Alleen weet ik niet goed wat ik leuker vind: een orgasme na masturbatie of na seks met z’n tweeën. Ze hebben allebei zo hun charmes, zal ik maar zeggen”, klinkt het.
Meesterflirter
Gevraagd naar haar favoriete onenightstand heeft de roodharige spring-in-‘t-veld een heel lijstje klaar. Laat ons beginnen met de bekende Vlamingen. “Qua Vlamingen had ik zo gedacht aan een mix van Kobe Ilsen, Viktor Verhulst, Mathieu van der Poel en Matteo Simoni. Kobe Ilsen voor zijn postuur, Viktor Verhulst voor zijn kaaklijn, Mathieu van der Poel voor zijn bovenbenen, Matteo Simoni voor zijn persoonlijkheid. Ik ken hem niet persoonlijk, maar volgens mij kan hij je heel goed inpakken, is hij een meesterflirter”, vertelt ze.
Harry Styles
Als ze internationaal mocht dromen, dan noemt ze drie bekende namen op. “Sowieso is Cristiano Ronaldo erbij, vanwege zijn atletische lichaam. Mijn vriend heeft lang gevoetbald, en ik ging zo veel mogelijk naar zijn wedstrijden kijken: heel tof om al die mannen in hun korte shorts te zien. Maar wie is er nog bij? Zac Efron, vanwege zijn knappe kop. En Harry Styles, omwille van dat Britse accent – hij moet zijn mond nog maar opendoen of ik ga al overstag”, knipoogt ze.
Intelligente prof
Daarnaast kan nog een bekende Vlaming haar bekoren, maar dan niet om er bedpret mee te beleven. “Er is ook nog iemand met wie ik lange gesprekken zou willen voeren, maar met wie ik nooit in bed zou duiken: Dirk De Wachter (psychiater en hoogleraar aan de UA; red). Zo’n interessante man! Wat hij ook zegt, ik vind het boeiend. Ik heb nog les van hem gehad, wist je dat? In het begin had ik een beetje schrik van hem, totdat ik een mondeling examen bij hem moest doen op de dag dat de Rode Duivels één of andere belangrijke wedstrijd speelden. Ik ging voor hem zitten, en toen hij mijn nagels zag in de Belgische driekleur, vroeg hij: ‘Ah, ga je ook supporteren vanavond? Lukaku is geblesseerd, hè?’ Ik dacht: wow, met zo’n intelligente prof kun je dus ook gewoon over het voetbal praten”, besluit ze.
Een asteroïde zo groot als een auto heeft onze planeet afgelopen zondag op een haar na gemist. Pas zes uur na zijn passage werd hij opgemerkt door NASA.
De planetoïde, die luistert naar de naam 2020 QG, passeerde de aarde zondag op slechts 2.950 kilometer afstand. Dat is extreem dicht. Meer nog: nooit eerder scheerde een asteroïde zo dicht langs onze planeet zonder de aarde te raken. Bovendien ontsnapte hij aan het alziend oog van NASA. Pas zes uur later wisten ze dat 2020 QG gepasseerd was. “De asteroïde naderde onze planeet ongemerkt vanuit de richting van de zon. We zagen hem niet aankomen”, geeft NASA-expert Paul Chodas toe aan Business Insider.
Geen gevaar
2020 QG is 2 meter lang en 5,5 meter breed. Daarmee is hij vergelijkbaar met de grootte van een auto. NASA benadrukt wel dat, mocht de asteroïde onze planeet geraakt hebben, hij waarschijnlijk in de atmosfeer zou zijn opgebrand en dus geen bedreiging vormde. “Ongeveer één keer per jaar vliegt een asteroïde van dergelijke grootte door de atmosfeer en brandt hij volledig op voor hij het aardoppervlak bereikt. Om de 2.000 jaar raakt een meteoriet zo groot als een voetbal dan toch de grond en veroorzaakt hij aanzienlijke schade. Een keer om de paar miljoen jaar raakt een object dat groot genoeg is om de mensheid te bedreigen onze planeet. Inslagkraters op de aarde zijn daar het bewijs van”, klinkt het.
De vader van Eefje Lambrecks, het meisje dat door Dutroux ontvoerd en vermoord werd, zoekt in een nieuw boek naar de waarheid over wat er met de slachtoffers van Dutroux is gebeurd. “Het boek is er gekomen omdat we nog altijd niet weten wat er precies is gebeurd met de kinderen”, klinkt het.
