Hoe farmabedrijven ziektes bedenken... om daarna geneesmiddelen te kunnen verkopen
21 oktober 2010, 18:57‘Wie wil begrijpen hoe men vandaag geneesmiddelen aan de man brengt, moet het boek ‘Propaganda’ lezen, geschreven in 1928. Daarin legt auteur Edward Bernays -de grondlegger van de public relations- uit dat public relations niet over het verkopen van producten gaat maar over het creëren van de juiste omstandigheden waarin producten zichzelf gaan verkopen. Bernays werkte als verkoper van Mozart-piano’s, maar hij plaatste daarvoor nooit advertenties in kranten. Dat zou veel te vanzelfsprekend zijn geweest. Bernays had een veel beter plan: hij nodigde journalisten uit om een stuk te schrijven over een nieuwe trend die hij had waargenomen: steeds meer verfijnde mensen beschikten thuis over een voorbehouden ruimte waarin muziek kon worden gespeeld. Eens iemand over zo’n muziekkamer beschikte zou de vraag naar een piano vanzelf komen. Of zoals Bernays schreef: ‘Het zal hen overkomen alsof het idee om een piano te kopen aan hun eigen brein is onstproten’. En net zoals Bernays piano’s verkocht door te wijzen op de nood aan een muziekkamer, verkopen farmabedrijven geneesmiddelen door de ziektes te promoten voor dewelke ze producten hebben. Het buzzwoord daarbij is ‘disease branding’. Wie zo’n ziekte in de markt wil zetten moet de publieke opinie gunstig beïnvloeden opdat het product makkelijker zal worden geaccepteerd door potentiële patiënten. Eens zo’n ziekte een bepaalde graad van acceptatie bereikt, is er geen nood meer om mensen te overtuigen dat een geneesmiddel om de ziekte te behandelen nodig is. ‘Het zal hen overkomen alsof het idee om zo’n geneesmiddel te kopen aan hun eigen brein is ontsproten’. Maar een ziekte in de markt zetten is onmogelijk zonder de hulp van dokters en specialisten. Farmabedrijven rekruteren daarom voortdurend ‘innovatieve academische denkers’ om te schrijven en te spreken over de nieuwe kwalen die ze proberen te introduceren.’ Dat schrijft dokter Carl Elliott, in zijn boek "White Coat, Black Hat: Adventures on the Dark Side of Medicine". Volgens Elliott zijn een ganse reeks zogenaamde aandoeningen aan het brein van marketeers ontsproten: paniekstoornis, ADHD, overactieve blaas, socialeangststoornis, erectiestoornissen, bipolaire stoornissen, het rustelozebenensyndroom, ... al deze aandoeningen waren zeldzaam, tot ze via grote marketingcampagnes acceptabel werden gemaakt. Dat cholesterol hartaandoeningen veroorzaakt is waarschijnlijk een van de meest geslaagde marketingstunts van de voorbije decennia. Elliott vertelt hoe de socialeangststoornis, een aandoening waarbij mensen bang zijn om zich in het openbaar te begeven omdat ze anderen vrezen, tot 1999 zo goed als onbekend was. Vooraleer GlaxoSmithKline in 1999 het geneesmiddel Paxil in de markt zette, waren er in de VS een vijftigtal referenties naar die aandoening in de vakpers terug te vinden. In 1999, het jaar waarin Paxil werd gelanceerd, waren er meer dan een miljard. Twee jaar later was Paxil het op zes na meest winstgevende geneesmiddel in de VS. Vandaag wordt de socialeangststoornis beschouwd als de derde meest voorkomende aandoening wereldwijd. (Bron: CNN)
Verstuur via mail