Aantal groepsverzekeringen verdwijnen in put Apra

28 september 2011, 15:44

Het faillissement van de Antwerpse verzekeraar Apra legt enkele manco's bloot. Wie een groepsverzekering heeft bij een failliete verzekeraar kan immers zijn appeltje voor de dorst verliezen. Niet voor iedereen is er een vangnet.

Begin 2011 werden alle vergunningen van de onderneming ingetrokken omdat duidelijk werd dat ze haar verplichtingen tegenover de verzekerden niet meer zou kunnen nakomen. Dat was onder meer het gevolg van belangrijke onregelmatigheden. Een Spaanse aandeelhouder van Apra nam immers beslissingen ten nadele van de verzekerden om zo de problemen met zijn vastgoedbeleggingen in eigen land te maskeren.

Klanten met een individuele levensverzekering konden konden alvast terugvallen op de garantie van het Bijzonder Beschermingsfonds. Dat verzekert sinds 1 januari 2011 de tegoeden van consumenten die in een tak21-spaarverzekering hebben belegd tot 100.000 euro per persoon.

Klanten met een groepsverzekering werden naar hun werkgever doorverwezen. Die moet erover waken dat de afspraken die hij met zijn personeel heeft ook worden nagekomen. Voorzien die bijvoorbeeld in een vast kapitaal op een bepaalde datum, dan moet de werkgever desnoods het contract overhevelen naar een andere verzekeraar en bijkomende stortingen doen. Dat kan de werkgever met extra lasten opzadelen.

Type contract

Voor mensen die u dienst zijn gegaan, kan de situatie iets anders liggen. Alles hangt af van het type contract dat ze hebben. Hier zijn vier mogelijkheden. Een: ze lieten het gestorte bedrag gewoon staan bij de oude verzekeraar, zonder nog nieuwe stortingen te doen. Twee: ze hevelden het gespaarde bedrag over naar een individuele levensverzekering en zetten zelf de betalingen verder. Drie: het gespaarde kapitaal werd bij uittreding overgeheveld naar een specifieke onthaalstructuur bij de oude verzekeraar. In deze onthaalstructuur konden de gespaarde bedragen dan bijvoorbeeld worden gebruikt voor de financiering van bijvoorbeeld een verzekering tegen overlijden. Of vier: het gespaarde bedrag werd overgeheveld naar een groepsverzekering van een nieuwe werkgever.

Volgens de Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten FSMA draagt de gewezen werkgever in het eerste geval nog altijd de eindverantwoordelijkheid. Hij zal ervoor moeten zorgen dat de gewezen werknemer alsnog krijgt waarop hij uitzicht had. Doet hij dat niet, dan kan de gewezen werknemers zich wenden tot de arbeidsrechter.

Bij de andere gevallen werd de band met de ex-werkgever definitief doorgeknipt en is er volgens de FSMA bij een insolventie van de pensioeninstelling bijgevolg geen tussenkomst meer van die ex-werkgever.

In principe hebben de verzekerden een voorrecht op de beleggingen die de verzekeraar met hun premies heeft gedaan. Maar bij fraude of een slechte beurs kan de waarde van die beleggingen fors zijn gedaald. En dan blijven de verzekerden in de kou staan.

Voor mensen die reeds met pensioen zijn, kan de appel zelfs bijzonder zuur zijn. Wie zijn kapitaal heeft opgevraagd, heeft zijn geld binnen. Maar wie koos voor een uitbetaling in renten, zal nu wel de stenen uit de grond vloeken.

Johan VAN GEYTE