Jean Lambrecks en zijn partner Els Schreurs werkten voor het boek ‘Dossier Dutroux: de waarheid’ samen met Jean-Pierre Adam, een van de hoofdspeurders van de cel Neufchâteau. “Er zijn elementen die niet onderzocht zijn en niet overeenstemmen met de versie zoals iedereen die te horen kreeg”, zegt Schreurs.
Internationaal crimineel netwerk
Het onderzoek liet uitschijnen dat Dutroux een alleenhandelende pervert was, die de feiten louter pleegde om aan zijn behoeften te voldoen, maar dat is niet zo in de ogen van Lambrecks en de andere ouders. Lambrecks meent dat Dutroux deel uitmaakte van een groter, internationaal crimineel netwerk met onder meer vertakkingen in Nederland en Duitsland.
Zo is er de piste van een geneesheer, die vlak na 24 juni 1995 bij de verdwijning van Julie en Melissa een rode auto, een Ford Fiësta, had gezien op de locatie van hun verdwijning. “Hij had dat neergeschreven in een brief en in september aan de toenmalige rijkswacht bezorgd. Hij gaf zelfs de eerste cijfers en een eerste letter van de nummerplaat. Volgens de speurders in Luik was dat niet verifieerbaar. De nummerplaat stond op naam van een vrouw van een persoon uit Dutroux’ entourage die aanwezig was in hotel Brazil in Blankenberge. Het is dus een link tussen de verdwijning van Julie en Melissa en Dutroux en de verwevenheid met hotel Brazil. Als dat onderzocht was geweest dan was er misschien veel menselijk leed bespaard gebleven”, aldus Schreurs.
Negen jaar naar de waarheid gezocht
“We willen aantonen dat concrete aanwijzingen niet onderzocht zijn. Hoofdonderzoeker Jean-Pierre Adam was vanop de eerste rij bij het onderzoek betrokken, maar hij heeft duidelijk tegenkantingen ervaren. Het had gekund dat een begonnen piste iets zou opleveren, maar hij geraakte niet tot een eindconclusie. In het boek staven we alles met pv’s en rapporten uit het dossier”, besluiten Els Schreurs en Jean Lambrecks, die negen jaar met hun zoektocht naar de waarheid bezig waren.
Dutroux, Michelle Martin en handlanger Lelièvre zijn op in juni 2004 door het hof van assisen in Aarlen veroordeeld. Dutroux kreeg levenslang. Martin met een veroordeling tot dertig jaar cel en Lelièvre met vijfentwintig jaar, hebben de gevangenis al mogen verlaten.
Het boek van uitgeverij Vrijdag is vanaf woensdag 19 augustus verkrijgbaar.
Duizenden mensen vlak bij elkaar in een gigantisch zwembad. Het is een beeld wat we in de huidige coronatijd niet snel verwachten. Toch gebeurt het en het verbazingwekkende is dat dit plaatsvond in Wuhan, de plek waar het virus in december vorig jaar uitbrak.
Hoewel 2020 steeds meer bekend begint te staan als het coronatijdperk, lijkt in Wuhan dit even van de baan. Op een groot muziekfestival dobberen grote groepen feestgangers op opblaasbare zwemartikelen rond. Op het Wuhan Maya Beach Waterpark werd dit opmerkelijke evenement vastgelegd. En ja, de foto’s gaat nu viraal. De BBC schrijft erover.
Van spookstad naar normaal
In december 2019 begint het wereldwijd beruchte coronavirus in de hoofdstad Wuhan van de Chinese provincie Hubei. In januari 2020 ondergaat de stad de eerste Covid-19 lockdown ter wereld. Wuhan, een stad met 11 miljoen inwoners, verandert in een spookstad. In april wordt de lockdown opgeheven en zijn er volgens berichtgeving geen coronagevallen meer in Wuhan of de provincie Hubei geweest.
Daarna maakt Wuhan een terugkeer naar het ‘normale’ leven, maar wel met social distancing en mondkapjes. Scholen heropenen, bedrijven pakken de draad weer op en het openbaar vervoer rijdt weer door de stad.
