Mannen met kanker vragen het vaakst om euthanasie

Sinds de invoering van de euthanasiewet in 2002 neemt het aantal euthanasiegevallen in ons land almaar toe. In vergelijking met alle overlijdens waren de mensen die de voorbije jaren stierven na euthanasie jonger, meer van het mannelijk geslacht, kankerpatiënt en stierven ze vaker thuis.

Dat blijkt uit een studie van Tinne Smets en haar collega’s van de onderzoeksgroep Zorg rond het Levenseinde van de Vrije Universiteit Brussel.

De vorsers hebben onderzocht wat het profiel is van de mensen die euthanasie hebben gevraagd en gekregen. Ze onderzochten alle 1917 euthanasiegevallen gerapporteerd tussen september 2002 en eind 2007.

De overgrote meerderheid hiervan (83,1%) gebeurde in Vlaanderen. Deze wanverhouding kan worden verklaard door zowel een verschil in medische praktijk, alsook een grotere terughoudendheid in Wallonië om euthanasie te rapporteren aan de Evaluatiecommissie.

De overgrote meerderheid van de betrokken patiënten was terminaal ziek (93,4%); de overige 6,6% bestond uit niet-terminale patiënten met voornamelijk neuromusculaire ziekten. Hun aandeel is in de loop van de jaren niet toegenomen, in tegenstelling tot wat tegenstanders van de euthanasiewet vreesden. Ook het aandeel ouderen is niet significant toegenomen: amper 18 procent van de bestudeerde gevallen betrof mensen ouder dan tachtig.

Van de terminaal zieke patiënten leed de meerderheid aan kanker. Volgens hun arts gaven zij meestal aan fysiek ondraaglijk te lijden, terwijl bij de kleine groep niet-terminale patiënten vaker psychologisch lijden aangehaald werd bij hun verzoek.

De euthanasie gebeurde meestal door toediening van barbituraten in combinatie met spierverslappers, en zelden uitsluitend met morfine.

Advertentie