Zwembad vol mensen
Opvallend is dat Wuhan nu helemaal terug bij ‘normaal’ lijkt te zijn. En daarvan is de foto van feestende Chinezen tijdens het HOHA Water Electrical Musical Festival dit weekend het bewijs. Er werden zelfs toeristen uitgenodigd voor het waterspektakel om het bezoekersaantal op te krikken.
Het waterpark ligt op attractiepark Wuhan Happy Valley dat op 25 juni haar deuren heropende. Volgens de directie van het park nemen de bezoekersaantallen sinds augustus toe. Die aantallen staan momenteel op 15.000 bezoekers per weekend. Dat is ongeveer de helft van de gebruikelijke hoeveelheid.
De liefde is groot tussen Fabrizio Tzinaridis en zijn vriendin Lotte. De twee wonen al een tijdje samen en kunnen niet wachten om aan kinderen te beginnen en te trouwen. “Natuurlijk denk ik ook: ‘Oei, en wat als het fout loopt tussen ons?’ Maar daar wil ik niet aan denken”, klinkt het.
Begin dit jaar maakte Fabrizio (27) bekend dat hij een relatie heeft met Lotte Vanlingen (21). Voordien was hij samen en zelfs verloofd met Pommeline. Tijdens de lockdown trok Lotte in bij Fabrizio. Dat klikte zo goed dat ze nu zelfs nóg een stap verder willen zetten. Kinderen, dus. “Mensen zullen misschien zeggen: ‘Daar is hij weer: hij wil trouwen en kinderen, zo snel.’ Maar dat is toch de bedoeling van een serieuze relatie? Lotte en ik zijn allebei ambitieus. Van mij mag het nu al gebeuren. Natuurlijk denk ik ook: ‘Oei, en wat als het fout loopt tussen ons?’ Maar daar wil ik niet aan denken. Ik wil op jonge leeftijd van het vaderschap kunnen genieten”, vertelt hij in Story.
Geen behoefte meer om te feesten
Ook Lotte is er duidelijk klaar voor. “Ik wil heel graag mama worden rond mijn tweeëntwintigste. Als het goed zit in je relatie, moet je niet langer wachten. Mijn mama hoort dat niet zo graag: zij was zwanger van mij op haar tweeëntwintigste, een ongelukje. Ze zegt dat ik er goed over moet nadenken, zij heeft niet alles kunnen doen wat ze wou. Maar ik heb niet veel behoefte meer om op stap te gaan. En uit eten gaan kun je ook perfect met een kind”, klinkt het.
Zoontje uit vorige relatie
De 27-jarige ‘Temptation’-verleider heeft trouwens al een zoontje van twee uit een vorige relatie. “Ik was destijds totaal niet klaar om vader te worden. Ik heb dan ook enkele onverantwoorde beslissingen genomen waarop ik niet trots ben, maar nu ben ik wel blij met mijn zoon en probeer ik er voor hem te zijn, zoals het hoort. Jammer genoeg zie ik hem niet vaak, slechts één keer om de twee weken. Als ik bij hem ben, vind ik dat zo fijn dat ik niet kan wachten om met Lotte aan kinderen te beginnen”, glundert hij.
Huwelijksaanzoek
Blijft de vraag of de twee dan ook in de nabije toekomst gaan trouwen nadat hij eerder door de knieën ging voor Pommeline. “Nee, mijn knieën zijn al versleten (lacht). Dat huwelijksaanzoek bij Pommeline was impulsief en ondoordacht. Ik was verblind door de media, maar ik voelde dat er iets niet klopte. Anders was ik ook nooit vreemdgegaan. Nu ja, dat huwelijk was gepland in mei en was door corona toch niet kunnen doorgaan (lacht). Als het aan Lotte ligt, zullen we eerst trouwen en daarna aan kinderen beginnen, maar voor mij mag het ook omgekeerd”, besluit hij.
Rapper Kanye West heeft een idee geuit om een meer christelijke versie van de populaire app TikTok te creëren. De enigszins instabiele Amerikaan heeft met Jesus Tok alvast een geslaagde naam bedacht.
De Chinese app TikTok is ongetwijfeld dé trend van het moment. Kanye West vindt het echter maar niets. “Ik zat op TikTok met mijn dochter en als christelijke vader vond ik veel van de content zorgwekkend, maar ik vind de technologie fantastisch”, aldus de presidentskandidaat. “Ik kreeg een visie: Jesus Tok.”
A VISION JUST CAME TO ME… JESUS TOK I WAS WATCHING TIK TOK WITH MY DAUGHTER AND AS A CHRISTIAN FATHER I WAS DISTURBED BY A LOT OF THE CONTENT BUT I COMPLETELY LOVED THE TECHNOLOGY
Hij kondigde ook aan graag met TikTok te willen samenwerken aan een nieuwe versie die “veilig aanvoelt voor jonge kinderen en de wereld, in Jezus’ naam, amen”. Kanye en zijn vrouw Kim Kardashian hebben vier kinderen.
WE PRAY WE CAN COLLABORATE WITH TIK TOK TO MAKE A CHRISTIAN MONITORED VERSION THAT FEELS SAFE FOR YOUNG CHILDREN AND THE WORLD IN JESUS NAME AMEN
Bijna 10% van de Belgen tussen 16 en 74 jaar heeft nog nooit gebruikgemaakt van het internet. Dat blijkt uit een wetenschappelijk rapport dat de Koning Boudewijnstichting publiceert naar aanleiding van de Week van de Geletterdheid.
Uit het onderzoek van de Koning Boudewijnstichting komt ook naar voor dat bijna 40% van de bevolking geen of een zwakke digitale kennis heeft. Het fenomeen treft vooral mensen met een laag opleidingsniveau en een bescheiden inkomen, en ook oudere mensen.
Nog: 25% van de alleenstaande vrouwen en mannen in Vlaanderen heeft thuis geen toegang tot het internet, in Wallonië is dat maar liefst 45%.
Digitale kennis cruciaal
Geen goed nieuws, zegt de Koning Boudewijnstichting, «want digitale kennis wordt in de toekomst even belangrijk als kunnen lezen en schrijven. En digitaal uitgesloten zijn betekent in onze maatschappij vaak ook sociaal uitgesloten.»
Bovendien verloopt door de coronacrisis alles nog meer digitaal: thuiswerken, lessen volgen en sociaal contact onderhouden. Dit geldt ook voor de dienstverlening van steden en gemeenten. Het aantal e-loketten neemt toe. Opvragingen van officiële documenten, adreswijzigingen en reserveringen verlopen vaak online.
Week van de Geletterdheid
Daarom focust de Week van de Geletterdheid, die loopt van 7 tot 11 september, op e-inclusie voor lokale besturen. E-inclusie gaat over het wegwerken van digitale uitsluiting, aandacht hebben voor digitale drempels en het versterken van digitale vaardigheden en mediawijsheid bij de bevolking.
“Enkel met een sterk e-inclusiebeleid kan iedereen deelnemen aan de digitale samenleving. De campagne biedt samen met VVSG lokale besturen expertise en hulpmiddelen om een e-inclusief beleid op te zetten.”
Nadat Zwangere Guy, alias van Gorik van Oudheusden, in juni de single ‘Hoelang Nog’ dropte, een samenwerking met zijn Antwerpse collega Ramzi die inspeelt op de wervelwind van #BlackLivesMatter, bevalt de Brusselaar pur sang in deze cultuursmorende coronatijden van een nieuwe single: een cover van Édith Piafs klassieker ‘Je Ne Regrette Rien’, featuring zijn stadsgenoot Arno. De videoclip – een project van Telenet YUGO – staat sinds gisteren op YouTube. En kijken is meer dan ooit een daad van liefdadigheid, want hoe meer views de clip haalt, hoe meer geld YUGO zal doneren aan een selectie van Brusselse goede doelen: We Love BXL, Coderdojo en VOLTA. Metro strikte Zwangere Guy voor meer tekst en uitleg.
Dag Gorik. Ben je eigenlijk fan van Arno?
“Absoluut, ik heb in mijn platenkast een stuk of acht van zijn albums liggen, vooral van T.C. Matic. Persoonlijk ken ik hem een achttal jaar, we gaan al eens snel een pint of een wijntje drinken in hetzelfde café.”
Wat jullie onmiskenbaar verbindt, is die hartstochtelijke liefde voor Brussel. Zijn er nog andere raakvlakken met Arno?
“Mijn liefde voor Oostende (lacht). Je staat er bij wijze van spreken sneller dan aan de andere kant van Brussel met het openbaar vervoer. Het heeft iets stedelijks, en natuurlijk is er de zee, waar ik zo gelukkig van word. Ik heb heel veel van mijn materiaal in Oostende geschreven. Voorts zijn we allebei bon vivants met een voorliefde voor muziek en goed eten. Is dat niet het leven in een notendop?”
De combinatie van een jonge, ambitieuze rapsensatie en een gevestigd rockicoon op gevorderde leeftijd prikkelt op zich al de nieuwsgierigheid. Wat trok je aan in het project?
“Naast het feit dat ik ‘Je Ne Regrette Rien’ simpelweg een heel schone song vind, is de tekst wel toepasselijk op mijn leven. De samenwerking met Arno is geen primeur op zich, want ik had in het verleden al een paar keer met hem gespeeld. De zaak was eigenlijk heel snel beklonken: de opnames hebben twee dagen geduurd.”
Zoals je zelf aangeeft staat het thema van het lied je op het lijf geschreven: “Je me fous du passé”, zingt Piaf. Ook jij hebt in je muziek afgerekend met je woelige verleden. Koen Mortier, regisseur van de bijhorende videoclip, omschreef het zo: “Als je je ding wilt doen, moet je vooruitgaan zonder te twijfelen en vooral zonder spijt te hebben. Spijt is niet nodig, spijt is totaal overbodig, spijt houdt je enkel tegen.” Vat dat je levensfilosofie samen?
(enthousiast) “Volledig! Past helemaal bij mijn levensstijl en mijn carrièrepad. Soms kun je geen keuzes maken. Maar als je de keuze hebt, zorg dan dat je de goeie maakt. Dat heb ik wel geleerd: je kunt niet terugkomen op een keuze. ‘Faut assumer’, zeggen ze in het Frans: verantwoordelijkheid opnemen voor je keuzes. Ik wil geen spijt hebben van het pad dat ik bewandel. Ik kan al eens een verkeerde bocht nemen, maar dat hoort erbij.”
Jij verkondigt steevast dat je van niets spijt hebt, maar is er in een bui van zelfreflectie onder dat pantser nooit een stemmetje in je hoofd dat terugblikt en zich afvraagt ‘Verdomme, wat als ik toen anders had gehandeld’?
“Dat wel. Ik ben geen rappertje dat enkel met zichzelf bezig is en onbewust gevangen zit in een schijnwereld. Dat stemmetje, die moraal, is zeker aanwezig en hoor je ook in mijn muziek. Soms ben ik quasi tegen mezelf aan het spreken in een soort vlaag van opperste zelfbewustzijn en twijfel: ‘Fuck, alles gaat zo goed, maar had je het toch niet beter zo aangepakt?’. Kijk, ik vind twijfel mooi, maar het mag nooit de bovenhand nemen. Het mag nooit knagen aan mijn zelfvertrouwen.”
“Op professioneel vlak heb ik momenteel over niets spijt. Zeker niet over het feit dat ik ben gestopt met werken in de bouw, anders had ik nooit zoveel tijd gehad om muziek te maken. Het privévlak, da’s een ander verhaal.”
Om daarop in te pikken: in een interview met De Standaard uit 2018 vertelde je dat je “automatisch een grote muur rond jezelf bouwt” die je dichte familie buitensluit. Je zei dat je “geen tijd en geen goesting had voor quality time met de bomma, bompa of andere bompa”. Je liet je ook ontvallen dat je toen al besefte daar later spijt van te zullen hebben, wanneer het te laat zal zijn.
“Ik herinner me dat interview nog heel helder. Ik heb mezelf toen wakker geschud door heel persoonlijke zaken te vertellen. Sindsdien heb ik weer contact met mijn moeder, ga ik vaker op bezoek bij oma en opa en bellen we met elkaar. Ik heb de banden dus weer aangehaald. Erg dat ik zoiets in een krant moest zeggen om het te beseffen. Ik wil niet op de begrafenis staan van een dicht familielid met de vaststelling: ‘fuck, ik heb gefaald’.”
Ik wil niet op de begrafenis staan van een dicht familielid met de vaststelling: ‘fuck, ik heb gefaald’
Is spijt volgens jou ook een kwestie van mentale ingesteldheid, die je kan afleren door te relativeren en de zaken anders te bekijken?
“Voor mij niet echt, alhoewel ik de laatste jaren wel heel hard geleerd heb om te relativeren. Vroeger was ik een kortzichtig persoon wiens wereld heel klein was. Ik stond op om 6u30, ging naar het werk, kwam thuis, rookte een joint en ’s anderendaags hetzelfde liedje: dat was mijn routine, zo sleet ik mijn dagen. Op dat vlak is een wereld voor mij opengegaan: ik heb veel nieuwe zaken leren begrijpen, waardoor ik beter kan relativeren. Spijt is daar slechts een onderdeel van.”
“Een bruisende stad als Brussel, waar heel veel beweegt, houdt me constant bezig. Mijn vriendin is psycholoog, wat veel interessante gesprekken oplevert. Ik verwerf nieuwe inzichten over mezelf en begin beter in te zien van waar bepaalde keuzes komen, of waar de kiem ligt van sommige gedragsstoornissen. Ik ben bijvoorbeeld heel egoïstisch tijdens het maakproces van mijn songs – ik wil mijn ding kunnen doen – en dat staat diametraal tegenover hoe ik met mijn geld omspring. Ik deel alles. Ik ben opgevoed door vijf verschillende gezinnen, die zelf alles met mij gedeeld hebben.”
Zelfreflectie is een rode draad doorheen je oeuvre. Werkt dat therapeutisch?
“Zeker en vast! Ik dissecteer mezelf graag en leg mezelf graag onder een vergrootglas. En die inzichten probeer ik uit te leggen aan de buitenwereld. Introspectie levert soms de meest intense en krachtige muziek op. Chet Faker bijvoorbeeld, die quasi huilt in zijn songs, of een Amy Winehouse of Kendrick Lamar, die hun demonen bezingen. Mijn lievelingslied van James Brown, ‘Public Enemy #1’, gaat over zijn heroïneverslaving. En zelfreflectie is gewoon ook boeiend: ik kan toch moeilijk 12 nummers vullen met gestoef over hoe goed en stoer ik ben en hoeveel geld ik heb? Zo zit ik niet in elkaar.”
Édith Piaf was natuurlijk een grootheid van het Franse chanson. Ervaarde je enige schroom om je te wagen aan zo’n iconisch lied dat bijna als Frans muzikaal erfgoed beschouwd wordt?
“Ja toch wel. Maar op een bepaald moment moet je je daarover zetten. Onze versie zal nooit beter zijn dan het origineel, dat is zonneklaar. Mijn aanpak was: de tekst van Piaf ontleden, en betrekken op mezelf. Ik heb zodanig geschaafd aan mijn tekst totdat ik dacht ‘dees vind ik nice‘. Hoe dan ook: het blijft een cover, dus toetsen aan het origineel is appelen met peren vergelijken.”
Was het een uitdaging om het nummer in een nieuw, persoonlijk jasje te steken, of verschenen de woorden moeiteloos op papier?
(denkt na) “Het was wel een uitdaging. De muziekgeschiedenis leert ons dat het overgrote deel van de covers niet kan tippen aan het origineel, dus een cover maken is altijd gevaarlijk. Met die uitspraak rijd ik tegen mijn eigen kar aan, zeker?” (lacht)
“Ik heb de laatste jaren wel veel meer vertrouwen in mijn pen gevonden en ook de kunst van het herschrijven geperfectioneerd. Ik ben niet snel tevreden. Deze cover heb ik bijvoorbeeld vier keer opnieuw geschreven en voorgelegd aan enkele proofreaders. Pas op: ik sta open voor feedback, maar van een hechte, beperkte kring. Als te veel mensen suggesties of bijsturingen voorstellen, wordt het al snel een soep en reageer ik geprikkeld: ‘Weete wa, schrijf het zelf’” (lacht)
De clip werd geregisseerd door Koen Mortier. Had je zelf een creatieve inbreng in de totstandkoming van de video?
“Van zodra Koen een plan in zijn kop heeft zitten, kan je op je eigen kop gaan staan: hij zal niet wijken.”
Je had dus niets in de pap te brokken.
“Maar nee, da’s de Koen. ’t Is een pateeke. Maar zoals hij niets over mijn muziek te zeggen heeft, betreed ik zijn terrein niet. Zo simpel is het. Iedereen zijn ding, dan gaan we sneller vooruit.”
Via glasvezelkabels kan internet ongelofelijke snelheden bereiken, zeker als het over de uploadsnelheden gaat. Dat heeft alles te maken met de manier waarop informatie wordt overgedragen: via licht in plaats van via signalen. Hierdoor is het meer dan gewoon een alternatief voor ADSL of kabelinternet en kiezen steeds meer mensen voor hun eigen Fiber to the Home-aansluiting. Of dat überhaupt nut heeft, is een andere vraag.
Downloadsnelheden vergeleken
Het voornaamste verschil tussen kabelinternet, DSL-internet en glasvezelinternet is de snelheid die het kan bereiken. Daarbij moeten we een onderscheid maken tussen de downloadsnelheid of de snelheid waarmee jij gegevens van het internet in huis haalt en de uploadsnelheid waarbij het omgekeerde geldt.
De exacte snelheden verschillen van provider tot provider en zijn bovendien afhankelijk van verschillende factoren, maar over het algemeen reken je bij een coaxkabel op downloadsnelheden tot 300 of zelfs 500 Mbps. Bij ADSL2+ gaat het om zo’n 24 Mbps, maar bij de opvolger VDSL loopt het zelfs op tot zo’n 200 Mbps. Die waarden liggen gevoelig lager dan bij glasvezelverbindingen waarbij de snelheid 1 tot 10 Gbps kan bedragen.
De vraag is natuurlijk of zo’n hoge downloadsnelheid wel noodzakelijk is. Begin deze eeuw lagen de snelheden nog ergens rond de 4 Mbps, maar vandaag zijn we natuurlijk nog veeleisender geworden. Voor normaal gebruik is zo’n 20 tot 30 Mbps echter perfect voldoende. Heb je kinderen in huis en stream je al eens een film? Dan kan je richting 100 of 200 Mbps gaan, maar hogere snelheden zijn in de praktijk vooral interessant voor bedrijven. Als je partner of huisgenoot een legertje online gamers in huis haalt terwijl jij Netflix kijkt en tegelijkertijd kookfilms downloadt, is dat allicht een ander verhaal.
Uploadsnelheden vormen geen probleem
Bij DSL- en kabelinternet ligt de downloadsnelheid veel hoger dan de uploadsnelheid. Bij ADSL2+ kan de uploadsnelheid bijvoorbeeld tot zo’n 3,5 Mbps bedragen. Ga je bijvoorbeeld voor het pack Gigasnel Internet van Telenet dan kan de uploadsnelheid oplopen tot zo’n 40 Mbps, wat toch gevoelig lager is dan de downloadsnelheid bij kabelinternet. Bij glasvezelinternet liggen de uploadsnelheden veel hoger.
Historisch gezien gaf dat echter weinig problemen omdat particulieren vooral gegevens van het net haalden en minder zelf via het internet de wereld instuurden. Tegenwoordig is dat niet langer het geval. Zo zijn er steeds meer slimme toestellen die gegevens met het internet delen. Zo kunnen er bijvoorbeeld camera’s beelden opladen die jij eenvoudig en snel kan oproepen met je smartphone.
Over de snelheden hoef je je hier eigenlijk niet al te veel zorgen te maken. Als je al eens een filmpje op YouTube plaatst, online gamet of bestanden in de cloud opslaat zijn deze uploadsnelheden heus wel voldoende. Voor de meeste online games volstaat een uploadsnelheid van zo’n 1 Mbps.
Steeds hogere snelheden met traditionele oplossingen
De traditionele oplossingen, DSL- en kabelinternet, volstaan voor de gemiddelde particulier en zelfs voor de meeste intensieve internetgebruikers. Slechts een klein groepje particulieren heeft ook echt glasvezelinternet nodig. Bovendien hebben we de maximumsnelheden van de traditionele kabeltechnieken nog niet bereikt en is het nog steeds mogelijk om, zonder glasvezel te gebruiken, hogere snelheden te behalen. Dat is bijvoorbeeld ook wat Telenet met haar Gigasnel Internet doet. Je hoeft dus nog niet meteen glasvezelinternet in huis te halen. Als je een nieuwbouw laat plaatsen, kan het wel een interessante piste zijn om meteen klaar te zijn voor de toekomst.
Ten slotte ligt traag internet lang niet altijd aan de provider en kunnen conventionele oplossingen, zoals een nieuwe router of het plaatsen van wifi-repeaters, wonderen verrichten.
